คือเรางงกับตัวเองอยู่ค่ะ เราอยากบ้านเดียวอยากคบคนเดียวนะแต่เราีประวัติไม่มีดีอ่ะ เราเคยรักคนๆนึงมากแต่ไม่เคยเป็นเเฟนกันนะ เรารักเค้ามากเรียกว่ารักแรกก็ได้อ่ะรักมาหลายปี เรามีความสุขมากตอนอยู่กับเค้า แต่พอความสัมพันต้องจบลงอ่ะเราเจ็บมากเหมือนกันเจ็บนานมาก ไม่เคยลืมเลย เราเสียใจกับเรื่องนี้าตลอด แต่ในหัวเราคือเราจะไม่รักใครอีกแล้วเพราะเรารักใครคือรักมากไม่เคยเผื่อใจเลย ก็เลยเจ็บมาก เราจึงกลัวรักครั้งต่อไปของเราจะต้องเจ็บอีก ตั้งใจไว้ว่าเจ็บครั้งนี้พอแล้วอ่ะแค่ครั้งเดียวก็จะไม่ไหวแล้ว เราเลยเจ้าชู้ เจ้าชู้มาก คบกับใครมาบอกได้เลยว่าไม่เคยรักเลย แก้เหงาทั้งนั้น คุยทีเป็น10คนพร้อมๆกัน บอกเลิกได้โดยไม่เสียใจ ไม่เคยร้องไห้ตอนเลิกกับใครเลย แต่ตอนนี้เราเหนื่อยแล้วที่ต้องเจ้าชู้เราไม่ได้อยากเจ้าชู้นะ แต่อย่างที่บอกตือกลัวคุยกับใครแล้วเราจะรักเค้า กลัวจะซ้ำรอยอีก พอเราเริ่มรู้สึกกับใครเราจะเลิกคุยทันที ตอนนี้เราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีอ่ะ เหนื่อยที่ต้องเจ้าชู้เหมือนโตขึ้นด้วยมั้ง แต่กลัวที่ต้องเจ็บอีก เพราะมันเจ็บมาก เราคิดว่าผช.มันก็เหมือนๆกันอ่ะ ในวัยเรียนไม่มีใครมาจริงจังกับเราหรอก คบกันในวัยเรียนเดี๋ยวก็ต้องเลิกกันเดี๋ยวก็ต้องเจ็บอยู่ดี เพราะมันคงเด็กเกินไปสำหรับความรัก ในคำว่ารัก ถ้าเราจะรักกันไปจริงๆ จนได้แต่งงาน มันไม่ใช่คำว่ารักอย่างเดียว มันดูหลายๆอย่าง อนาคตเป็นสิ่งสำคัญมากๆ เราเลยยังหาข้อสรุปของตัวเองไม่ได้เลยว่าเราจะเอายังไง คิดอยู่นานนแต่ก็ยังไม่รู้ว่าต้องทำไงดี อดีตที่ผ่านมาเรากลัวมันมาก มันคงเป็นครั้งแรกที่เรารัก และเป็นครั้งแรกที่เราเจ็บมากขนาดนี้ ผ่านมาประมาน5-6 ปี ยังจำทุกอย่างได้ดีไม่เคยลืมเลย ยังคอยเป็นห่วงเค้าเสมอ ตอนนี้เราม.3เเล้ว เรียนรร.เดียวกันด้วย555 อยากขอคำแนะนำหน่อยค่ะ ถ้าเป็นคุณเองงคุณจะทำยังไงกับเรื่องราวแบบนี้ ขอบคุณค่ะ
เจ้าชู้หรือรักเดียว