สอบถามผู้รู้ครับเกี่ยวกับประวัติอาชญากรรม

ผมขอถามว่าประวัติอาชญากรรมนี่หมายถึงประวัติคนที่เคยต้องโทษมาใช่ไหมครับเวลาจะไปสมัครงานบ้างที่เขาต้องให้ไปตรวจที่สนง.ตำรวจแห่งชาติ แต่ผมเคยไปตรวจแล้วแต่ผมไม่ทราบผลนะครับเขาส่งไปที่บริษัทแต่ผมก็ได้ทำงานบริษัทนั้น หรือว่าผมติดคุกแล้วผมก็เป็นบุคคลธรรมดาเหมือนคนทั่วไปใช่ไหมครับ


*****ใครอยากอ่านก็อ่านนะครับมันคือเรื่องราวที่ทำให้ผมต้องมาหาคำตอบ[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ คือผมเคยต้องติดคุกคดียาเสพติดแต่คือผมไม่ได้ผิด แต่เหมือนมีคนบอกว่าผมเป็นคนขายแต่ผมไม่คิดจะยุ่งเรื่องยาเลยถึงผมจะเลวจะชั่วแค่ไหนเรื่องเดียวที่ผมไม่เข้าไปยุ่งคือเรื่องยาเสพติด แต่เพื่อนผมสังคมที่ผมอยู่มันมีเรื่องแบบนี้ไงผมรู้หมดราคาเท่าไหร่อะไรยังไงเพราะเพื่อนผมเอาง่ายๆ10คน4-5คนติดยาอีก5คนขายยาแล้วเพื่อนที่สนิทกับผมที่สุดเป็นรายใหญ่แต่ผมไม่เสพไม่ขายแต่คือเอาง่ายๆผมรู้หมดเพราะเวลาเที่ยวเพื่อนผมมันก็เลี้ยง ผมอยู่ในกลุ่มก็จริงแต่ผมอยู่เพราะผมกินเหล้ากับเพื่อนทุกวันไงเงินก็ไม่ต้องเสีย แต่แล้ววันหนึ่งช่วง1-2ทุ่มก็มีคนที่เคยซื้อยากับพวกเพื่อนๆผมมันเดินมาเจอกับผมคือตอนนั้นผมกำลังไปซื้อข้าวให้ ป้าผมมันก็เหมือนมันชวนคุยธรรมดาคุยเล่นธรรมดาเพราะรอข้าวสักพักมันก็ไปไหนไม่รู้เพราะผมได้ข้าว ผมก็จะเดินกลับเข้าบ้านแต่เดินไม่ได้ครับประมาณ 300 เมตรอยู่อยู่ก็มีผู้ชายสามสี่คนเข้ามารุมผมผมก็คิดว่าเป็นพวกโจทก์เก่าผมที่เคยมีเรื่องผมก็สู้ ครับสี่ต่อหนึ่ง ผมว่าคิดว่ายังไงผมก็ไม่เจ็บฟรีสักพักเหมือนมีชาวบ้านมาเริ่มมาดูก็มีรถเก๋งที่ไหนไม่รู้ขับมาจอดข้างข้างฟุตบาทจากนั้นมีผู้ชายลงมากขวักปืน จองมาที่ผมผมก็ตกใจทีนี้พวกที่รุมผมอยู่ก็จับผมกดลงไปกับพื้นใส่กุญแจมือแล้วก็พาผมขึ้นรถเก๋งที่กลับมาจอดตอนนั้นผมก็เริ่มใจเสียละก็คิดไปต่างๆนานาว่าพวกไหนแต่ก็นึกไม่ออกระหว่างที่ผมอยู่บนรถผมไม่ได้นั่งอยู่บนเบาะนะคือมันจับผมให้นอนตรงพื้นที่วางเท้าด้านหลังแล้วพวกที่นั่งอยู่บน เบาะก็กระทืบผมไปเรื่อยเรื่อยว่าขาดอะไรไม่ได้เลยตอนนั้นเพราะผมโดนใส่กุญแจมือไขว้หลังขับออกไปนานพอสมควรสักพักผมมองไรไม่เห็นแต่รถจอดแต่มีกินน้ำมันผมก็คิดแป้งเอาไปทำไรให้ถึงขนาดจะเผานั่งยางผมเลยหรอแต่สักพักรถก็ออกไปอีกสักพักนึงทีนี้รถมาจอดมันก็จับผมลุกขึ้นมาคิดในใจเอาวะถ้าถึงคราวตายก็ตายวะเพราะผมทำไรไม่ได้เลย แต่พอผมเลยน่ะขึ้นผมเห็นป้าย บกน.สส.บกน9 ทีนี้ผมก็งงเข้าไปใหญ่นี่มันเที่ยมการสืบสวนนครบาล9นิแล้วเขาเอาผมมาทำไรที่นี่แล้วอีกอย่างที่ผมโดนจับทัองที่ดูแลมันคือนครบาล8 ทีนี้พวกมันก็พูดเหมือนว่าผมยอมรับเลยว่าผมขายยาแล้วมันจะไม่เอาผิดเพิ่มเรื่องทำร้ายเจ้าหน้าที่พนักงานเพราะคนที่รุมผมตอนยังไม่โดนจับผมต่อยคนนั้นคนเดียวเพราะตัวใหญ่สุดคือคนอื่นผมไม่สนใจผมคือปล่อยคนนี้ได้คนเดียวพอแต่คนที่ผมต่อยเป็นหัวหน้าชุดจับกุ่มผมเค้าตาบวมหัวโนปากแตกแล้วก็พูดแต่ว่าจะเอาโทษผมเพิ่มคือยังไงผมก็ไม่ยอมรับว่าผมขายยา