ผมคือใครในสายตาเขา

สวัสดีครับ กระทู้นี้เป็นเรื่องความรักของเกย์ ผมรุก-รับก็ได้พี่เขาเป็นรุก อีกคนก็รับ คือผมไม่รู้ว่าผมจะทำอย่างไรดี แต่อีกใจผมก็คิดไว้แล้ว เรื่องมีอยู่ว่า ในวันแรกที่ผมเจอพี่เขานั้นพี่เขาแอดเข้ามาในเฟสผม แต่ตอนนั้นผมมีแฟนอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้รักเขาหรอกคนนั้น แต่ผมบอกคนที่แอดเฟสมาว่า ผมมีแฟนแล้ว และพี่เขาก็บอกว่าเขาก็มีแฟนแล้วเหมือนกัน แต่แฟนป่วยตอนนี้อยู่ต่างจังหวัดและเวลาก็ผ่านไปหลายวัน พี่เขาเห็นผมโพรสเกมลงหน้าโปรฟาย พี่เขาคนนั้นก็ทักเข้ามาใหม่ ครั้งแรกคุยกันเพื่อเล่นเกมด้วยกัน ล่ะทีนี้คุยไปคุยมา ผมก็เลยนัดพี่เขาให้มารับเพื่อไปเล่นเกมที่ห้องพี่เขา ปกติจะโทรคุยกัน และวันที่นัดพี่เขาก็มารับก็นั่งรถไป พูดคุยปกติแบบคนจีบกัน และทีนี้มีอยู่1ประโยคพี่เขาถามมาว่า ถ้าคบกัน3คน ผมจะโอเครไหม ผมบอกว่าโอเคร ผมไม่ซีเรียสตรงนี้ เพราะอีกฝ่ายเขาก็โอเคร พอถึงห้อง พี่เขาก็ให้เบอร์คนที่พี่เขาคบอยู่มาคุย ผมคุยก็คุยปกติ โทรทุกวัน ส่วนเรื่องสำคัญอยู่ตรงนี้ พี่เขาบอกว่า "เขาน่ะคบกับแฟนมา3ปีแล้ว ร่วมทุกร่วมสุข ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน จะเลิกก็ทำไม่ได้ เขาดีหมดทุกอย่าง ทำอาหารก็ได้ งานบ้านก็ได้ ตื่นเช้ามาก็ชงกาแฟให้ ทำให้ทุกอย่าง ไม่กล้าทิ้ง" ผมก็โอเคร ไม่ว่าอะไร เพราะตัวผมทำไม่ได้เหมือนเขาคนนั้นหรอก อย่างน้อยผมก็ทำได้แค่คอยซัพพอร์ตอื่นๆ เพราะอยู่บ้านผมก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว ล่ะมาหาเขาก็ทำให้เขาทุกอย่าง พี่เขาก็เคยบอกว่า "เนียเค้าไม่ให้มันไปทำงานมันก็ยังไปทำ บอกให้อยู่บ้านเฉยๆก็ไม่อยู่(มัน=แฟนพี่เขา)" ผ่านไป 5วันตั้งแต่ผมออกมาจากบ้าน พี่เขาก็บอกให้เลิกกับแฟนเก่าไปซ่ะ ผมก็บอกเลิก บล๊อกเบอร์ บล๊อกเฟส บล๊อกไลน์ เปลี่ยนเบอร์ ทำตามใจเขาทุกอย่าง และอีกวันนึงก็มาถึง วันที่พี่เขากับผมย้ายบ้านมาอยู่ชลบุรี ผมก็ช่วยกันขนย้าย บ้านทั้งหลัง ผมทำทั้งเก็บของ กวาดถู แพ็คของ เอาของขึ้นรถ แต่พี่เขาก็ทำบ้าง แต่ส่วนใหญ่ผมทำมากกว่า พี่เขาขับรถ พี่เขาก็รู้ว่าผมเหนื่อย แต่พี่เขาไม่ถามผมสักคำว่าเหนื่อยไหม (ตอนนี้เป็นแฟนคบกัน3คนแล้ว) หิวไหม กินอะไรไหม ไม่มีสักคำ มีแต่ผมถามพี่เขา ผมก็น้อยใจนิดนึง แต่ก็ชั่งมันเถอะ ผมคิดแบบนี้ ในวันที่ย้ายเสร็จ เอาของเข้าห้อง ก็ช่วยกันขนย้าย พี่เขาอยู่ในห้องในตึก (ตึกมี3ชั้นไม่มีลิฟห้องอยู่ชั้น3) ผมก็ยกของแบกของตั้งแต่ชั้น1ถึงชั้น3 เกือบหมด แต่ก็มีพี่ๆข้างห้องที่รู้จักเขาก็มาช่วย พอขนเสร็จ เขาก็บอกให้ผมกวาดเช็ดถูให้สะอาด ผมเลยบอกว่า ขอแมสปิดจมูกหน่อย แต่พี่เขาบอกว่า"ไม่ต้องใช้หรอกแค่นี้เอง" ผมก็บอกในใจว่า โอเคร ไม่เป็นไร หลายๆวันต่อมา ผมเริ่มมีความรู้สึกว่า ผมเป็นใครในชีวิตเขา ข้าวผมก็หามาให้กิน