เรากับสามีแต่งงานกันจนมีลูกด้วยกันหนึ่งคนแต่ชีวิตคู่ไม่สวยงามเหมือนที่ใครๆบอกหรอกว่าเห็นครอบครัวเราอบอุ่นดีสามีรักลูกรักเมีย แต่แม่สามีมาระรานเราเพราะว่าเมื่อก่อนสามีเคยทำงานที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งสามีเคยเล่าให้ฟังว่าแม่สามีไม่ค่อยดีกะสามีเราหรอมักจะมาขอเงินถ้ามีก็ให้ถ้าไม่มีก็ด่าแบบแรงๆสร้างแต่เรื่องให้สามีเราปวดหัวประจำ
พอปี57เรามาสมัครเรียนกศน.และบังเอิญไปเจอสามีที่กำลังจะสมัครเรียนเหมือนกันจนเจอกันแลกเบอร์กันตอนนั่นสามีตามจีบทุกวันจนใจอ่อนยอมคบด้วย
เมื่อกลางปี59พอคบกันจะปีกว่าเราเกิดท้องขึ้นมาสามีรับผิดชอบทุกอย่างแต่ดูเหมือนแม่สามีจะไม่ค่อยยินดีสักเท่าไหร่เพราะว่าถ้าลูกเค้ามีครอบครัวเงินทุกบาททุกสตางค์สามีก็ต้องให้เราหมด
แต่สิ่งที่เราได้ยินคือแม่สามีมาพูดกับเราว่าให้ไปเอาเด็กออกซะแค่เดือนเดียวเองไม่รู้สึกไรหรอกมันเป็นภาระป่าวๆแต่เราไม่ยอมเอาออกในระหว่างที่เราท้องลูกของสามีเราอยู่แม่สามีชอบไปพูดกับคนอื่นว่าเรามั่วผู้ชายมั้งเด็กในท้องใช่ลูกสามีเราหรือป่าวตอนแรกเราก็จะเซ็งๆหน่อยแต่ก็ทำได้แค่เก็บแค้นนี้ไว้ในใจจนแม่เราก็รู้นะว่าแม่สามีชอบมาวุ้นวายระรานเราจนเราซึมเศร้าตลอดเพื่อจะให้เรากับสามีเลิกกันพอเรากับสามีเลิกกันแม่สามีก็ยังมาระรานเราอีกไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรพอเราเลิกกับสามีได้สามเดือนเรากับสามีก็มาคุยกันว่าจะเอายังไงจะเลิกกันทั้งๆที่เรามีน้องอยู่หรือจะอยู่ด้วยกันแบบอดๆอยากๆเราก็พร้อมที่จะอยู่เพราะว่าเรารักสามีที่ตัวเค้าเองไม่ใช้เพราะเงินโดยเมื่อก่อนเราเคยถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนูมาตลอดฐานะบ้านเรากับบ้านเค้าต่างกันแต่แม่สามีมักจะค่อยดูถูกเราสารพัดทั้งๆที่ฐานะบ้านเรามีกินแต่ไม่ถึงขั้นรวยแค่มีเงินใช้ไม่ขาดมือมีแต่บ้านสามีจนมากเพราะที่มีกินทุกวันก็เพราะเงินของสามีทั้งนั้น พอรู้ว่าเราท้องแฟนก็ถูกทำร้ายจนเข้าโรงบาลเราก็ค่อยดูแลอยู่ตลอดแม่สามีเคยโทรแค่ครั้งเดียวคือเรื่อง เงิน
ปี60แม่สามีย้ายมาอยู่ด้วยตอนนั้นเรากับสามีคืนดีกันพอตังสามีออกแม่สามียึดเอามาใช้หมดแทบจะไม่ให้เราใช้ในการตรวจครรภ์เลยแถมสามีเคยคิดที่จะฆ่าตัวตายแต่บุญมีแต่กรรมบังพ่อสามีให้สามีเราใช้หนี้แทนอีกทั้งๆที่สามีเราไม่ได้ก่อยิ่งลำบางไปอีกพอเราคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิงแม่สามีจะเอาลูกเราไปเป็นลูกตัวเองทั้งที่ตอนท้องจะให้เราเอาลูกเราออกพอเราไม่ยอมก็ไปฟ้องสามีเราว่าเราแอบคบชู้ไปเทื่ยวทิ้งให้ลูกเราอยู่คนเดียวทั้งๆที่เราแทบจะไม่ได้เลื้ยงลูกเราเลยเพราะว่าแม่สามีไม่ให้จับลูกเราเลยจะให้เราเลื้ยงเฉพาะลูกเราหิวนมแค่นั้นเองที่เจ็บไปกว่านั้นคือแม่สามีป้อนยาเด