คือว่ามันเป็นแบบนี่ค่ะ
เราเป็นคนที่เจ้าชู้มาก จนมาหยุดอยู่ที่ผู้ชายคนนึง
ซึ่งก่อนคุยกันช่วงแรกๆเขามีความเป็นผู้ใหญ่มีเหตุผล และอีกอย่างเขาก็อายุเกือบจะ 30 แล้ว
เราก็เลยแบบว่าเออเขามีความเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นผู้นำ มีเหตุผล ก็เลยที่จะเลือกที่จะหยุดความเจ้าชู้ไว้แล้วมาคบกับเขา
แต่พอคบกันมาได้ไม่นาน เขาก็เริ่มจับผิดแทบจะทุกอย่างหลังจากที่เรายอมให้เขาเข้ามาที่ห้องนอนเรา ซึ่งเราไม่เคยปล่อยให้ใครที่ไม่สนิทหรือว่าขนาดแฟนคนก่อนๆที่เราคบมาก็ไม่มีใครเคยเข้า
แต่เขาเข้ามาเขาก็เดินดูทุกอย่าง เดินค้นนู้นนี่ ซึ่งเราไม่โอเคมากกับที่เขาทำแบบนี้มันเหมือนไม่ไว้ใจ และไม่มีความเกรงใจเรา
แต่เราก็พยายามทำทุกอย่างให้เขาไว้ใจเรา
หลังจากที่เขาจับผิดเราน้อยลง ไว้ใจเรามากขึ้น
เขาก็เริ่มที่จะไม่มีเหตุผล พูดไม่รู้เรื่อง เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ คือเรื่องที่เราทนไม่ได้จริงๆที่ต้องมาตั้งกระทู้เป็นคำถามแบบนี้ว่าเราควรจะทนหรือว่าควรจะเลิกเลิกไป เราจะได้ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องอะไรแบบนี้ก็คือว่า
เมื่อคืนเราไม่ได้นอน แล้วเรานอนตื่นมาประมาณ 9 โมง แล้วแฟนเนี่ยเขาทำงานบ่ายโมง คือแบบเราตื่นมาเก้าโมงแล้วก็คุยแชทคุยกับเขาได้สักพักหนึ่ง แล้วเราก็แบบว่าคือแบบมันไม่ไหวเมื่อคืนไม่ได้นอนทั้งคืนเลยแล้วมันเหมือนร่างกายเรามันนอนไม่พอแล้วแบบมันจะหลับอ่ะ
คือแบบมันง่วงมากเราก็ขอเขานอน ช่วงเเรกที่ขอเขานอนเขาก็พูดประมาณว่า
"นอนทำไมทำไมต้องนอน รู้ไหมตื่นเช้ามาเพื่อรอคุย"
แต่เราก็พูดไปว่าเออเนี่ยแบบขอนอนวันเดียวขอนอนก่อนแบบไม่ไหวจริงๆ เขาก็เลยว่า
"อยากนอนก็นอนไป"
เราก็คิดว่าไม่มีอะไรจนนอนตื่นเที่ยงกว่าๆ จากที่นอนเก้าโมง
ตื่นมาก็เห็นข้อความ ว่า "วันๆได้คุยกันนิดเดียว เวลาคุยแทบไม่มี"
แล้วก็มีคํานึงขึ้นมาที่ทำให้เรางง
" ถ้าพี่ไม่เป็นแบบนี้แล้วเราจะรู้สึก"
เราก็แบบฮะอะไรนะ คือมันแบบหลังคบกันมันก็ทำให้เรารู้ว่าแบบเขางี่เง่า คิดเองเออเองทุกอย่างจนมาเห็นคำคำนี้เราก็เลยยิ่งโมโหหนักเข้าไปอีก ว่าเขาคิดอะไรอีกแล้ว? และเราก็เลยพูดไปว่า
"คุยกันน้อยก็แค่วันนี้วันเดียว ขอโทษนะคือแบบว่าเมื่อคืนไม่ได้นอนจริงๆ"
คือเราก็พูดแต่แบบนี้ แล้วเขาก็แบบ
" นอนก็นอนไปสิไม่ได้ว่าอะไรนิ"
แล้วหลังจากคำนี้เขาก็งี่เง่ากับเราเต็มที่เลยพูดมาหมดว่าไม่ได้คุยกัน คุยกันน้อยลง ไม่เหมือนเดิม ทำไมถึงเปลี่ยนไป คือเขาพูดมาแบบนี้ เราก็แบบ
" พี่มันก็แค่วันเดียว แค่วันนี่วันเดียว มันไม่เป็นแบบนี้ทุกวันหรอก"
