แอบชอบเพื่อนจนจะจบแล้วครับ

วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องราวของผมช่วงที่เริ่มมีความรัก เรื่องมีอยู่ว่าผมจบ ม.3 แล้วต่อ ปวช. ผมไปเรียนในตัวเมืองประมานว่าบ้านนอกเข้ากรุงเลย น่าตาก็ไม่ได้ดีเลย ไปเรียนวันแรกผมก็เจอเพื่อนคนนึงเธอน่าตาน่ารัก ตัวเล็ก(เตี้ย)คือพูดตรงๆผมแอบชอบเขาตั้งแต่แรกที่เจอเลยก็ว่าได้ แล้วก็มีอยู่วันนึงมันเป็นวันที่ต้องใส่ชุดแผนกซึ่งชุดนี้จะมีเนทไทด้วยแล้วมันเป็นช่วงเวลาเข้าแถวหน้าเสาธงผมก็เดินไปเข้าแถวปกติ แล้วอยู่ๆเพื่อนที่ผมแอบชอบก็เดินมาแล้วก็มองมาที่ผมแล้วก็พูดว่าทำไมไม่ใส่เนทไทดี แล้วเธอก็ช่วยดึงเนทไทให้ผม คือตอนนั้นผมเขิลมากจนทำอะไรไม่ถูก ปกติก็เป็นคนขี้อายอยู่แล้ว จากนั้นก็ขึ้นเรียนตามปกติมันเป็นวิชาคณิตศาสตร์ ผมก็ได้นั่งกับเพื่อนผู้หญิงคนนึงซึ่งก็เป็นเพื่อนกับคนที่ผมแอบชอบ เธอก็ถามเรื่องเรียนผม ผมก็ตอบก็คุยกับเธอ พอจบวิชาเธอขอเฟสผม เพื่อจะได้คุยกันเรื่องการบ้านผมก็ให้ไป ก็คุยกันทุกวันๆ พอคุยนานๆไป ผมก็ไม่รู้ตัวนะว่าคิดอะไรกับเธอรึป่าว คือผมเป็นคนที่แพ้ความใกล้ชิด คุยไปสักเดือนนึง ก็คบกันจนได้ตลอดเวลาที่คบกับ ผู้หญิงคนนี้คือมันก็ดีบ้างแย่บ้างในบางครั้งคบกันได้สักประมาน7เดือนเราก็ไปกันไม่ได้ เราเลยตงลงกันว่าจะเป็นเพื่อนกันดีกว่าผมใช้เวลา1ปีในการลืมเขา แต่ผมแปลกใจที่ว่าทำไมผมยังรู้สึกแอบชอบเพื่อนคนที่ผูกเนทไทให้ผมอยู่(จะว่าผม ก็ได้นะ)ผมก็เลิกที่จะไม่มีใครจะขอแอบชอบเพื่อนคนนี้ต่อไป ผมก็ทักไปคุยกับเขานะ แรกๆเขาก็คุยกับเรานะหลังๆเขาก็จะตอบ แล้วก็หายแล้วก็ตอบแล้วก็หายอยู่แบบนี้ แต่ผมก็รู้แหละว่ารักของผมมันเป็นไปไม่ได้เพราะแฟนเก่าผมเขาเป็นเพื่อนกับผู้หญิงคนนี้ ผมก็เลยแอบทำดีกับเธอแบบไม่ให้เธอรู้ ก็เวลามีงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ผมก็จะคอยช่วยเธอตลอดช่วยจนเธอผ่านแต่ผมโดนหักคะแนน555 แล้วแอบซื้อขนมให้ ถึงวันเกิดผมก็ซื้อของขวัญแล้วจ้างให้คนอื่นเอาไปให้ ผมแค่อยากเห็นเธอยิ้มก็พอแล้ว จนตอนนี้ปี3แล้วผมกำลังจะจบเราก็จะแยกย้ายกันแล้วแต่ความรู้สึกที่ผมสะสมมามันก็ยังไม่เคยบอกให้เธอรู้สักทีผมอยากรู้ว่าผมควรจะบอกเธอดีมั้ยหรือเก็บไว้จะดีกว่า
#อ่านจะงงๆนิดนึงนะครับผมเล่าแบบรวบๆเพราะเรื่องมันยาวมาก🙏