็กที่เกินกว่าที่หมอกำหนดจนลูกเราเริ่มซึมไม่ร่าเริงตามวัยเด็กปกติเค้าเป็นกันและตัวเหลืองจนเราทนไม่ไหวเราพาลูกและสามีกลับไปอยู่บ้านแม่และเล่าให้แม่เราฟังท่านรู้โกรธมากพอแม่เราจะเอาเรื่องก็อ้างนั้นอ้างนี่ไม่รับผิดชอบทั้งที่ตัวเองผิดแท้ตอนนั้นสามีเริ่มหางานทำและให้เราเลี้ยงลูกเองแม่สามีก็ตามระรานเราทุกวันโพสเฟสบุ๊คด่าเราเกืยบทุกวันด้วยการใช้คำแรงเพื่อให้ตัวเองดูดีและคนอื่นดูชั่ว
และปี61ทุกอย่างเริ่มดีแลครอบครัวมีความสุขเราจูนสมองและความคิดลูกเราใหม่หมดเพราะว่าแม่สามีใช้เรียกตัวเองว่าแม่แทนที่จะใช้คำว่าย่าให้เรากับสามีเรียกว่าพี่จนเด็กจำและก็คิดอย่างที่แม่สามีบอกทุกวันเรากับสามีบอกทุกวันว่าเป็นย่าให้เรียกย่าไม่ใช่ให้เรียกแม่แต่แม่สามีไม่ฟังตอนที่แม่สามีและพ่อสามีพาไปเที่ยวมักจะไม่เห็นเราเป็นแม่ของลูกเราเลยเหมือนลูกเราเป็นลูกของเค้าซะมากกว่าอยากไปไหนก็ไม่ขอเราก่อนเอาไปแบบดี้อๆ
จนทุกวันนี้ก็เหมือนปาบกรรมมีจริงนะทุกวันนี้เหมือนแม่สามีไม่ค่อยมีความสุขเพราะว่าสามีเราไม่ยอมพร้อมสู้กับสิ่งที่เค้าทำกับเราและลูกเรามันก็เหมือนไม่มีใครอย่างสนใจหรอนะเมื่อแม่สามีจะทำอะไรโทรมาในเรื่องอะไรสามีก็จะไม่ค่ายสนใจสักเท่าไหร่แต่ไม่ทิ้งแม่เค้านะแต่แค่แยกกันอยู่เพื่อความสุขของเด็กคนหนึ่งที่ควรจะเป็น
#ถึงจะมีสามีที่รักครอบครัวแค่ไหนต่อให้มีแม่สามีที่ไม่ค่อยชอบเราแบบไร้เหตุผลยังไงก็อยู่ร่วมกันไม่ค่อยได้หรอกนะ
#ถ้าวันไหนเห็นลูกมีความสุขเราก็ยอมทำทุกอย่างไม่ว่ามันจะไม่ดีในสายตาคนอื่นก็ตามแต่แม่ยอมทำเพื่อลูก
แม่สามีกับลูกสะใภ้ไม่ถูกกันจริงไหมคะ
พอปี57เรามาสมัครเรียนกศน.และบังเอิญไปเจอสามีที่กำลังจะสมัครเรียนเหมือนกันจนเจอกันแลกเบอร์กันตอนนั่นสามีตามจีบทุกวันจนใจอ่อนยอมคบด้วย
เมื่อกลางปี59พอคบกันจะปีกว่าเราเกิดท้องขึ้นมาสามีรับผิดชอบทุกอย่างแต่ดูเหมือนแม่สามีจะไม่ค่อยยินดีสักเท่าไหร่เพราะว่าถ้าลูกเค้ามีครอบครัวเงินทุกบาททุกสตางค์สามีก็ต้องให้เราหมด
แต่สิ่งที่เราได้ยินคือแม่สามีมาพูดกับเราว่าให้ไปเอาเด็กออกซะแค่เดือนเดียวเองไม่รู้สึกไรหรอกมันเป็นภาระป่าวๆแต่เราไม่ยอมเอาออกในระหว่างที่เราท้องลูกของสามีเราอยู่แม่สามีชอบไปพูดกับคนอื่นว่าเรามั่วผู้ชายมั้งเด็กในท้องใช่ลูกสามีเราหรือป่าวตอนแรกเราก็จะเซ็งๆหน่อยแต่ก็ทำได้แค่เก็บแค้นนี้ไว้ในใจจนแม่เราก็รู้นะว่าแม่สามีชอบมาวุ้นวายระรานเราจนเราซึมเศร้าตลอดเพื่อจะให้เรากับสามีเลิกกันพอเรากับสามีเลิกกันแม่สามีก็ยังมาระรานเราอีกไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรพอเราเลิกกับสามีได้สามเดือนเรากับสามีก็มาคุยกันว่าจะเอายังไงจะเลิกกันทั้งๆที่เรามีน้องอยู่หรือจะอยู่ด้วยกันแบบอดๆอยากๆเราก็พร้อมที่จะอยู่เพราะว่าเรารักสามีที่ตัวเค้าเองไม่ใช้เพราะเงินโดยเมื่อก่อนเราเคยถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนูมาตลอดฐานะบ้านเรากับบ้านเค้าต่างกันแต่แม่สามีมักจะค่อยดูถูกเราสารพัดทั้งๆที่ฐานะบ้านเรามีกินแต่ไม่ถึงขั้นรวยแค่มีเงินใช้ไม่ขาดมือมีแต่บ้านสามีจนมากเพราะที่มีกินทุกวันก็เพราะเงินของสามีทั้งนั้น