ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่ตอนไหนรู้อีกทีก็เป็นแบบนี้แล้ว คือ เป็นคนที่รำคาญเสียงจิ๊บแจ๊บมาก ไม่ว่าจะการกินอาหาร หรือใช้ลิ้นดูดฟันเพื่อให้เศษอาหารออกจากตามร่องฟัน อันนี้ไม่ไหวจริงๆค่ะ เราต้องใช้หูฟังแล้วเปิดเพลงช่วยตลอด
ชอบอยู่คนเดียว เงียบๆ ไม่ต้องมาวุ่นวายกับฉัน ขี้หงุดหงิด เวลาใครชวนคุยก็จะขี้เกียจตอบ ความรู้สึกคือ ไม่อยากจะอ้าปากคุยเลย และช่วงนี้รู้สึกจะเหนื่อยง่าย เอื่อยๆ ปวดตามหลังตามตัวไปหมด (ออกกำลังกายเกือบทุกวันนะคะแต่ไม่ได้ปวดเพราะการออกกำลังกายแน่นอน) ปวดหัวบ่อยเริ่มจะถี่ขึ้น บางทีลุกขึ้นยืนมีอาการคล้ายหน้ามืดทรงตัวไม่อยู่ โลกหมุน
**เมื่อไหร่ที่บริเวณรอบเสียงดังหรือได้ยินเสียงจิ๊บแจ๊บจะรู้สึกหงุดหงิดและปวดหัวขึ้นมาทันที บางทีถึงกับร้องไป้ก็มี มันรำคาญอย่างบอกไม่ถูก
ที่สาธยายมามันค่อนข้างเยอะจนคิดว่า ทำไมตัวเองมีนิสัยแบบนี้ เหมือนเราไม่ปกติเหมือนคนทั่วไป
ถ้าแท็กผิดห้องขออภัยด้วยค่ะ
ชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ
ชอบอยู่คนเดียว เงียบๆ ไม่ต้องมาวุ่นวายกับฉัน ขี้หงุดหงิด เวลาใครชวนคุยก็จะขี้เกียจตอบ ความรู้สึกคือ ไม่อยากจะอ้าปากคุยเลย และช่วงนี้รู้สึกจะเหนื่อยง่าย เอื่อยๆ ปวดตามหลังตามตัวไปหมด (ออกกำลังกายเกือบทุกวันนะคะแต่ไม่ได้ปวดเพราะการออกกำลังกายแน่นอน) ปวดหัวบ่อยเริ่มจะถี่ขึ้น บางทีลุกขึ้นยืนมีอาการคล้ายหน้ามืดทรงตัวไม่อยู่ โลกหมุน
**เมื่อไหร่ที่บริเวณรอบเสียงดังหรือได้ยินเสียงจิ๊บแจ๊บจะรู้สึกหงุดหงิดและปวดหัวขึ้นมาทันที บางทีถึงกับร้องไป้ก็มี มันรำคาญอย่างบอกไม่ถูก
ที่สาธยายมามันค่อนข้างเยอะจนคิดว่า ทำไมตัวเองมีนิสัยแบบนี้ เหมือนเราไม่ปกติเหมือนคนทั่วไป
ถ้าแท็กผิดห้องขออภัยด้วยค่ะ