แล้วก็มีเหมือนกับที่ทำสำนวนเค้าพูดว่าเส้นเส้นเหอะไม่มีอะไรหรอกข้อหาเล็กๆประกันตัวก็ปล่อยแล้วแต่เขาพูดดีมากผมก็เลยเซ็นไปทีนี้เขาก็ถามว่าแล้วพวกเพื่อนผมที่ไอ้ที่ขายยามันอยู่ไหนเหมือนกับจะให้ผมไปล่อซื้อกับเพื่อนของผมผมก็ตอบกลับไปเลยผมไม่ทำอย่างนี้หรอกกระทืบผมให้ตายผมก็ทำไม่ได้หรอกสักพักทั้งมือทั้งตีนเต็มเลยจนตอนนั้นผมคิดได้ว่าจะแกล้งทำเป็นไปล่อ รซื้อให้แต่แถวบ้านผมมันทะลุกันได้เยอะแล้วตอนนี้ก็มืดด้วยตอนนี้ประมาณตีหนึ่งกว่ากว่าผมกะว่าถ้าเค้าปล่อยผมผมวิ่งทันทีแต่อยู่ๆหัวหน้าชุดจับกุมที่โดนผมต่อยเหมือนจะรู้ทันบอกถ้าปล่อยมันหนีแน่เพราะขนาดรุมสามสี่คนยังเอาไม่อยู่ หลังจากนั้นเขาก็พาผมไปส่งสน. ท้องที่เขาก็จับผมเข้าห้องขังเลยตอนเช้ามีร้อยเวรเรียกผมไปทำประวัติผมจึงได้โทรติดต่อพ่อกับแม่ผมผมก็เล่าให้แม่ฟังผมก็คิดว่าคงจะไม่มีอะไรหรอกน่าจะประกันได้คือเหมือนคดีเล็กๆนี้พอถึงตอนที่สอบปากคำที่สน.เค้าก็ถามว่าเราเซ็นเอกสารที่ได้มาจากชุดจับกุ่มผมแล้วใช่ไหมผมก็ตอบว่าใช่เค้าก็ถามว่าเรายอมรับไหม ผมก็ตอบไปว่าผมยอมรับแล้วผมก็เซนเอกสารที่ร้อยเวรทำให้ผมพอเซ็นเสร็จผมก็ถามว่าผมต้องใช้เงินประกันประมาณเท่าไหร่ผมจะได้บอกแม่ให้เอามาประกันแต่เจ้าหน้าที่เค้าบอกต้องไปประกันที่ศาลเด๋วอีกสักพักก็จะไปศาลแล้วเพราะวันนี้วันเสาร์ศาลเปิดครึ่งวันก็หักให้บอกแม่ว่าไปเจอที่ศาลเลยแล้วเขาก็ให้กระดาษมาใบหนึ่งเป็นกระดาษที่ผมเซ็น แต่ผมก็ไม่สนใจอ่านจนไปถึงศาลแม่ผมก็ไปถึงไปที่ศาลก่อนแล้วสักพักแม่ผมได้มาคุยกับผมบอกประกัน 200,000 แต่ประกันไป ยังไงก็ต้องติดคุกอยู่ดีเพราะผมโดนจับคดีมียาเสพติดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและพยายามจำหน่ายพอผมได้ยินนายพูดอย่างนี้ผมถึงกับทรุดเลยเพราะผมโดนหลอกให้เซ็นแม่ผมก็เลยถามว่าจะเอายังไงผมก็บอกแม่ไปว่าไม่ต้องมากันหรอกยังงั้นน่ะประกันไปก็ติดคุกอยู่ดีเพราะผมดันเซนยอมรับทั้ง2ที่แล้วซักพักพ่อกับแม่ผมก็น้ำตาไหลตอนนั้นผมรู้สึกแค้นพวกที่จับผมมาก แต่ผมก็รับสภาพแล้วหลังจากนั้นผมได้มาอ่านบันทึกจับกุมที่ผมได้มานั้นเขียนว่าสายของตำรวจได้ทำการสั่งซื้อยา รกับผมระหว่างทางแล้วผมก็ไปเอามาเตรียมจะส่งแต่เจ้าหน้าที่ได้เข้ามาจับกลุ่มผมไว้ก่อนโดยมีของกลางที่พบเป็นยาไอซ์ขนาดหนึ่งถุงน้ำหนัก 1.43 กรัมแต่เหมือนฟ้าจะเห็นใจนิดนิดของกลางที่จับได้สายของตำรวจมันเอาไปเสพก่อนทำให้น้ำหนักไม่ถึงเหลือในสำนวนเขียนว่า 0.648แต่ก็เกินครอบครองเพื่อเสพศาลตัดสินสี่ปีปรับ 400,000 บาทผมรับลดโทษกึงหนึ่งเหลือจำคุกสองปีปรับ 200,000 บาทช่วงนั้นมีอภัยโทษปี 53 แต่ผมไม่ได้เพราะผมทำความผิดในเรือนจำโดนลดชั้น2ชั้นกลายเป็นนักโทษชั้นเลวไม่ได้อภัยโทษ ปี54 ก็มีในหลวง84ชรรษาครบ7รอบ ผมก็ไม่ได้อีกสาเหตุเดิมผมติดเต็มป้ายไม่ได้ทำลดโทษหรือพักโทษ