***ชื่อกระทู้เขียนผิดนะคะ -ไทรอยด์-
เกริ่นก่อนว่า ตอนนี้อายุ 22 แล้วค่ะ พึ่งพบว่าตัวเองมีก้อนที่คอบริเวณต่อมไทรอยด์พอดี (พอดีคุณแม่สังเกตเห็นว่าคอมันโตกว่าปกติ ถ้ามองเผินๆก็ไม่เห็น) ตัวเราเองที่ผ่านมาไม่ค่อยได้เจ็บไข้ได้ป่วยค่ะ ส่วนคอที่พบว่ามันโต คลำๆแล้วเป็นก้อนเท่าๆลูกมะนาว มันก็ไม่เคยออกอาการเจ็บปวดใดๆ
ทีนี้ พอร็ว่าเอ้อออ ที่คอมันมีก้อนนี้ขึ้นมานะ ก็รีบนัดหมอด่วนเลยค่ะ เพราะพอเจอก้อนอะไรแบบนี้ก็คิดว่ามันไม่น่าปกติแน่ๆ ไม่ควรนิ่งนอนใจแม้ว่ามันจะไม่รู้สึกเจ็บปวดก็ตาม
ระหว่างรอวันนัดพบหมอประมาณสองวันนั้น เราก็กลับมาสังเกตตัวเองว่า ช่วงพักหลังๆมานี้ มีอาการเหนื่อยง่าย เหงื่อออกเยอะ ใจสั่น รวมถึงกินจุแต่ไม่อ้วน (ก็มารู้ว่าทีตอนชั่งน้ำหนักที่โรงพยาบาลว่าน้ำหนักลดไปสองโหล่ครึ่งน่ะ) ถ่ายบ่อยขึ้นว่าละ 2-3 รอบ รวมถึงมีอาการเครียดรวมอยู่ด้วยเรื่องงานโปรเจ็คต่างๆที่มหาลัย (ซึ่งความเครียดนี้เราไม่เคยเอะใจเลยว่ามันมากเกินไป ฮา ก็ปกติคนเรามันแบบ...ก็มีเรื่องให้เครียดบ้างอยู่แล้ว ปกติคิดแค่ว่าเครียดแล้วเดี๋ยวมันก็ผ่านไป ไม่มีอะไรหรอก)
ส่วนตัวคิดว่าที่เคยเกิดอาการเหล่านั้น อาจจะเพราะว่าเรานอนดึก (ปกตินอนตีหนึ่ง-ตีสอง) ตื่นแปดเก้าโมง กินข้าว..ไม่ค่อยตรงเวลา ส่งผลให้เวลาตื่นมา ทั้งวันเราก็จะรู้สึกเพลียๆ เนื่อยๆเรื่อยๆเปื่อยๆ อาการแบบปวดหัวมีบ้างเหมือนพักผ่อนไม่เพียงพอ อยากจะนอนทั้งวัน (อันนี้เราก็คิดอยู่ว่าอาจจะขี้เกียจร่วมด้วยสักครึ่งนึง555) แต่ก็ไม่ถึงกับหมดอาลัยตายอยากนะคะ ยังดำเนินชีวิตแบบปกติทั่วไปได้ ไปเที่ยวไปทำนู่นไปทำนี่ได้ มีเหงื่อออกเยอะแม้ว่าหลังพึ่งอาบน้ำเสร็จ หรือนั่งเฉยๆ เอ้อ ตอนนั้นก็คิดว่าขี้ร้อนแหล่ะ อากาศบ้านเรามันร้อนนนนจะตาย ส่วนใจสั้นก็คิดว่าตอนนั้นเกิดจนรู้สึกได้เป็นเฉพาะกินกาแฟ ชาดำยงดำเย็นพวกนี้ เลยรู้สึกใจสั่นมือสั่นขึ้นมา แล้วก็กินจุ คือกินข้าวไปแล้ว อีกไม่ถึงสองชั่วโมงต่อมาเราก็หิวอีกแล้วค่ะ 55555 แบบตอนนั้นก็คิดว่าน้ำหนักขึ้นแน่ๆ จะกินอะไรเยอะขนาดนิ้ ถ่ายก็บ่อยขึ้น พิมพ์แล้วก็เขินๆ เหมือนกินแล้วสักพักก็ไปถ่าย แล้วก็หิวอีก แย่จัง มันเหมือนว่าร่างกายเผาผลาญเร็วขึ้น