กินเสร็จผมก็เก็บให้ เอาน้ำให้กิน ทำนู่นทำนี่ให้ พี่เขาก็นั่งสบายๆ แชตคุยงานกับลูกค้า อันนี้ผมก็เข้าใจว่า ต้องคุยกับลูกค้า แต่ให้ช่วยกันเก็บหน่อยก็ดี และผมเป็นคนที่ได้กลิ่นปลาร้าไม่ได้ ได้กลิ่นแล้วจะอาเจียน เวียนหัว แต่ในตู้กับข้าว มีแต่กลิ่นปลาร้า ผมไม่รู้จะทำยังไง ผมก็ทน เพราะไปกินข้าวบ้านแม่พี่เขา ซักผ้าผมก็ต้องหอบตะกร้าลงไปข้างล่างเพื่อซักและก็เอาขึ้นมาตาก พี่เขาก้นั่งเล่นเกมบ้าง นั่งคุยกับลูกค้าบ้าง แต่พอผมเล่นบ้างผมเห็นสีหน้าพี่เขาบอกว่า ไม่โอเคร และเขาบอกผมว่า "เล่นเกมให้น้อยๆหน่อย สนใจคนอื่นบ้างไม่ใช่สนใจแต่เกม" ผมก็ปิดเกม ละก็ทำตามที่เขาบอก คือผมไม่รู้จะพิมยังไงต่อ ผมเป็นคนที่ขี้น้อยใจมาก ผมคิดไว้ว่า พี่เขาอะ เป็นคนเห็นแก่ตัวนิดหน่อย เอาแต่ใจตัวเอง ทำตัวเองเป็นใหญ่ ผมเคยให้เขาทำอะไรสักอย่างให้ผมหน่อย เขาทำสายตาไม่พอใจเป็นอย่างมาก ผมก็เลยคิดว่า ทำไมที่พี่เขาสั่งเราก็ทำให้ทุกอย่างเท่าที่ทำได้ แต่ทำไมแค่เราให้ช่วยตรงนี้นึดนึงทำไห้ไม่ได้ เป็นแบบนี้มา3-4วันจนถึงวันนี้ ผมรู้สึกว่าเป็นคนไร้ค่า วันนี้เขาก็ทำมือถือผมจอแตก กระจกหลุดออกมา เขายังไม่ขอโทษเลย ล่ะเขาพิมมาในไลน์บอกว่า "เลิกกันเถอะ และวันนี้ตั้งแต่คุณตื่นนอนมา ทำอะไรสักอย่างยัง อยู่ด้วยกันแบบนี้ไม่ไหวอะ นี่แม่ก็พูด ไปกินข้าวกันไม่เคยล้างจาน คือจะให้นี่มานั่งเลี้ยง มานั่งเอาใจ นี่ไม่ไหวป่ะ" (ขอเสริม แม่พี่เขาเคยบอกว่า กินเสร็จเอาแช่น้ำไว้ให้แฟนลูกชายอีกคนล้าง) และพี่เขาก็พูดขึ้นอีกว่า "แล้วที่ปวดท้องเพราะกินข้าวผิดเวลา อยู่กับนี่ ลำบาก ทุกอย่างต้องดิ้นรนหาไม่เหมือนอยู่บ้านหรอก ตื่นมามีของกินๆเสร็จขึ้นนอน" (ขอเสริม มันก็จริงมันไม่เหมือนอยู่บ้านผม แต่ผมก็ทำให้ดีที่สุดแล้วอะ ทำเท่าที่ผมเคยทำให้คนอื่นอะ) ล่ะพี่เขาก็บอกอีกว่า "สรุป คุณก็กลับไปอยู่ที่เดิมคุณ ดีกว่า" เห็นคำนี้มาผมรู้สึกเหมือนผมไร้ค่า เขาก็บอกว่าจะเลิกๆกับผมมา3รอบแล้ว แต่อันนั้นเขาลองใจ แต่รอบนี้ผมรู้สึกว่าเขาน่าจะพูดจริง ล่ะตอนนี้แฟนพี่เขาก็จะลงมาอยู่ด้วยแล้ว ผมรู้สึกเหมือนหมาหัวเน่ายังไงอย่างนั้นเลย ผมก็นอนร้องไห้ทุกคืนมา4วันแล้ว ผมคิดแค่ว่า เขาอยากเอาผม เพราะแฟนพี่เขากลับบ้านไป3เดือนกว่าแล้ว แต่ผมก็ไม่รู้ความคิดเขาว่าเขาคิดอะไรอยู่ ผมไม่รู้ว่ากลับบ้านจะบอกคนที่บ้านว่าอะไร เพราะผมบอกว่ามาทำงาน ตอนนี้ผมโดดเดี่ยวมาก ผมไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน เหมือนเขาไม่แคร์ความรู้สึกผมเลย ไม่แคร์ความรู้สึกเลยดีกว่า ตั้งแต่วันที่ขนของย้ายบ้าน
(ขอบคุณพื้นที่นี้ที่ให้ผมระบายความในใจออกมา ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ไม่รู้จะระบายกับใคร) หลังจากผมได้อ่านแชตในไลน์ ผมอยากตายมาก คือมันเจ็บอกอะ เหมือนมีดกรีด ไงไม่รู้ ผมเศร้ามาก