พอรู้ว่าเราท้องแฟนก็ถูกทำร้ายจนเข้าโรงบาลเราก็ค่อยดูแลอยู่ตลอดแม่สามีเคยโทรแค่ครั้งเดียวคือเรื่อง เงิน
ปี60แม่สามีย้ายมาอยู่ด้วยตอนนั้นเรากับสามีคืนดีกันพอตังสามีออกแม่สามียึดเอามาใช้หมดแทบจะไม่ให้เราใช้ในการตรวจครรภ์เลยแถมสามีเคยคิดที่จะฆ่าตัวตายแต่บุญมีแต่กรรมบังพ่อสามีให้สามีเราใช้หนี้แทนอีกทั้งๆที่สามีเราไม่ได้ก่อยิ่งลำบางไปอีกพอเราคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิงแม่สามีจะเอาลูกเราไปเป็นลูกตัวเองทั้งที่ตอนท้องจะให้เราเอาลูกเราออกพอเราไม่ยอมก็ไปฟ้องสามีเราว่าเราแอบคบชู้ไปเทื่ยวทิ้งให้ลูกเราอยู่คนเดียวทั้งๆที่เราแทบจะไม่ได้เลื้ยงลูกเราเลยเพราะว่าแม่สามีไม่ให้จับลูกเราเลยจะให้เราเลื้ยงเฉพาะลูกเราหิวนมแค่นั้นเองที่เจ็บไปกว่านั้นคือแม่สามีป้อนยาเด็กที่เกินกว่าที่หมอกำหนดจนลูกเราเริ่มซึมไม่ร่าเริงตามวัยเด็กปกติเค้าเป็นกันและตัวเหลืองจนเราทนไม่ไหวเราพาลูกและสามีกลับไปอยู่บ้านแม่และเล่าให้แม่เราฟังท่านรู้โกรธมากพอแม่เราจะเอาเรื่องก็อ้างนั้นอ้างนี่ไม่รับผิดชอบทั้งที่ตัวเองผิดแท้ตอนนั้นสามีเริ่มหางานทำและให้เราเลี้ยงลูกเองแม่สามีก็ตามระรานเราทุกวันโพสเฟสบุ๊คด่าเราเกืยบทุกวันด้วยการใช้คำแรงเพื่อให้ตัวเองดูดีและคนอื่นดูชั่ว
และปี61ทุกอย่างเริ่มดีแลครอบครัวมีความสุขเราจูนสมองและความคิดลูกเราใหม่หมดเพราะว่าแม่สามีใช้เรียกตัวเองว่าแม่แทนที่จะใช้คำว่าย่าให้เรากับสามีเรียกว่าพี่จนเด็กจำและก็คิดอย่างที่แม่สามีบอกทุกวันเรากับสามีบอกทุกวันว่าเป็นย่าให้เรียกย่าไม่ใช่ให้เรียกแม่แต่แม่สามีไม่ฟังตอนที่แม่สามีและพ่อสามีพาไปเที่ยวมักจะไม่เห็นเราเป็นแม่ของลูกเราเลยเหมือนลูกเราเป็นลูกของเค้าซะมากกว่าอยากไปไหนก็ไม่ขอเราก่อนเอาไปแบบดี้อๆ
จนทุกวันนี้ก็เหมือนปาบกรรมมีจริงนะทุกวันนี้เหมือนแม่สามีไม่ค่อยมีความสุขเพราะว่าสามีเราไม่ยอมพร้อมสู้กับสิ่งที่เค้าทำกับเราและลูกเรามันก็เหมือนไม่มีใครอย่างสนใจหรอนะเมื่อแม่สามีจะทำอะไรโทรมาในเรื่องอะไรสามีก็จะไม่ค่ายสนใจสักเท่าไหร่แต่ไม่ทิ้งแม่เค้านะแต่แค่แยกกันอยู่เพื่อความสุขของเด็กคนหนึ่งที่ควรจะเป็น
#ถึงจะมีสามีที่รักครอบครัวแค่ไหนต่อให้มีแม่สามีที่ไม่ค่อยชอบเราแบบไร้เหตุผลยังไงก็อยู่ร่วมกันไม่ค่อยได้หรอกนะ
#ถ้าวันไหนเห็นลูกมีความสุขเราก็ยอมทำทุกอย่างไม่ว่ามันจะไม่ดีในสายตาคนอื่นก็ตามแต่แม่ยอมทำเพื่อลูก