ถ้าคุณถูกมองข้ามเหมือนคนไร้ตัวตน คุณจะแก้ปัญหาอย่างไร

คือเรื่องมีอยู่ เราอ่ะชื่อลูกแก้ว เราไปได้ทุนของที่เรียนพิเสดที่นึง เป็นที่ที่สอนเรียนพิเสดดีที่สุดในจังหวัดเราเลยก็ได้ ตอนครูให้ทุนเราเราดีใจมาก แต่ถามว่าเราเรียนเก่งมั้ย เราก็เรียนเก่งนะ แต่เพื่อนสนิทเราก็เรียนเก่งกว่านะ เรายอมรับ แต่ครูเลือกเรา ตอนนั้นใครๆก็ต่างนินทาเราว่าทำไมเพื่อนสนิทเราไม่ได้แทนล่ะ ทำไมต้องได้เรา ทั้งๆที่เพื่อนสนิทเราเก่งกว่า ตอนนั้นเราก็เครียดพอสมควรเลยแหละ แต่ทำไงได้ล่ะ ครูเป็นเลือกนิ้แล้วครูก็บอกเหตุผลดีอ่ะ เราฟังตอนนั้น เราโคตรดีใจอ่ะ  ครูก้ดีกับเรามาเรื่อยๆล่ะ จนกระทั่งตอนม.1เทอม 1 เกรดออก เราได้ 3.96 เพื่อนได้ 4.00 รู้ป่ะ ตอนที่เรียนซัมเมอร์นั้นครูไม่สนใจเราเลย สนใจแต่เพื่อนเรา ทั้งเดือนอ่ะ เรากลับบ้านร้องไห้ทุกวัน บอกแม่ครูไม่สนใจเราเลย เราได้เกรดน้อยหรอ ทำไมครูไม่สนใจเลย แม่บอกว่า เทอมหน้าก็ทำให้ได้ 4.00 ดิ เราก้อพยายามทำมัน จน ม.1 เทอม  เราก้ได้ 4.00 ได้มาเรื่อยจน ม.3 ปัจจุบันนี้แหละ แต่ครูก้อยังเหมือนเดิม ไม่สนใจ ทำเราเหมือนคนไร้ตัวตน มาไม่มาก็ไม่สนใจ สนใจแต่กับเพื่อนสนิท เอาตรงๆก็น้อยใจมากแต่ทำไงได้อ่ะ เราก็ชวนครูคุยนะ แต่ครูตอบแบบเฉยฉามากอ่ะ เราโคตรเหนื่อย เราเป็นเด้กทุนน่ะเว้ย ครูทำเหมือนครูเลือกผิดคน ทำเหมือนว่าไม่น่าเลือกเรา เรากลับไปบอกแม่ แม่บอกว่าถินทุนมั้ย เราบอกว่าถอนทุนนี้ ลูกจะได้คุยกับครูได้อีกมั้ย มันยิ่งแย่
คือแบบบางครั้งมันก็ขีดสุดอ่ะ เราเหนื่อยใจ เหนื่อย ท้อ แต่ละไปเรียนเราต้องมองข้ามเรื่องนี้ไปเดี๋ยวเรียนไม่รู้เรื่อง แต่เอาตรงๆป่ะบางครั้งก็กลั่นน้ำตาไม่อยู่อ่ะ คิดจะไหลก็ไหลเลย บางทีก้ไหลตอนที่ขเห็นครุจับหัวเพื่อนสนิทเรา คุย หัวเราะ เราไม่ได้อิจฉาอะไรเลย เราแค่น้อยใจว่ะ เห็นใจกันบ้างก้อได้ กูเด็กทุนน่ะเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยTTTTTTTTTTTTTTTT