สวัสดีค่า
มีเรื่องมาให้อ่านและรบกวนออกความเห็นค่ะ
เราลงเรียนคอร์สภาษาช่วงsummer ที่ประเทศๆนึงแล้วได้เจอกับเพื่อนญี่ปุ่นคนนี้ค่ะ
(เรียกเพื่อนตามวัฒนธรรมตะวันตกค่ะเพราะคุยกันเป็นภาษาอังกฤษ แต่ความจริงเขาอายุมากกว่าประมาณ3ปี) ด้วยความที่ตอนเจอกันเรายังอยู่ปีสุดท้ายของม.ปลายหรือ ม.6นั่นเอง ส่วนเขากำลังเรียนปี2 ทำให้ดูมีช่องว่างระหว่างวัยหน่อยตรงที่เป็นเด็กมัธยมกับมหาลัย แล้วก็เป็นผู้หญิงตัวเล็กด้วยค่ะ เลยให้ความรู้สึกว่าเขาจะมองเราเป็นเด็กตลอดเลยT T
เขาเป็นคนพูดไม่มากค่ะถ้าเทียบกับเพื่อนในกลุ่ม ไม่รู้ว่าเพราะเป็นคนขี้อายมั้ย แต่เขาขี้เล่นน้อยกว่าเพื่อนในกลุ่มแบบเห็นได้ชัด และดูจะไม่ค่อยพูดเล่นหรือพูดไร้สาระเยอะ (เขาคุยกับเพื่อนเป็นภาษาญี่ปุ่นค่ะ ฟังไม่ออกแต่สังเกตุจากน้ำเสียงเอา)
ด้วยความที่เขาไม่friendlyมากเราเลยเข้าหาเขาได้ยากซักหน่อย แต่การกระทำเขาเป็นคนอ่อนโยนมากกกกกกกกจริงๆค่ะ มีครั้งนึง ไปกินร้านอาหารญี่ปุ่นกับกลุ่มเพื่อนแล้วไม่มีภาษาอังกฤษในเมนู เขาไล่นั่งแปลแล้วอธิบายส่วนประกอบทุกเมนูเลยค่ะ (แพ้มาก)
หลังจากที่ต้องแยกกันกลับประเทศ เราใช้เวลาฮีลตัวเองไปได้แปปเดียวเขาก็ทักมาผ่านLINEค่ะ ตอนแรกทักมาขอรูปที่ถ่ายคู่กันวันกลับแล้วก็ไหลไปเรื่อย คำถามธรรมดาๆแบบว่าเป็นไง? สบายดีมั้ย? ช่วงนี้ทำอะไร? เขาก็ตอบบ้างตอบช้าบ้าง ช้าแบบบางที4วันค่อยมาตอบ ..ตอนนั้นแอบใจแป๊วไปแล้ว แอบคิดว่าเขาจะรำคาญมั้ยนะ แต่เขาก็มาอธิบายเองทีหลังค่ะ(โดยทีเราไม่ได้ถาม)ว่าเขาเป็นคนไม่ติดมือถือ มีแอคเคานท์โซเชียลแต่ไม่เล่นเลย(เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนลึกลับบนโลกออนไลน์ขนาดนี้) ไม่มีข้อมูลบนหนาวอล แทบไม่ใช้มือถือเลยแหละ เขาบอกว่าขอโทษถ้าตอบช้าบ้างอย่าใส่ใจจุดนี้ของเขาเลยนะ เขาใช้คำพูดดีมากจนเราโล่งใจ แล้วเขาก็ไม่เคยแสดงอาการว่ารำคาญเลย ..เพราะคุยกันเลยรู้ว่ามีหลายอย่างที่ชอบเหมือนกันเยอะมากจนใจพองไปหมด เขาชอบบอกว่าถ้าเราเหนื่อยให้มาคุยกับเขานะจะได้ boost upใหม่ ..ทั้งๆที่รวมๆแล้วบทสนทนาเรามันออกโทนแนวเพื่อนกัน แต่คำพูดของเขาบางอย่างมันทำให้คิดไปเองเก่งจริงๆ
ความรู้สึกฝั่งเราตอนแรกที่กลับมาแล้วคิดว่าจะตัดใจ กลายเป็นมว่าก่อตัวขึ้น ..ส่วนเขาเป็นคนไม่พูดตรงๆค่ะ ชอบหรือไม่ชอบไม่สามารถรู้ได้เลย ก็มีความหวังจนข้อความล่าสุดคือเขาไม่ได้อ่านแล้วค่ะ หายไปเฉยๆเลย ตอนแรกก็รอเป็นอาทิตย์โดยไม่รู้สึกรู้สาเลยเพราะเขาตอบช้าเป็นปกติจริงๆ จนตอนนี้ก็ผ่านไปหลายเดือนแล้ว เก้อเลยยยย