เขาก็พูดมาว่าเขาเข้าใจ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจเขาก็คือเพ้อมาเรื่อยๆว่าเราคุยกันน้อยลง เปลี่ยนไป ทั้งๆที่เราคุยกันน้อยแค่วันเดียวเพราะว่าเราไม่ได้นอนทั้งคืนแล้วขอนอนตอนกลางวันแค่วันเดียว คือจนแบบว่าจากการที่แบบว่าหลังคบกันก็ทำให้เรารู้ว่าเขาเป็นแบบนี้
คุยไม่ค่อยจะรู้เรื่อง เอาตัวเองเป็นใหญ่แบบนี้ แล้วจนมาถึงวันนี้เราคิดว่าเราแบบจะทนไม่ได้แล้วอ่ะ
เพราะมันก็แค่วันเดียว แต่เหมือนเขาไม่เข้าใจคำว่าวันเดียว เขาพูดเหมือนเราไม่ได้คุยกันทุกวัน เราคุยกันวันละคำสองคำ อะไรเนี่ยซึ่งมันไม่ใช่แบบนั้นทุกวัน เราแทบจะหลับคาสายกันด้วยซ้ำ
เขาพูดมันออกมาเพราะเราคุยกันน้อยแค่วันเดียว
เราไม่เคยแคร์ใครไม่เคยแคร์ความรู้สึกใครแต่เราแคร์เขา แคร์ความรู้สึกเขามากแต่เขาก็บอกว่าเราไม่แคร์ความรู้สึกเขา เหมือนเขามองไม่เห็นในสิ่งที่เราทำให้หรือสิ่งที่เราแคร์เขามากกว่าใครๆ เขามองไม่เห็นมันเลย...
คนที่อ่านกระทู้นี้อาจจะคิดว่าก็แล้วทำไมไม่คุยกันตรงๆทำไมไม่คุยกันด้วยเหตุผล ซึ่งเราพยายามคุยด้วยเหตุผลแล้วค่ะแต่ว่าเขาไม่ฟังเขาไม่เข้าใจเขาเอาแค่ความคิดตัวเองเท่านั้น
เราควรทำยังไงต่อคะ?
เราควรจะขอเลิกกับเขาหรือว่าควรทำยังไง ต้องการความช่วยเหลือจริงๆค่ะ
ถ้าเป็นแบบนี่จะขอเลิกหรือควรทำยังไงต่อดี คือตอนนี่ต้องการคำแนะนำมากๆ
เราเป็นคนที่เจ้าชู้มาก จนมาหยุดอยู่ที่ผู้ชายคนนึง
ซึ่งก่อนคุยกันช่วงแรกๆเขามีความเป็นผู้ใหญ่มีเหตุผล และอีกอย่างเขาก็อายุเกือบจะ 30 แล้ว
เราก็เลยแบบว่าเออเขามีความเป็นผู้ใหญ่ มีความเป็นผู้นำ มีเหตุผล ก็เลยที่จะเลือกที่จะหยุดความเจ้าชู้ไว้แล้วมาคบกับเขา
แต่พอคบกันมาได้ไม่นาน เขาก็เริ่มจับผิดแทบจะทุกอย่างหลังจากที่เรายอมให้เขาเข้ามาที่ห้องนอนเรา ซึ่งเราไม่เคยปล่อยให้ใครที่ไม่สนิทหรือว่าขนาดแฟนคนก่อนๆที่เราคบมาก็ไม่มีใครเคยเข้า
แต่เขาเข้ามาเขาก็เดินดูทุกอย่าง เดินค้นนู้นนี่ ซึ่งเราไม่โอเคมากกับที่เขาทำแบบนี้มันเหมือนไม่ไว้ใจ และไม่มีความเกรงใจเรา
แต่เราก็พยายามทำทุกอย่างให้เขาไว้ใจเรา
หลังจากที่เขาจับผิดเราน้อยลง ไว้ใจเรามากขึ้น
เขาก็เริ่มที่จะไม่มีเหตุผล พูดไม่รู้เรื่อง เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ คือเรื่องที่เราทนไม่ได้จริงๆที่ต้องมาตั้งกระทู้เป็นคำถามแบบนี้ว่าเราควรจะทนหรือว่าควรจะเลิกเลิกไป เราจะได้ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องอะไรแบบนี้ก็คือว่า
