หวัดดีเรามีเรื่องราวมาแชร์ให้หลายๆคนได้อ่าน หรือ เจอเหตุการณ์คล้ายกัน สามารถเเชร์เรื่องราวผ่านคอมเม้นต์ด้านล่างได้เลยเน้อ บางกระทู้อาจจะมีการเล่าย้อนเหตุการณ์การบ้าง โดยรวมเป็นการแชร์เรื่องราวดีๆละกันเนาะ
อันดับแรกขอท้าวความก่อนเราเรียนคณะหนึ่งที่มีผู้ชาย(เถื่อน) เยอะๆ 5555+ เรามาเจอรุ่นพี่คนหนึ่งเขาก็ไม่ได้เถื่อนอะไรหรอก แต่ดูแล้วเหมือนเป็นคนที่ใส่ใจมั้ง ไม่รู้ดิ หลายความรู้สึกมันเกิดมาจากพี่คนนี้ เหตุการณ์ล่าสุดจากการกลับจากค่ายอาสาของสาขาเราเอง เคยชวนเขาว่าไปกินซูชิกันมั้ย? นั่นละมันก็ได้คำตอบที่ไม่แน่ใจว่าจะไปวันไหน เราบอกเขาแค่ว่าหลังกลับจากค่ายนะ แต่ผลปรากฎว่าหลังจากเสร็จจากค่าย เราดันกลับบ้านยาวเลย แล้วกลับมาอีกทีตอนงานคอมมาร์ท เราลงสตอรี่อยากกินซูชิ พี่เขาได้ไดเรคมาหา ได้พูดคุยกันบ้าง และตกลงวันเวลาที่แน่นอน เอาจริงๆใจเราอยากจะเทเขาไม่อยากไปตามนัด ไม่รู้ทำไมเป็นว่าเกร็งๆละมั้ง ตอนที่ไปงานคอม พี่เขาก็ว่า "จะไม่ไปกะพี่จริงๆดิ...พี่ออกมาแล้วนะ" นี่ก็เลยว่างั้น "ค่อยไปเจอกันที่นั่นเลยก็ได้ค่ะ" หลังจากเรากลับจากงานคอม เราโทรหาเพื่อนชวนไปกินซูชิ โดยที่ไม่บอกว่าไปกะใคร 55555+ จนเพื่อนมาถึงแล้วนั่งรถไปพร้อมกันมาเจอพี่เขา เพราะใจหนึ่งเราก็ว่าพี่เขาจะชวนเพื่อนมาเยอะ แต่ผลปรากฎว่ามาคนเดียวจ้า นั่งเรือไปจนถึงร้าน สั่งโน่นนั่นนี่กัน ต่างคนต่างกิน แต่บรรยากาศที่โต๊ะเงียบมาก ไม่มีการพูดคุยอะไรเลย จนเพื่อนเราทำลายความเงียบนั้นด้วยประโยคที่ว่า "นี่จะกินอย่างเดียวเลยหรอคะ" 555555+ คราวนี้เพื่อนเราก็เลยชวนคุยไปเรื่อย เนี่ยะและเหตุผลที่เราชวนเพื่อนมา เพราะมันคุยเก่ง เรามันคุยไม่เก่ง กลัวว่าพี่เขาจะเบื่อ หลังจากกินเสร็จตามระเบียบมือนี้พี่เขาเลี้ยง พี่เขาก็ถามแหละว่า "เสร็จแล้วไปไหนต่อมั้ย?" เราก็ว่าเด๋วส่งเพื่อนก่อนแล้วก็กลับแล้วค่ะ พอแยกย้ายกันเราขึ้นรถกลับพร้อมพี่เขา พี่เขาก็คงถามว่า "จะไปไหนต่ออีกมั้ย" เราก็ว่า "เด๋วจะไปห้างค่ะ" พี่เขาก็ตามมาด้วย เราเขาไปเดินวนอยู่ที่ห้างเป็น ชม. ตั้งแต่ชั้นแรกจนถึงชั้นบนสุดอ่ะ พอดีพาพี่เขาไปเลือกของด้วย เสร็จก็พากันเดินกลับ จากเหตุการ์วันนั้นก็เป็นstory ดีๆอีกหนึ่งวัน ด้วยความเพื่อนพยาบาลเขามาเห็นถึงขั้นต้องโทรมาแซว 5555
การกระทำ ทำให้หวั่นไหวหรือคิดไปเอง
อันดับแรกขอท้าวความก่อนเราเรียนคณะหนึ่งที่มีผู้ชาย(เถื่อน) เยอะๆ 5555+ เรามาเจอรุ่นพี่คนหนึ่งเขาก็ไม่ได้เถื่อนอะไรหรอก แต่ดูแล้วเหมือนเป็นคนที่ใส่ใจมั้ง ไม่รู้ดิ หลายความรู้สึกมันเกิดมาจากพี่คนนี้ เหตุการณ์ล่าสุดจากการกลับจากค่ายอาสาของสาขาเราเอง เคยชวนเขาว่าไปกินซูชิกันมั้ย? นั่นละมันก็ได้คำตอบที่ไม่แน่ใจว่าจะไปวันไหน เราบอกเขาแค่ว่าหลังกลับจากค่ายนะ แต่ผลปรากฎว่าหลังจากเสร็จจากค่าย เราดันกลับบ้านยาวเลย แล้วกลับมาอีกทีตอนงานคอมมาร์ท เราลงสตอรี่อยากกินซูชิ พี่เขาได้ไดเรคมาหา ได้พูดคุยกันบ้าง และตกลงวันเวลาที่แน่นอน เอาจริงๆใจเราอยากจะเทเขาไม่อยากไปตามนัด ไม่รู้ทำไมเป็นว่าเกร็งๆละมั้ง ตอนที่ไปงานคอม พี่เขาก็ว่า "จะไม่ไปกะพี่จริงๆดิ...พี่ออกมาแล้วนะ" นี่ก็เลยว่างั้น "ค่อยไปเจอกันที่นั่นเลยก็ได้ค่ะ" หลังจากเรากลับจากงานคอม เราโทรหาเพื่อนชวนไปกินซูชิ โดยที่ไม่บอกว่าไปกะใคร 55555+ จนเพื่อนมาถึงแล้วนั่งรถไปพร้อมกันมาเจอพี่เขา เพราะใจหนึ่งเราก็ว่าพี่เขาจะชวนเพื่อนมาเยอะ แต่ผลปรากฎว่ามาคนเดียวจ้า นั่งเรือไปจนถึงร้าน สั่งโน่นนั่นนี่กัน ต่างคนต่างกิน แต่บรรยากาศที่โต๊ะเงียบมาก ไม่มีการพูดคุยอะไรเลย จนเพื่อนเราทำลายความเงียบนั้นด้วยประโยคที่ว่า "นี่จะกินอย่างเดียวเลยหรอคะ" 555555+ คราวนี้เพื่อนเราก็เลยชวนคุยไปเรื่อย เนี่ยะและเหตุผลที่เราชวนเพื่อนมา เพราะมันคุยเก่ง เรามันคุยไม่เก่ง กลัวว่าพี่เขาจะเบื่อ หลังจากกินเสร็จตามระเบียบมือนี้พี่เขาเลี้ยง พี่เขาก็ถามแหละว่า "เสร็จแล้วไปไหนต่อมั้ย?" เราก็ว่าเด๋วส่งเพื่อนก่อนแล้วก็กลับแล้วค่ะ พอแยกย้ายกันเราขึ้นรถกลับพร้อมพี่เขา พี่เขาก็คงถามว่า "จะไปไหนต่ออีกมั้ย" เราก็ว่า "เด๋วจะไปห้างค่ะ" พี่เขาก็ตามมาด้วย เราเขาไปเดินวนอยู่ที่ห้างเป็น ชม. ตั้งแต่ชั้นแรกจนถึงชั้นบนสุดอ่ะ พอดีพาพี่เขาไปเลือกของด้วย เสร็จก็พากันเดินกลับ จากเหตุการ์วันนั้นก็เป็นstory ดีๆอีกหนึ่งวัน ด้วยความเพื่อนพยาบาลเขามาเห็นถึงขั้นต้องโทรมาแซว 5555