เราควรทำยังไงกับตัวเอง

เรามีปัญหาเรื่องเพื่อนมาตลอด ตอนนี้ปี2แล้วหนักสุด เพื่อนในเอกมีกันน้อย แต่เวลาไปไหนมาไฟนเค้าไม่ค่อยชวนเราเลย เหมือนหอ เราอยู่ใกล้กับ A แต่  A ไม่เคยจะชวนเราเลยแต่กลับไปชวน Bที่ซึ่งหออยู่ไกลกว่า เราอยู่ห้องเหงาๆมากๆ แต่ครั้งไหนที่เพื่อนชวนเราจะดีใจมาก แต่นานๆเค้าจะชวนที เหมือนวันไหนไม่มีเรียนเาแทบจะไม่ทักมาหาเลย หรือไม่ทักมาเลยก็ได้ ทำให้เราเหงาอยู่ห้องตลอด เราพยายามทำใจอยู่ให้ได้ แต่ไม่ได้ตลอดเลย เพื่อนกลุ่มนี้เค้าจะชวนเวลาที่เราอยู่ตรงๆนั้นด้วย แต่ถ้าเมื่อไหร่กลับหอ ไม่ได้เจอกันแล้ว เค้าก็จะไปชวนคนที่อยู่หอไกลมาแทน ทำให้เราเป็นคนที่รู้สึกเฟลทุกครั้งเวลาที่เพื่อนอยู่ด้วยกัน แล้วไม่ชวน ทำให้เราถึงขั้นยอมทิ้งทุกอย่างเวลาเพื่อนชวน เหมือนครั้งนี้ เราซื้อก๋วยเตี๋ยวมาแล้วเพราะนึกว่าเพื่อนจะไม่ไปไหนกัน แต่พีคคราวนี้เพื่อนชวน เราทิ้งก๋วยเตี๋ยวไว้ห้องแล้วออกไปหาไรกินใหม่เลย เรารู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ ที่ทำไมตัวเองต้องติดเพื่อนขนาดนี้ เพื่อนที่ไม่แม้แต่จะสนใจเรา แต่เราแคร์เค้ามาก แทบอยากให้เค้าชวนเราเหมือนที่ชวนเพื่อนคนอื่นบ้าง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ เราไม่เคยทำใจได้เลย เวลามารู้ทีหลังว่าเพื่อนเค้าไปเที่ยว ไปนอนดูหนังที่หอกัน เราก้จะเฟล ไม่ชินสักที และบางครั้งที่เราได้ไปกับพวกเค้าใข่ว่าเราจะเป็นส่วนสำคัญ ตอนเราไปเราก็เหมือนหมาหัวเน่าเพื่อนไม่ได้สนใจเราเลย แต่เราก็ยังอยากไปทุกครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ดราแทบหาข้ออ้างทุกอย่างเพื่อได้อยากไปดที่ยวกับเพื่อนๆบ้าง แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิม เพื่อนทิ้งให้เราอยู่ห้อง แล้วเค้าก็ไปสนุกกันเองตลอด