ตามหัวข้อเลยนะครับ
ผมกับแฟนเก่าเคยคบกันตอนเรียนปี2 ที่มหาลัย คือทุกอย่างมันดีมาก ทุกสิ่งที่เธอทำให้ ทุกสิ่งที่เราทำด้วย มันเป็นความรู้สึกที่แบบอบอุ่นและเป็นกันเองมากครับ พอคบกันไปสักพักผมก็โดนบอกเลิก (เขาเป็นเด็กเรียนดีมากครับ) เขาบอกเลิกผมเพราะว่าเขากลัวไม่มีเวลาให้ผมแล้วเราก็เลิกกันโดยที่ไม่ได้ทะเลาะกัน เพราะผมเองก็เคารพการตัดสินใจของเขา หลังจากนั้นเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน แต่ส่วนมากไม่ได้ติดต่อกันเลยนะครับ เพียงแค่แบบว่าเวลาที่ต้องการให้ช่วยกันก็จะติดต่อกันตลอด หลังจากนั้นมาพวกเราก็ต่างคนต่างเรียนจบแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงาน ตอนนี้ผมทำงานมา2ปีแล้วครับ ช่วงที่ผ่านมาก็มีเปิดใจที่รับคนอื่นเข้ามา แต่ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมกับคนอื่นๆถึงไม่ได้รู้สึกรักเหมือนกับแฟนเก่า ผมเลยเลือกที่จะอยู่คนเดียวโดยไม่ทำร้ายใคร จนตอนนี้อายุก็ 23 แล้วครับ ด้วยไลฟ์สไตล์ผมที่เป็น โปรแกรมเมอร์-เล่นเกมอยู่ห้อง-ดูหนังอยู่ห้อง-กินข้าวข้างล่างหอแล้วก็กลับขึ้นห้อง,ตื่นเช้าทำงาน-ตกเย็นกลับห้อง(ไปฟิตเนสทุกเย็น)
ด้วยผมเองก็อยากจะเข้าสังคม ไปสังสรรค์กับเพื่อนนะ แต่เพื่อนอยู่ในกรุงเทพกันหมด และผมเองก็ไม่ค่อยกินเหล้าอยู่แล้ว(นานๆทีนะ)
ผมพยายามทำตัวไม่ให้คิดถึงเรื่องเธอแล้วแต่สุดท้ายผมก็แพ้เธออยู่ดี
-ผมเกลียดความมืด
-ผมเกลียดความเงียบ
-ผมเกลียดการทีต้องอยู่คนเดียว
ผมเองต้องทำยังไงบ้างครับถึงจะลืมเรื่องของเธอได้บ้าง
ลืมแฟนเก่าไม่ได้เลย ต้องทำตัวยังไงถึงจะออกจากบ่วงนี้ T^T
ผมกับแฟนเก่าเคยคบกันตอนเรียนปี2 ที่มหาลัย คือทุกอย่างมันดีมาก ทุกสิ่งที่เธอทำให้ ทุกสิ่งที่เราทำด้วย มันเป็นความรู้สึกที่แบบอบอุ่นและเป็นกันเองมากครับ พอคบกันไปสักพักผมก็โดนบอกเลิก (เขาเป็นเด็กเรียนดีมากครับ) เขาบอกเลิกผมเพราะว่าเขากลัวไม่มีเวลาให้ผมแล้วเราก็เลิกกันโดยที่ไม่ได้ทะเลาะกัน เพราะผมเองก็เคารพการตัดสินใจของเขา หลังจากนั้นเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน แต่ส่วนมากไม่ได้ติดต่อกันเลยนะครับ เพียงแค่แบบว่าเวลาที่ต้องการให้ช่วยกันก็จะติดต่อกันตลอด หลังจากนั้นมาพวกเราก็ต่างคนต่างเรียนจบแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงาน ตอนนี้ผมทำงานมา2ปีแล้วครับ ช่วงที่ผ่านมาก็มีเปิดใจที่รับคนอื่นเข้ามา แต่ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมกับคนอื่นๆถึงไม่ได้รู้สึกรักเหมือนกับแฟนเก่า ผมเลยเลือกที่จะอยู่คนเดียวโดยไม่ทำร้ายใคร จนตอนนี้อายุก็ 23 แล้วครับ ด้วยไลฟ์สไตล์ผมที่เป็น โปรแกรมเมอร์-เล่นเกมอยู่ห้อง-ดูหนังอยู่ห้อง-กินข้าวข้างล่างหอแล้วก็กลับขึ้นห้อง,ตื่นเช้าทำงาน-ตกเย็นกลับห้อง(ไปฟิตเนสทุกเย็น)
ด้วยผมเองก็อยากจะเข้าสังคม ไปสังสรรค์กับเพื่อนนะ แต่เพื่อนอยู่ในกรุงเทพกันหมด และผมเองก็ไม่ค่อยกินเหล้าอยู่แล้ว(นานๆทีนะ)
ผมพยายามทำตัวไม่ให้คิดถึงเรื่องเธอแล้วแต่สุดท้ายผมก็แพ้เธออยู่ดี
-ผมเกลียดความมืด
-ผมเกลียดความเงียบ
-ผมเกลียดการทีต้องอยู่คนเดียว
ผมเองต้องทำยังไงบ้างครับถึงจะลืมเรื่องของเธอได้บ้าง