และด้วยอยากรู้มากๆว่าอิก้อนที่คอเป็นอะไรกันแน่ ขอแค่ไม่ใช่ก้อนเนื้อร้ายหรืออะไรก็มา เราก็นั่งหาข้อมูล อาการแบบนี้ ก้อนที่คอแบบนี้ ปรากฎว่า ทั้งหมดที่ว่ามานั้นเหมือนอาการคนที่เป็นไทรอยด์ไม่มีผิด...แบบเป็นพิษซะด้วย
และพอรู้ว่าเราอาจจะเป็นโรคนี้ ก็ทำให้คลายสงสัยไปหน่อยหนึ่ง แม้ว่าจะกังวลอยู่ลึกๆก็ตาม ได้แน่นั่งหาอ่านกระทู้คนนั้นคนนี้ไปพลางๆ ส่วนคุณพ่อคุณแม่ก็เครียดนำหน้าไปแล้วค่ะ นี่ คอยพูดตลอดว่าไม่เป็นไร อย่าเครียดกัน เดี๋ยวนี่จะครียดตาม555555 คงเพราะปกติเราไม่เคยมีโรคประจำตัว หรือเป็นโรคระยะยาวอะไร อยู่ๆก็มาเจออาการคอโตแบบนี้ซะงั้น คุณพ่อคุณแม่เลยแอบเขวไปเลย
เพราะฉะนั้น บอกเลยว่า ประโยค "ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน" มันเป็นอย่างนี้นี่เองงงง
โอเค เกริ่นมาซะยาว
****เรื่องที่อยากแชร์และอยากถามคนที่อาจจะมีประสบการณ์ คิอ...****
หลังจากเราไปเจาะเลือดแล้วผลออกมาว่าค่าไทรอยด์สูงมากกก (อันนี้พอหมอบอกแล้วแอบตกใจมาก เพราะว่าอาการข้างเคียงเรามันไม่ได้เหนื่อยถึงขึ้นหนักหนารับไม่ไหว ตายังไม่โปน ก้อนไทรอยด์ก็ยังไม่ได้ไปเบียดหลอดอาหารจนกลืนไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันจะใหญ่เท่าๆลูกมะนาวแล้ว5555 แต่ยังไงก็เชื่อหมอว่ามันคงหนักจริงๆ55555 รีบรักษาก็ดีค่ะ) ชีพจรก็เร็วกว่าปกตินึดนึง อ้อ เราไปตรวจที่ รพ.จุฬาฯ นะคะ หมอใจดีค่ะ
ทีนี้คุณหมอก็แนะนำวิธีรักษาสามวิธีอย่างที่รู้ๆกัน คือกินยา กลืนแร่ หรือผ่าตัด แต่คุณหมอก็บอกเราเลยว่า กลืนแร่เลยมั้ย (อีนี่แบบหืมมม? เอางั้นเลยหรอคะ คือแบบที่เคยอ่านมาในเน็ตส่วนใหญ่วิธีแรกที่นิยมใช้ๆกันคือให้กินยาก่อนสักปีหรือสองปี ถ้ามันไม่หายถึงกลืนแร่) งั้นแสดงว่าอาการมันหนักแบบไม่ธรรมดาแหงๆ เลยให้กลืนแร่ไว
แต่คือทั้งนี้ทั้งนั้นก่อนกลืนแร่ เราก็จะต้องกินยาปรับให้ค่าไทรอยด์ให้มันกลับมาปกติกก่อนประมาณ 5-6 อาทิตย์ แล้วก็ไปตรวจ ถ้าค่ามันลงมาปกติถึงจะส่งตัวไปกลืนแร่ เราโดนยาต้านไทรอยด์สามเม็ด แก้ใจสั่นหนึ่งเม็ด แต่อันนี้ไม่มีปัญหาเพราะเราไม่ใช่คนกินยายาก
