ถามโง่ ๆ ครับ คำตอบของท่านอาจทำให้หายโง่ ขอบคุณครับ

พระพุทธเจ้าได้ทรงสรุปเรื่องความทุกข์ในอริยสัจ ๔ เอาไว้สั้นๆว่า "ความยึดมั่นในขันธ์ทั้ง ๕ (หรือในร่างกายและจิตใจ) คือตัวทุกข์" เมื่อจำแนกความทุกข์ในอริยสัจ ๔ ออกแล้วก็สรุปได้เป็นกลุ่มดังนี้

ชาวพุทธสมัยนี้ มีความเข้าใจ เรื่อง กิน (อาหาร รวมทั้งกินเงินหลวง กินเงินญาติโยม กินธรณีสงฆ์ กินฯ) เรื่องกาม (คือสังกัปปราคะ อันเป็นเหตุปัจจัยให้ ข้องกับ กามคุณห้า ฯลฯ) เรื่องเกียรติ์ (เช่น ยศพระ และ

จุดด้อยของศาสนาพุทธ ( นักฏิบัติธรรมชอบขัดแย้งกันซึ้งกันแหละกัน แต่ไม่ได้เข้าใจตามสภาพทางจิตใจ ) คือ ( ความถือตัว ) ( พอใจสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ) ( เป็นไปตามเหตุตามปัจจัย ) ตามสภาพทางจิตใจ เป็นลำดับ คว

ภิกษุ ท. ! ภิกษุ ที่ประกอบด้วยเหตุสี่อย่างแล้ว สมควรที่จะเสพเฉพาะ ซึ่งเสนาสนะเงียบสงัดอันเป็นป่าและป่าชัฏ. เหตุสี่อย่างอะไรบ้างเล่า ? สี่อย่าง คือ :- (๑) เป็นผู้มีความครุ่นคิดในทางการออกจากกาม. (๒) เป

อ่านเจอมาว่า ทุกข์ที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร? มันคืออะไร? มันอยู่ที่ไหน? อะไรเป็นเหตุ? จากคำถามนำไปสู่การปฏิบัติอย่างไรคะ ในเรื่องที่เกี่ยวกับกายและใจ

“..สมุทัย..คือ อาการของจิตที่เคลื่อนจากสภาพเดิมปกติเดิมของใจ ซึ่งมีอาการแว้บออกไปขั้นแรก... ก่อนจะเป็นสังขาร หรือ อะไรต่ออะไรเยอะแยะ แล้วเข้าไปยึดเอาเป็น "อัตตา" เป็นอุปาทาน อันเป็นต้น

ภิกษุ ท. ! นักบวช ที่ไม่ประกอบด้วยเหตุสี่ประการแล้ว ย่อมกล่าวได้ว่า เป็นผู้หล่นจากธรรมวินัยนี้. เหตุสี่ประการอะไรกันเล่า ? เหตุสี่ประการคือ :- (๑) ผู้ที่ไม่ประกอบด้วยศีล อันเป็นเครื่องไปจากข้าศึก๒ เรี

ทำไม “การทำบุญกับภิกษุสงฆ์” จึงมีอานิสงส์สูง รองจากพ่อแม่ ในทางพระพุทธศาสนา “พ่อแม่” ถือเป็นผู้มีพระคุณสูงสุด เพราะเป็นผู้ให้กำเนิด เลี้ยงดู และเป็นรากฐานของชีวิต รองลงมา คือ