เคยคิดว่าแบบนี้คือเขาไม่อยากติดต่อแล้วแหละ คงไม่มีเหตุผลอื่นที่หายไปนานขนาดนี้ ถึงยังไงน่าจะทักกลับมาบ้าง
แต่ลึกๆใจเราไม่ค่อยเชื่อเลยว่าที่เขาหายไปเพราะรำคาญหรือเบื่อ เรายังรู้สึกว่าตอนคุยกันมันยังมีอะไรๆอยู่ เขาแค่ไม่พูดตรงๆ ลองคิดว่าเขาหลบหน้าเราเพราะเหตุผลอื่นมั้ยอย่างเช่นคิดว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ หรือมือถือพังไม่ซ่อมจนลืมเราไปเลย (ไม่ใช้มือถือบ่อยจริงๆค่ะ มีครั้งนึงที่ทำหายแล้วไม่รู้ตัวเป็นอาทิตย์เพราะไม่ได้สนมือถือ) ..แต่มันก็นานแล้วล่ะค่ะ
เรายังคิดถึงเขาอยู่ตลอด คิดว่าจะติดต่อกลับไปดีมั้ย ล่าสุดคือเรามีความคิดจะติดต่อไปที่เพื่อนเขาแทนแล้วแอบถามความเป็นไปห่างๆอย่างห่วงๆเอาค่ะ เพราะเราไม่อยากให้เขาหนักใจ เผื่อเขาไม่ได้ต้องการเราคืน
ไม่มีอะไรการันตีว่าเพื่อนเขาจะไม่บอกเขา แต่ด้วยความเราเองก็เป็นเพื่อนเก่ามาก่อน(เราคิดเองว่า)คงจะพอขอร้องได้55555555555555
ที่คิดจะทำแบบนี้เพราะว่าถ้าอย่างน้อยเขาคิดเหมือนกัน แค่ไม่กล้าจะสานต่อ เราก็อยากจะทำให้เขามั่นใจน่ะค่ะว่าเราคิดแบบเดียวกัน ไม่อยากเสียเขาไปแบบงงๆค่ะ เราปล่อยเขาไปแบบนี้ไม่ได้จริงๆ ชอบเขามาก
อยากรู้มากค่ะว่าจากมุมมองคนอื่นแล้ววิธีนี้เวิร์ครึเปล่า ดูคิดไปเองมาไปรึเปล่า หรือยังไงช่วยแนะนำวิธีเพิ่มเติมด้วยนะคะ
ขอคำแนะนำค่า แอบชอบผู้ชายญี่ปุ่นไม่อยากปล่อยเขาไปเฉยๆ :]
เราลงเรียนคอร์สภาษาช่วงsummer ที่ประเทศๆนึงแล้วได้เจอกับเพื่อนญี่ปุ่นคนนี้ค่ะ
(เรียกเพื่อนตามวัฒนธรรมตะวันตกค่ะเพราะคุยกันเป็นภาษาอังกฤษ แต่ความจริงเขาอายุมากกว่าประมาณ3ปี) ด้วยความที่ตอนเจอกันเรายังอยู่ปีสุดท้ายของม.ปลายหรือ ม.6นั่นเอง ส่วนเขากำลังเรียนปี2 ทำให้ดูมีช่องว่างระหว่างวัยหน่อยตรงที่เป็นเด็กมัธยมกับมหาลัย แล้วก็เป็นผู้หญิงตัวเล็กด้วยค่ะ เลยให้ความรู้สึกว่าเขาจะมองเราเป็นเด็กตลอดเลยT T
เขาเป็นคนพูดไม่มากค่ะถ้าเทียบกับเพื่อนในกลุ่ม ไม่รู้ว่าเพราะเป็นคนขี้อายมั้ย แต่เขาขี้เล่นน้อยกว่าเพื่อนในกลุ่มแบบเห็นได้ชัด และดูจะไม่ค่อยพูดเล่นหรือพูดไร้สาระเยอะ (เขาคุยกับเพื่อนเป็นภาษาญี่ปุ่นค่ะ ฟังไม่ออกแต่สังเกตุจากน้ำเสียงเอา)
ด้วยความที่เขาไม่friendlyมากเราเลยเข้าหาเขาได้ยากซักหน่อย แต่การกระทำเขาเป็นคนอ่อนโยนมากกกกกกกกจริงๆค่ะ มีครั้งนึง ไปกินร้านอาหารญี่ปุ่นกับกลุ่มเพื่อนแล้วไม่มีภาษาอังกฤษในเมนู เขาไล่นั่งแปลแล้วอธิบายส่วนประกอบทุกเมนูเลยค่ะ (แพ้มาก)