ที่แอบสงสัยคือเคสแบบนี้มันก็มีใช่มั้ยอ่ะคะ? เราผิดเองที่ตอนนั้นมัวคิดไรไม่ออกเลยไม่ได้ถามหมอ เดี๋ยวกะจะถามในรอบหน้า ที่เจอคุณหมอค่ะ แต่ว่าก็ยังแอบอยากรู้เลยมาตั้งกระทู้นี้ค่ะ เผื่อมีผู้รู้ที่พอจะให้ความคิดเห็นได้ก่อน
ปล. จริงก็คิดอยู่ว่ากลืนแร่เร็วมันก็ดีนะ คอจะได้ยุบเร็วๆ5555 เพราะถึงกินยา หมอบอกว่ามันก็มีโอกาสกลับมาเป็นได้อีก ส่วนตัวเกี่ยวกับการกลืนแร่ก็หาข้อมูลมาบ้างแล้วค่ะ แต่ก็อดกังวลนู่นนี่นั่นไม่ได้อยู่ดีเนอะ
เราอาจจะพิมพ์อะไรไม่ถูก หรือเรียบเรียงไม่เข้าใจบ้างนะคะ อันนี้กระทู้แรกค่ะ อ่านกันอย่างปราณีด้วยนะคะ555555
ปล 2. ถึงแม้เราจะไม่รู้สึกว่าอาการเราหนักมากกก แต่ก็อยากให้กระทู้นี้เตือนใจใครหลายๆคนด้วยนะคะ ใครทื่รู้สึกว่าร่างกายเรามันไม่ปกติอยากที่เคยเป็น ถึงแม้จะเล็กๆน้อยๆ แต่ก็รีบไปหาหมอตรวจดีกว่าค่ะ เพราะว่ายิ่งรู้เร็วเราก็จะหาทางป้องกันกันได้เร็วค่ะ สุขภาพสำคัญที่สุดนะคะ ทั้งของเราเองแล้วก็ของคนรอบตัว
แชร์ประสบการณ์พึ่งตรวจเจอว่าเป็นไทรอนด์ หมอแนะให้กลืนแร่เลย คิดว่ายังไงกันคะ?
เกริ่นก่อนว่า ตอนนี้อายุ 22 แล้วค่ะ พึ่งพบว่าตัวเองมีก้อนที่คอบริเวณต่อมไทรอยด์พอดี (พอดีคุณแม่สังเกตเห็นว่าคอมันโตกว่าปกติ ถ้ามองเผินๆก็ไม่เห็น) ตัวเราเองที่ผ่านมาไม่ค่อยได้เจ็บไข้ได้ป่วยค่ะ ส่วนคอที่พบว่ามันโต คลำๆแล้วเป็นก้อนเท่าๆลูกมะนาว มันก็ไม่เคยออกอาการเจ็บปวดใดๆ
ทีนี้ พอร็ว่าเอ้อออ ที่คอมันมีก้อนนี้ขึ้นมานะ ก็รีบนัดหมอด่วนเลยค่ะ เพราะพอเจอก้อนอะไรแบบนี้ก็คิดว่ามันไม่น่าปกติแน่ๆ ไม่ควรนิ่งนอนใจแม้ว่ามันจะไม่รู้สึกเจ็บปวดก็ตาม
ระหว่างรอวันนัดพบหมอประมาณสองวันนั้น เราก็กลับมาสังเกตตัวเองว่า ช่วงพักหลังๆมานี้ มีอาการเหนื่อยง่าย เหงื่อออกเยอะ ใจสั่น รวมถึงกินจุแต่ไม่อ้วน (ก็มารู้ว่าทีตอนชั่งน้ำหนักที่โรงพยาบาลว่าน้ำหนักลดไปสองโหล่ครึ่งน่ะ) ถ่ายบ่อยขึ้นว่าละ 2-3 รอบ รวมถึงมีอาการเครียดรวมอยู่ด้วยเรื่องงานโปรเจ็คต่างๆที่มหาลัย (ซึ่งความเครียดนี้เราไม่เคยเอะใจเลยว่ามันมากเกินไป ฮา ก็ปกติคนเรามันแบบ...ก็มีเรื่องให้เครียดบ้างอยู่แล้ว ปกติคิดแค่ว่าเครียดแล้วเดี๋ยวมันก็ผ่านไป ไม่มีอะไรหรอก)
