ความรักแบบผู้ใหญ่ เป็นยังไง เขาคิดกันแบบไหน รู้สึกแบบไหน ต้องทำยังไงบ้าง?

เราคบกับแฟนมาประมาณ7-8เดือน เราทั้งคู่ตัดสินใจที่จะคบกันจริงจัง  แต่ด้วยความที่เรายังทำตัวเป็นเด็ก และมีอะไรหลายอย่างที่ยังเข้ากันไม่ได้ ทะเลาะและเลิกกันหลายครั้งมาก (จริงๆแล้วเลิกกันแต่ละครั้งเขาก็มีเหตุผลของเขาค่ะ เราเองก็พยายามเข้าใจแล้วเคารพการตัดสินใจและเหตุผลของเขาเหมือนกัน) แต่ก็ผ่านอะไรมาหลายอย่างจึงเข้าใจกันมากขึ้น เราเองก็พร้อมจะปรับตัวเสมอเพื่อให้เข้ากันได้และคบกันได้นานๆ

  จนมาเลิกครั้งนี้
เขาอยากให้เรารักแบบผู้ใหญ่หรือคนที่เขาโตแล้วเป็น  
บางทีเรางี่เง่ากับบางเรื่องหรือยึดติดกับเขามากไปจนเขาเองก็ทนไม่ไหว ยังรักเป็นเด็กๆอยู่แบบนี้ต่อก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ก็จะทะเลาะ เลิก คืนดีกัน วนไปอยู่อย่างนี้ถึงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
  แต่เรื่องส่วนใหญ่ที่ทำให้เรางี่เง่าและยิ่งทวีคูณคือไปไหน,อยู่ไหนไม่ค่อยบอก ยิ่งถามเวลาหงุดหงิดก็มักบอกว่า “ไม่บอก”เราก็เข้าใจว่าพูดเพราะอารมณ์ค่ะ
  แต่มันก็อดหงุดหงิดไม่ได้จริงๆ เพราะเหตุผลที่เราถามคือ เรารู้เราก็สบายใจ พอเราสบายใจ เราก็จะไม่ค่อยงี่เง่าละ  
  หลายครั้งที่บ่อยจนแอบคิดว่ามีคนอื่นจริงๆหรือป่าว แต่สุดท้ายความที่เราไว้ใจก็ลบความคิดนั้นไปจากหัวเรา

  เราเองก็อยากคบกันไปนานๆ อยากจริงจังกับเขาจริงๆ เลยอยากรักเขาให้เป็นอย่างที่เขาว่า
  แต่ก็ยอมรับว่าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่ารักแบบนั้นมันเป็นยังไงบ้าง เขาคิดกันยังไงบ้าง

เราก็ลองคิดทบทวนเองดูแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าเพียงพอแล้วหรือยัง หรือว่าเข้าใจถูกไหม

เลยอยากถามความเห็นผู้รู้เลยตรงๆดีกว่าค่ะ
ว่าแนวคิด ความคิด ในความรักแบบผู้ใหญ่มันเป็นยังไง

รบกวนจริงๆค่ะ อยากเข้าใจแนวคิดจริงๆค่ะ
อยากคบกันไปนานๆ

ก็พยายามคิดให้ได้ด้วยตัวเองบ้างแล้วค่ะ
แต่อยากให้มั่นใจมากแล้วจริงๆถึงจะกลับไปคบ ไม่อยากเดี๋ยวดีเดี๋ยวเลิกแล้วค่ะ บ่อยมากไปก็ไม่ดีเนอะ

**แฟนเองก็ค่อนข้างเป็นคนใจร้อนด้วยเหมือนกันค่ะเราเองก็รู้ตัวว่าเป็นคนใจร้อน พยายามใจเย็นให้ได้มากที่สุดและเป็นฝ่ายยอมเขาค่ะ แต่ก็ยังมีบางครั้งที่เราก็ดันเผลอไปร้อนตามอีก ช่วยแนะนำวิธีพูด,รับมือกับคนใจร้อนด้วยก็จะดีมากค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าทุกคนที่เข้ามาอ่าน,ตอบด้วยนะค่ะ