ผมชื่อ แท็ก ผมอยู่จังหวัดนครสวรรค์ ผมเริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 15 ปี เป็นเพราะผมเรียนไม่จบผมไม่เชื่อฟังพ่อแม่ ผมไปทำงานที่ไหนก็ทำได้ไม่นาน เพราะผมไม่มีความอดทน ผมทำงานก่อนนะผมได้ 2 ปี เพราะผมก็ให้กลับมาเรียนต่อปวช แต่ผมก็เรียนไม่จบ เป็นเพราะผมประสบอุบัติเหตุ รถชนต้นขาข้างขวาหักไม่สามารถไปเรียนได้ ใช้เวลาพักฟื้นที่โรงพยาบาล 2 เดือน และกลับมาอยู่บ้านอีก 5 เดือน เพราะผมเริ่มเดินได้ผมกลับไปทำงานอีกครั้ง เป็นร้านหมูกะทะของพี่สาว ลูกพี่ลูกน้องกัน ผมทำงานอยู่ที่นี่ 2 ปี และได้มีแฟน 1 คน คบกันมา 1 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คนซึ่งเธอนั้นเป็นแม่หม้ายอยู่แล้ว แล้วด้วยผมก็ต้องหางานที่ทำมากขึ้น ผมก็เลยออกจากงานร้านหมูกะทะของพี่สาว คงกลับไปขอทำงานกับพ่อซึ่งพ่อผมขับรถแม็คโครอยู่ ผมก็ทำกับข้าวได้ไม่นาน พ่อเขาก็ให้ผมไปทำงานกับเพื่อนเขาที่อยู่ฉะเชิงเทรา ผมทำอยู่ที่ฉะเชิงเทราได้แค่ 1 เดือน เพราะมีปัญหานิดๆหน่อยๆ พ่อผมก็เลยให้ไปทำงานกับเพื่อนพ่อผมอีกคนนึง เพื่อนพ่อผมก็มีรถแม็คโคร ผมไปทำงานอยู่กับเขาได้ประมาณสักปีกว่าๆ ผมทำงานกับเขาผมรู้สึกว่าผมมีตังค์เก็บ ช่วงอยู่ตัวแล้วลูกชายของเพื่อนพ่อผม เขาก็ประสบอุบัติเหตุรถชนข้างทาง แล้วเพื่อนพ่อผมเขาก็หยุดกิจการนั้นไป ทำให้ผมตกงานอีกครั้งโดยที่ผมยังไม่ได้ลาออก และผมก็หากลับมาทำงานแถวบ้านอีกครั้งเป็นไงก่อสร้าง แล้วก็มีนายจ้างคนหนึ่ง แนะนำให้ผมไปขับแม็คโครที่บริษัทแห่งหนึ่ง ผมขับได้แค่เพียง 5 วัน เขาให้ผมไปตอกเสาเข็มความยาว 3 เมตร ผมกดไม่ได้เสาเข็มหักร่วงใส่รถแม็คโคร แต่ผมก็รอดมาได้ ทางเจ้าของบริษัทเขาไม่ได้ว่าอะไรผม แต่ผมยอมรับว่าผมผิดผมก็เลยขอเขาลาออก แล้วก็เสียค่าเสียหาย แล้วผมก็กลับมาทำงานก่อสร้างอีกครั้ง ผมทำงานก่อสร้างหลาย เดือนอยู่ รู้ตัวว่าผมยังไงผมก็ต้องมาเป็นทหาร ผมเลยเอาตังค์เก็บตังค์หมดเปิดร้านอาหารตามสั่งให้แฟนผม ตอนเปิดใหม่ๆสักเดือนสองเดือนแรกขายดีมาก แล้วพอช่วงผมมาเป็นทหาร แฟนผมบอกว่าคนเริ่มน้อยลง และอีกอย่างไม่มีใครพาเธอไปซื้อของ ทำให้บางทีเธอก็ต้องเปิดร้านมากไม่ได้เปิดร้านบ้าง และผลสุดท้ายก็ต้องปิดร้าน เพราะว่าผมมีลูกอ่อน 1 คน แล้วแฟนผมก็ต้องไปขายหมูปิ้งหน้าโรงเรียน ขายได้กำไรวันละ 100 200 บาท ผมก็ไม่ได้ต้องการอะไรนะครับผมแค่ออกมาแค่ระบายเฉยๆ ขอจบเพียงเท่านี้นะครับ นึกอะไรไม่ออกแล้ว ขอโทษนะครับที่ รบกวนให้อ่าน
ใครพอจะแนะนำ อะไรได้บ้างครับ เรื่องก็มีอยู่แค่นี้นะครับ