ส่วนตัวคิดว่าที่เคยเกิดอาการเหล่านั้น อาจจะเพราะว่าเรานอนดึก (ปกตินอนตีหนึ่ง-ตีสอง) ตื่นแปดเก้าโมง กินข้าว..ไม่ค่อยตรงเวลา ส่งผลให้เวลาตื่นมา ทั้งวันเราก็จะรู้สึกเพลียๆ เนื่อยๆเรื่อยๆเปื่อยๆ อาการแบบปวดหัวมีบ้างเหมือนพักผ่อนไม่เพียงพอ อยากจะนอนทั้งวัน (อันนี้เราก็คิดอยู่ว่าอาจจะขี้เกียจร่วมด้วยสักครึ่งนึง555) แต่ก็ไม่ถึงกับหมดอาลัยตายอยากนะคะ ยังดำเนินชีวิตแบบปกติทั่วไปได้ ไปเที่ยวไปทำนู่นไปทำนี่ได้ มีเหงื่อออกเยอะแม้ว่าหลังพึ่งอาบน้ำเสร็จ หรือนั่งเฉยๆ เอ้อ ตอนนั้นก็คิดว่าขี้ร้อนแหล่ะ อากาศบ้านเรามันร้อนนนนจะตาย ส่วนใจสั้นก็คิดว่าตอนนั้นเกิดจนรู้สึกได้เป็นเฉพาะกินกาแฟ ชาดำยงดำเย็นพวกนี้ เลยรู้สึกใจสั่นมือสั่นขึ้นมา แล้วก็กินจุ คือกินข้าวไปแล้ว อีกไม่ถึงสองชั่วโมงต่อมาเราก็หิวอีกแล้วค่ะ 55555 แบบตอนนั้นก็คิดว่าน้ำหนักขึ้นแน่ๆ จะกินอะไรเยอะขนาดนิ้ ถ่ายก็บ่อยขึ้น พิมพ์แล้วก็เขินๆ เหมือนกินแล้วสักพักก็ไปถ่าย แล้วก็หิวอีก แย่จัง มันเหมือนว่าร่างกายเผาผลาญเร็วขึ้น
และด้วยอยากรู้มากๆว่าอิก้อนที่คอเป็นอะไรกันแน่ ขอแค่ไม่ใช่ก้อนเนื้อร้ายหรืออะไรก็มา เราก็นั่งหาข้อมูล อาการแบบนี้ ก้อนที่คอแบบนี้ ปรากฎว่า ทั้งหมดที่ว่ามานั้นเหมือนอาการคนที่เป็นไทรอยด์ไม่มีผิด...แบบเป็นพิษซะด้วย
และพอรู้ว่าเราอาจจะเป็นโรคนี้ ก็ทำให้คลายสงสัยไปหน่อยหนึ่ง แม้ว่าจะกังวลอยู่ลึกๆก็ตาม ได้แน่นั่งหาอ่านกระทู้คนนั้นคนนี้ไปพลางๆ ส่วนคุณพ่อคุณแม่ก็เครียดนำหน้าไปแล้วค่ะ นี่ คอยพูดตลอดว่าไม่เป็นไร อย่าเครียดกัน เดี๋ยวนี่จะครียดตาม555555 คงเพราะปกติเราไม่เคยมีโรคประจำตัว หรือเป็นโรคระยะยาวอะไร อยู่ๆก็มาเจออาการคอโตแบบนี้ซะงั้น คุณพ่อคุณแม่เลยแอบเขวไปเลย
เพราะฉะนั้น บอกเลยว่า ประโยค "ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน" มันเป็นอย่างนี้นี่เองงงง
