สวัสดีครับ ผมอายุ20 ส่วน #แฟนเก่าผม อายุ19 ผมคบกับแฟนมา5ปี คบตั้งแต่ผมเรียนอยู่ ม.2 ช่วงที่ผมกำลังเรียนต่อมอปลาย ผมก็พลาด เพราะแฟนผมเขาตั้งท้อง เลยทำให้เราเรียนไม่จบทั้งคู่ผมเรียนได้แค่ม.4 ส่วนเขา ยังไม่จบ.3เลย เราก็ต้องหยุดเรียน ตอนนั้นเรา2คนรักกันมาก เราต่างก็รู้ทางครอบครัวผมก็ฐานะไม่ดี อีกอย่างเรื่องท้อง ยังไม่มีใครรู้ ผมกับแฟนตัดสินใจ ขอพ่อแม่ไปทำงานด้วยกัน แล้วให้ครอบครัวมารู้ทีหลัง ครอบครัวก็ยอมรับทุกฝ่าย เราอยู่กินกันมาจน5ปี เรารักกันมาก จนผมคิดไม่ออกเลยว่า อะไรจะพรากเราจากกันได้นอกจากความตาย ช่วงที่อยู่กินกันมา ผมค่อนข้างเอาแต่ใจ ติดเพื่อน เป็นแฟนที่ไม่ได้เรื่องเลย ผมทำให้เธอเสียใจหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยไปใน เธอเป็นแฟนที่ดีมาก ทำทุกอย่างให้ตลอด ผมรักเธอมาก แต่ผมไม่ค่อยพูด ผมเป็นคนปากเก่ง ชอบกวนตีน ปากอย่างใจอย่าง แต่บทจะหวานก็หวานสุดๆ จนช่วง2ปีที่แล้ว เราเดินทางไปทำงานที่ ตจว เป็นเกาะๆหนึ่ง ของภาคใต้ ผมได้ทำงานโรงแรมเพราะมีคนช่วยฝากให้ ส่วนแฟนผมทำร้านขายของชำ ใกล้ๆหอพัก ช่วงที่ไปใหม่ ผมติดเพื่อน เธอจะตามตลอด ถามตลอด แต่ผมก็ไม่เคยฟัง ช่วงนั้นมีตังค์ ผมติดเที่ยว เที่ยวแทบทุกวัน บางวันก็แฟนไปด้วย แต่ช่วงหลังไม่ แฟนผมทำงานหนัก เวลาไม่ตรงกัน ก่อนที่จะเลิกกัน 2เดือน ผมซาบซึ้งที่เธอดีกับผมมาตลอด ผมเลิกเที่ยว ไม่ติดเพื่อนเหมือนเมื่อก่อน เรื่องนอกใจ ผมไม่เคยเลย ถึงจะเป็นแฟนที่ไม่เอาใหน แต่ก็สัญญากับตัวเอง ว่าจะไม่มีใครนอกจากคนนี้ เหมือนจะดีใช่ปะ แต่ไม่เรย เพราะช่วงหลังๆผมเริ่มรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป เขาหงุดหงิดง่าย เวลาที่ผมอยากอยู่ด้วย อยากไปใหนมาใหนด้วย เขาก็จะไม่อยากไป อารมณ์เสีย เหมือนเวลางานเขาจะเยอะขึ้น จนช่วงฮายซีซั่น เป็นช่วงที่ลูกค้าโรงแรมเยอะ ผมกลับบ้านทีก็2ทุ่ม บางวันก็เลสถึง4ทุ่ม ผมทุ่มเทมาก ตั้งใจจะเก็บตังค์ชื้อแหวนทอง ที่เขาอยากได้ให้ เพราะผมไม่ค่อยให้อะไรที่มีค่ากับเขาเลย ผมอยากทำสิ่งที่ผมไม่เคยได้ทำให้เขา แต่วันนั้นผมกลับมาบ้านด้วยความเหนื่อย และหงุดหงิดจากที่ทำงาน กลับมาแฟนผมนอนหลับอยู่ ผมหยิบโทรศัพท์แฟนมาดู เขาล๊อกหน้าจอ ทั้งที่ไม่เคยล๊อกมาก่อน ผมเลยเอามือถือผมเข้าเฟสแฟน รหัสโดนเปลี่ยนไปเกือบเดือน ผมสงสัยและเสียความรู้สึกปลุกแฟนมาถาม ผมขอให้เขาใส่ให้ เขาไม่กล้า บอกจำไม่ได้ ผมเลยจะเอาไปร้านซ่อม เขาก็ไม่ให้ไปดึงโทรศัพท์คืน ตอนนั่นผมเสียใจ โกรธ จนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ผมบอกเลิกเธอ ผมไล่เธอเก็บกระเป๋าไปจากห้อง เหมือนคนเยือกเย็น และวันต่อมาผมเลยทักไปง้อเธอ ทั้งที่รู้ว่าเธอแอบคุยกับคนอื่น ถึงจะไม่เห็นก็เถอะ แต่อาการเดือนที่ผ่านมาของเขา เหมือนปิดบังอะไรตลอด ผมนั่งรอเขาหน้าที่ทำงานทุกวัน รอเวลาเขาเลิกงาน เพื่ออยากคุย อยากขอโทษ อยากให้กลับบ้าน แฟนผมเขาไปนอนที่ร้าน วันที่ผมไล่เขา เขาก็ไปขอเจ้าของร้านอยู่ ผมโทรเขาก็บล๊อก บล๊อกทุกอย่าง ตอนนั่นผมรู้สึกผิดมาก ไม่เป็นทำอะไร ให้ทุกคนที่เป็นญาติพูดกับแฟนให้ เขาก็บอกจะไม่กลับมา มีวันหนึ่งผมเข้าเฟสแฟนได้ จากการเดารหัสผ่าน เพราะผมรู้ใจเขาเป็นอย่างดี ผมไปเห็นเขาคุยกับ ผช คนหนึ่ง แอบคุยกันตั้งแต่ยังไม่เลิกกับผม และคุยมานานแล้ว ช่วงที่ผมไปทำงาน ผมก็ไม่รู้เขาได้ไปใหนด้วยกันป่าว ผมเสียใจมาก โกรธมาก เหมือนผมเป็นควาย โดนหลอกมาตลอด ทำงานหนักเพื่อเขา แต่กลับโดนหักหลังแบบนี้ ผมตัดสินใจ ไปที่ทำงานแฟน ไปลากแขนออกมาคุย คุยให้รู้เรื่อง ผมขอร้องอ้อนวอน ให้เขาหยุดแล้วกลับมา ผมจะไม่คิดอะไร กับเรื่องที่เขาทำ ดูเหมือนเขาไม่ได้รักผมแล้ว ผมมองตาเขา แล้วน้ำตาผมไหลออกเนย ท่ามกลางคนยืนดู คนผ่านไปผ่านมา ผมคลุกเข่าต่อหน้าแฟน เขาให้เขากลับ เขาอาย โยนรองเท้าใส่หน้าผม ผมท้อและคิดว่าคงจบแล้ว เขาคงหมดรักแล้ว ผมจำใจเดินกลับบ้าน ความรู้สึกมันหลายอารมณ์มากในตอนนั้น ทั้งโกรธ เสียใจ หมดหวัง ไม่อยากมีชีวิตต่อไปเลย ทุกครั้งที่ผมไปนั่งรอเขาทุกคืน เขาจะโทรบอกยายผม ขู่ว่าเจ้าของร้านจะแจ้งจับ ยายผม แม่ผมก็จะโทรมาร้องไห้ กลัวผมจะก่อเรื่อง บังคับให้ผมกลับตลอด ผมทำใจ ลาออกจากงาน กลับบ้าน ส่วนลูก ผมรับเลี้ยงไว้คนเดียว เพราะลูกอยู่กับยายผมมาแต่เกิด ครอบครัวผมเลยผูกพันธุ์และเลี้ยงเอง หลังจากที่ผมกลับมาบ้าน ผมก็ไม่ได้ติดต่อ หรือส่องเฟสเขาเลย มีแต่เพื่อนมาบอกว่าเขาอยู่กับแฟนใหม่ ผมเลือกที่จะไม่รับรู้อะไร เวลาคิดถึงมาก ก็แค่ดูรูป ดูวีดีโอ ดูข้อความเก่าแล้วร้องไห้กับตัวเอง ผ่านมาจนวันนี้ก็ปีกว่าละ ผมยังรัก ยังรอเขากลับมาทุกวัน รอแบบไม่มีเหตุผล รอแบบเขาไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าผมรอ เขาคงมีความสุข กับชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีพาละอะไร ตัวคนเดียว ผมก็ทำหน้าที่พ่อเลี้ยงเดี่ยว เขาไม่เคยโทรมาหาลูกแม้แต่ครั้งเดียว แต่ผมไม่โกรธเขาเลย เพราะผมรักเธอ รักมาก รักจนไม่มีเหตุผลอะไร ทำให้ผมเลิกรักได้ เพราะความรักอยู่เหนือเหตุผล ใครมีคำแนะนำว่าผมจะทำยังไง ถึงจะลืมเขา แล้วกลับมาเป็นคนเดิมสักที เพราะตอนนี้ผมไม่มีความมุ่งมั้นจะทำไรเป็นชิ้นอันเลย ไม่มีเป้าหมาย เหนื่อยและท้อ ทุกครั้งที่ท้อ ผมก็จะคิดถึงเธอตลอด ขอบคุณที่อ่านนะครับ ผมอยากแชร์ประสบการณ์ เวลามีเขาอยู่ใส่ใจดูแลให้ดีนะครับ ถ้าวันใหนไม่อยู่แล้ว คุณอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตก็ได้ ครับ
เหตุผล มันใช้ไม่ได้กับทุกเรื่องใช่ไหมครับ