เรื่องราวต่อจากกระทู้เเรกที่ถามว่าเราเป็นโรคอะไรหรือปล่าว

กระทู้คำถาม
คือเราไปเคลียกับเเม่เเละพี่สาวเเล้วค่ะ จากปกติที่ไม่เคยมีความสุขเลยซักวัน พอเคลียกัน ร้องให้อัดกัน555 ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
เเค่เคลียกันเรื่องที่เเม่ชอบดุรุนเเรง พี่สาวก็เป็นที่ปรึกษาที่ดีรองจากเเม่ค่ะ พอพูดคุยกัน ปรึกษากัน ก็ไปหาเเม่ค่ะ ไปขอโทษเเม่ ที่ดื้อค่ะ พี่สาวบอกว่า "ข้ารู้ทุกความรู้สึกที่เอ็งมี ข้าก็เคยเป็น เเต่ข้าคิดใรเเง่ดีข้าไม่อยากให้พ่อห่วงเรา(พ่อเสียเเล้วค่ะ) อย่าจมกับอดีตจนทำปัจจุบันไม่มีความสุข ข้ากลัวเอ็งคิดมาก กินยาฆ่าตัวตายอีก เเม่เขาก็เป็นห่วง  เเม่ เลือกเราอยู่เเล้ว ถ้าเราบอกเเม่ว่าไม่ต้องการเขา(พ่อเลี้ยง) เเม่ก็ไม่เอา เเม่คือที่1ของเรา เเละพวกเราคือที่1ของเเม่" ทำให้เรารู้ว่า ยารักษาที่ดีที่สุดคือคนในครอบครัวค่ะ  มีอะไรก็บอกกันตรงๆไปเลยค่ะ (จขกท ขี้อายไม่กล้าบอก ชอบเงียบไม่คุยกับใคร จนมาคุยกับเเม่ ก็รู้ว่า ในขณะที่เราไม่คุยกับเเม่ เเมาก็เจ็บ)คนในครอบครัว อย่าอายที่จะพูดขอโทษกันนะคะ ตอนนี้เรามีความสุขเเล้วค่ะ (ขอบคุณคอมเม้นเเรกที่ให้คำปรึกษาในกระทู้เเรกนะคะ💞)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่