หลังจากเราไปเจาะเลือดแล้วผลออกมาว่าค่าไทรอยด์สูงมากกก (อันนี้พอหมอบอกแล้วแอบตกใจมาก เพราะว่าอาการข้างเคียงเรามันไม่ได้เหนื่อยถึงขึ้นหนักหนารับไม่ไหว ตายังไม่โปน ก้อนไทรอยด์ก็ยังไม่ได้ไปเบียดหลอดอาหารจนกลืนไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันจะใหญ่เท่าๆลูกมะนาวแล้ว5555 แต่ยังไงก็เชื่อหมอว่ามันคงหนักจริงๆ55555 รีบรักษาก็ดีค่ะ) ชีพจรก็เร็วกว่าปกตินึดนึง อ้อ เราไปตรวจที่ รพ.จุฬาฯ นะคะ หมอใจดีค่ะ
ทีนี้คุณหมอก็แนะนำวิธีรักษาสามวิธีอย่างที่รู้ๆกัน คือกินยา กลืนแร่ หรือผ่าตัด แต่คุณหมอก็บอกเราเลยว่า กลืนแร่เลยมั้ย (อีนี่แบบหืมมม? เอางั้นเลยหรอคะ คือแบบที่เคยอ่านมาในเน็ตส่วนใหญ่วิธีแรกที่นิยมใช้ๆกันคือให้กินยาก่อนสักปีหรือสองปี ถ้ามันไม่หายถึงกลืนแร่) งั้นแสดงว่าอาการมันหนักแบบไม่ธรรมดาแหงๆ เลยให้กลืนแร่ไว
แต่คือทั้งนี้ทั้งนั้นก่อนกลืนแร่ เราก็จะต้องกินยาปรับให้ค่าไทรอยด์ให้มันกลับมาปกติกก่อนประมาณ 5-6 อาทิตย์ แล้วก็ไปตรวจ ถ้าค่ามันลงมาปกติถึงจะส่งตัวไปกลืนแร่ เราโดนยาต้านไทรอยด์สามเม็ด แก้ใจสั่นหนึ่งเม็ด แต่อันนี้ไม่มีปัญหาเพราะเราไม่ใช่คนกินยายาก
ที่แอบสงสัยคือเคสแบบนี้มันก็มีใช่มั้ยอ่ะคะ? เราผิดเองที่ตอนนั้นมัวคิดไรไม่ออกเลยไม่ได้ถามหมอ เดี๋ยวกะจะถามในรอบหน้า ที่เจอคุณหมอค่ะ แต่ว่าก็ยังแอบอยากรู้เลยมาตั้งกระทู้นี้ค่ะ เผื่อมีผู้รู้ที่พอจะให้ความคิดเห็นได้ก่อน
ปล. จริงก็คิดอยู่ว่ากลืนแร่เร็วมันก็ดีนะ คอจะได้ยุบเร็วๆ5555 เพราะถึงกินยา หมอบอกว่ามันก็มีโอกาสกลับมาเป็นได้อีก ส่วนตัวเกี่ยวกับการกลืนแร่ก็หาข้อมูลมาบ้างแล้วค่ะ แต่ก็อดกังวลนู่นนี่นั่นไม่ได้อยู่ดีเนอะ
เราอาจจะพิมพ์อะไรไม่ถูก หรือเรียบเรียงไม่เข้าใจบ้างนะคะ อันนี้กระทู้แรกค่ะ อ่านกันอย่างปราณีด้วยนะคะ555555
ปล 2. ถึงแม้เราจะไม่รู้สึกว่าอาการเราหนักมากกก แต่ก็อยากให้กระทู้นี้เตือนใจใครหลายๆคนด้วยนะคะ ใครทื่รู้สึกว่าร่างกายเรามันไม่ปกติอยากที่เคยเป็น ถึงแม้จะเล็กๆน้อยๆ แต่ก็รีบไปหาหมอตรวจดีกว่าค่ะ เพราะว่ายิ่งรู้เร็วเราก็จะหาทางป้องกันกันได้เร็วค่ะ สุขภาพสำคัญที่สุดนะคะ ทั้งของเราเองแล้วก็ของคนรอบตัว