เมื่อคืนเราไม่ได้นอน แล้วเรานอนตื่นมาประมาณ 9 โมง แล้วแฟนเนี่ยเขาทำงานบ่ายโมง คือแบบเราตื่นมาเก้าโมงแล้วก็คุยแชทคุยกับเขาได้สักพักหนึ่ง แล้วเราก็แบบว่าคือแบบมันไม่ไหวเมื่อคืนไม่ได้นอนทั้งคืนเลยแล้วมันเหมือนร่างกายเรามันนอนไม่พอแล้วแบบมันจะหลับอ่ะ
คือแบบมันง่วงมากเราก็ขอเขานอน ช่วงเเรกที่ขอเขานอนเขาก็พูดประมาณว่า
"นอนทำไมทำไมต้องนอน รู้ไหมตื่นเช้ามาเพื่อรอคุย"
แต่เราก็พูดไปว่าเออเนี่ยแบบขอนอนวันเดียวขอนอนก่อนแบบไม่ไหวจริงๆ เขาก็เลยว่า
"อยากนอนก็นอนไป"
เราก็คิดว่าไม่มีอะไรจนนอนตื่นเที่ยงกว่าๆ จากที่นอนเก้าโมง
ตื่นมาก็เห็นข้อความ ว่า "วันๆได้คุยกันนิดเดียว เวลาคุยแทบไม่มี"
แล้วก็มีคํานึงขึ้นมาที่ทำให้เรางง
" ถ้าพี่ไม่เป็นแบบนี้แล้วเราจะรู้สึก"
เราก็แบบฮะอะไรนะ คือมันแบบหลังคบกันมันก็ทำให้เรารู้ว่าแบบเขางี่เง่า คิดเองเออเองทุกอย่างจนมาเห็นคำคำนี้เราก็เลยยิ่งโมโหหนักเข้าไปอีก ว่าเขาคิดอะไรอีกแล้ว? และเราก็เลยพูดไปว่า
"คุยกันน้อยก็แค่วันนี้วันเดียว ขอโทษนะคือแบบว่าเมื่อคืนไม่ได้นอนจริงๆ"
คือเราก็พูดแต่แบบนี้ แล้วเขาก็แบบ
" นอนก็นอนไปสิไม่ได้ว่าอะไรนิ"
แล้วหลังจากคำนี้เขาก็งี่เง่ากับเราเต็มที่เลยพูดมาหมดว่าไม่ได้คุยกัน คุยกันน้อยลง ไม่เหมือนเดิม ทำไมถึงเปลี่ยนไป คือเขาพูดมาแบบนี้ เราก็แบบ
" พี่มันก็แค่วันเดียว แค่วันนี่วันเดียว มันไม่เป็นแบบนี้ทุกวันหรอก"
เขาก็พูดมาว่าเขาเข้าใจ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจเขาก็คือเพ้อมาเรื่อยๆว่าเราคุยกันน้อยลง เปลี่ยนไป ทั้งๆที่เราคุยกันน้อยแค่วันเดียวเพราะว่าเราไม่ได้นอนทั้งคืนแล้วขอนอนตอนกลางวันแค่วันเดียว คือจนแบบว่าจากการที่แบบว่าหลังคบกันก็ทำให้เรารู้ว่าเขาเป็นแบบนี้
คุยไม่ค่อยจะรู้เรื่อง เอาตัวเองเป็นใหญ่แบบนี้ แล้วจนมาถึงวันนี้เราคิดว่าเราแบบจะทนไม่ได้แล้วอ่ะ
เพราะมันก็แค่วันเดียว แต่เหมือนเขาไม่เข้าใจคำว่าวันเดียว เขาพูดเหมือนเราไม่ได้คุยกันทุกวัน เราคุยกันวันละคำสองคำ อะไรเนี่ยซึ่งมันไม่ใช่แบบนั้นทุกวัน เราแทบจะหลับคาสายกันด้วยซ้ำ
เขาพูดมันออกมาเพราะเราคุยกันน้อยแค่วันเดียว
เราไม่เคยแคร์ใครไม่เคยแคร์ความรู้สึกใครแต่เราแคร์เขา แคร์ความรู้สึกเขามากแต่เขาก็บอกว่าเราไม่แคร์ความรู้สึกเขา เหมือนเขามองไม่เห็นในสิ่งที่เราทำให้หรือสิ่งที่เราแคร์เขามากกว่าใครๆ เขามองไม่เห็นมันเลย...
คนที่อ่านกระทู้นี้อาจจะคิดว่าก็แล้วทำไมไม่คุยกันตรงๆทำไมไม่คุยกันด้วยเหตุผล ซึ่งเราพยายามคุยด้วยเหตุผลแล้วค่ะแต่ว่าเขาไม่ฟังเขาไม่เข้าใจเขาเอาแค่ความคิดตัวเองเท่านั้น
เราควรทำยังไงต่อคะ?
เราควรจะขอเลิกกับเขาหรือว่าควรทำยังไง ต้องการความช่วยเหลือจริงๆค่ะ