แฟนนอกใจเราให้อภัย... หรือเราโง่ที่คิดว่าชีวิตนี้ขาดเขาไม่ได้?

"รัก"คำนี้อาจเป็นคำอธิบายสั้นๆว่าทำไมเราถึงยอมให้เขาทำร้ายจิตใจและปล่อยให้เขากลับเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของเราอีกครั้ง ทั้งๆที่การถูกนอกใจมันคือการทรยศความรักที่เรามีให้ต่อกันชีวิตคู่ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเกือบ3ปีระยะเวลามันทำให้จิตใจเขาเปลี่ยนแปลงครั้งแรกก็เกินพอแล้วกับความเจ็บปวดที่ชีวิตผู้หญิงคนนึงจะได้รับ ความจริงอันเลวร้ายที่ใครๆก็ไม่พบเจอ เรา ดี ไม่พอ หรือ เขา ไม่พอ สักที นีคืออีกครั้งที่เขาทำเราเสียน้ำตากับเหตุการณ์เดิมๆกับผู้หญิงคนเดิมคนนั้นทำไมถึงกล้าทำกันได้ลงคอ เราขอให้เขาไปถ้าหากรักผู้หญิงคนนั้นก็เลือกสักทาง ทั้งๆที่เราก็รู้คำว่าโอกาสเขาไม่สมควรได้รับจากเราเลย จากนี้ไปชีวิตคู่ของเราคงมีแต่ความหวาดระแวงมันเหมือนหนามที่คอยทิ่มแทงทำให้เราต้องเผยด้านมืดในจิตใจต่อจากนี้เราไม่เหลือความไว้ใจในตัวเขาอีกแล้ว หรือเราควรหยุดความทรมานนี้ด้วยการเดินจากไปจากเขาจริงๆ แก้วที่มันแตกต่อยังไงก็ไม่เหมือนเดิมหัวใจที่สลายสร้างใหม่ยังไงก็ไม่เหมือนเก่า