สวัสดีค่ะ เรารักผช.คนนึงมากค่ะเขาชื่อตั้ม เราตกลงเป็นแฟนกันในวันเกิดของเขาคือวันที่18มีนาคมค่ะ เขาบอกว่าเราคือของขวัญวันเกิดของเขา ช่วงเวลาที่เราคบกันเป็นเวลา1ปีกว่าเราทำงานคนละที่เราคอลคุยกันตลอดวันหยุดเราก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเรามีความสุขมากเราเข้าใจกันดีมากเราไม่เคยทะเลาะอะไรกันเลยย ความรักย่อมมีปัญหาเสมอค่ะ ปัญหาที่เจอคือปัญหาครอบคัวค่ะ พ่อแม่เราไม่ยอมเขาและให้เราแต่งงานกับผช.อีกคนเราเป็นคนรักพ่อแม่มากค่ะพ่อแม่ว่าไงเราก็ตามใจพ่อแม่ ปัญหาความรักของเราก็มีมาเลื่อยๆๆๆจนได้เลิกลากันไป เลิกกันได้ไม่ถึง2เดือนเราท้องและเราก็บอกเขาว่าเราท้องเขาดีใจมากที่เราท้องในขณะที่ที่เรานั่นได้แต่งงานตามที่พ่อแม่เราต้องการ เขาบอกให้เราไปอยุ่กับเขาตอนนั้นเรากลัวเราคิดไรไม่ออกเราไม่กล้าที่จะตัดสินใจกลัวพ่อแม่เสียใจถ้าเราเลือกเขา เขาบอกว่าคลอดแล้วค่อยไปขมาพ่อแม่ แต่เราไม่กล้าทำแบบที่เขาขอเรากลัวผช.ที่เราแต่งงานด้วยนั้นเขาก็รู้ทุกอย่างว่าเราท้องกับคนอื่นแต่เขาก้อพร้อมดูแล จนเราคลอดเราก็ยังติดต่อกันจนมาวันนึงเขาได้บอกกับเราว่าเรามีแฟนใหม่แล้วนะกำลังคบกันได้ไม่ถึงเดือนหรอก ใจของเราก็เสียใจนะที่เรามีใหม่แต่ก็บอกเขาไปว่ายินดีกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่นะ เวลาผ่านไปเกือบเดือนเราเป็นบ้าขอคืนดีกับเขาเราถูกปฎิเสธ เราก็ไม่ติดต่อเขาอีกเลย มารู้อีกทีจากเพื่อนขอเขาคือเขาก็ไปทำงานที่เกาหลีกับแฟนของเขา แต่ทำไมเราถึงไม่ลืมเขาสักที อยากจะลืมๆๆไป กับยิ่งจดจำเขามองน่าลูก เขาจะคิด ดถึงลูกเขามั้ยนะ รึเขาจะพูดว่าไม่ใช่ลูกเขา ถ้าเลือกได้เราก็อยากจะเลือกไม้รู้จักเขาดีกว่าเพราะตอนนี้เราไม่มีความสุขเลยถึงจะมีครอบครัวที่สมบูณ์
"ก็คงเพราะใจเรายังรักเขายุ่"
ทำไมไม่ลืมเขาสักที
"ก็คงเพราะใจเรายังรักเขายุ่"