หลังจากที่ต้องแยกกันกลับประเทศ เราใช้เวลาฮีลตัวเองไปได้แปปเดียวเขาก็ทักมาผ่านLINEค่ะ ตอนแรกทักมาขอรูปที่ถ่ายคู่กันวันกลับแล้วก็ไหลไปเรื่อย คำถามธรรมดาๆแบบว่าเป็นไง? สบายดีมั้ย? ช่วงนี้ทำอะไร? เขาก็ตอบบ้างตอบช้าบ้าง ช้าแบบบางที4วันค่อยมาตอบ ..ตอนนั้นแอบใจแป๊วไปแล้ว แอบคิดว่าเขาจะรำคาญมั้ยนะ แต่เขาก็มาอธิบายเองทีหลังค่ะ(โดยทีเราไม่ได้ถาม)ว่าเขาเป็นคนไม่ติดมือถือ มีแอคเคานท์โซเชียลแต่ไม่เล่นเลย(เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนลึกลับบนโลกออนไลน์ขนาดนี้) ไม่มีข้อมูลบนหนาวอล แทบไม่ใช้มือถือเลยแหละ เขาบอกว่าขอโทษถ้าตอบช้าบ้างอย่าใส่ใจจุดนี้ของเขาเลยนะ เขาใช้คำพูดดีมากจนเราโล่งใจ แล้วเขาก็ไม่เคยแสดงอาการว่ารำคาญเลย ..เพราะคุยกันเลยรู้ว่ามีหลายอย่างที่ชอบเหมือนกันเยอะมากจนใจพองไปหมด เขาชอบบอกว่าถ้าเราเหนื่อยให้มาคุยกับเขานะจะได้ boost upใหม่ ..ทั้งๆที่รวมๆแล้วบทสนทนาเรามันออกโทนแนวเพื่อนกัน แต่คำพูดของเขาบางอย่างมันทำให้คิดไปเองเก่งจริงๆ
เคยคิดว่าแบบนี้คือเขาไม่อยากติดต่อแล้วแหละ คงไม่มีเหตุผลอื่นที่หายไปนานขนาดนี้ ถึงยังไงน่าจะทักกลับมาบ้าง
แต่ลึกๆใจเราไม่ค่อยเชื่อเลยว่าที่เขาหายไปเพราะรำคาญหรือเบื่อ เรายังรู้สึกว่าตอนคุยกันมันยังมีอะไรๆอยู่ เขาแค่ไม่พูดตรงๆ ลองคิดว่าเขาหลบหน้าเราเพราะเหตุผลอื่นมั้ยอย่างเช่นคิดว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ หรือมือถือพังไม่ซ่อมจนลืมเราไปเลย (ไม่ใช้มือถือบ่อยจริงๆค่ะ มีครั้งนึงที่ทำหายแล้วไม่รู้ตัวเป็นอาทิตย์เพราะไม่ได้สนมือถือ) ..แต่มันก็นานแล้วล่ะค่ะ
เรายังคิดถึงเขาอยู่ตลอด คิดว่าจะติดต่อกลับไปดีมั้ย ล่าสุดคือเรามีความคิดจะติดต่อไปที่เพื่อนเขาแทนแล้วแอบถามความเป็นไปห่างๆอย่างห่วงๆเอาค่ะ เพราะเราไม่อยากให้เขาหนักใจ เผื่อเขาไม่ได้ต้องการเราคืน
ไม่มีอะไรการันตีว่าเพื่อนเขาจะไม่บอกเขา แต่ด้วยความเราเองก็เป็นเพื่อนเก่ามาก่อน(เราคิดเองว่า)คงจะพอขอร้องได้55555555555555
ที่คิดจะทำแบบนี้เพราะว่าถ้าอย่างน้อยเขาคิดเหมือนกัน แค่ไม่กล้าจะสานต่อ เราก็อยากจะทำให้เขามั่นใจน่ะค่ะว่าเราคิดแบบเดียวกัน ไม่อยากเสียเขาไปแบบงงๆค่ะ เราปล่อยเขาไปแบบนี้ไม่ได้จริงๆ ชอบเขามาก
อยากรู้มากค่ะว่าจากมุมมองคนอื่นแล้ววิธีนี้เวิร์ครึเปล่า ดูคิดไปเองมาไปรึเปล่า หรือยังไงช่วยแนะนำวิธีเพิ่มเติมด้วยนะคะ