EP. 2
หลังจากที่เรานัดพวกเพื่อนๆของเราเสร็จแล้ว เราก็จัดกระเป๋าและอาบน้ำ
ไลน์! 🗨 : P'Sung
พี่ซุง: น้องบิงครับ
พี่ซุง: พน. น้องว่างรึป่าวอ่ะ
พี่ซุง: พี่อยากชวนน้องมากินข้าวด้วยกันอ่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย
ต้องเล่าก่อนนะว่า พี่ซุงอ่ะ แกเป็นพี่ข้างบ้านเราสมัยเด็กๆ เล่นด้วยกันบ่อยมาก จนมีเหตุการณ์นึง ซึ่งตอนนั้นเราเล่นพ่อแม่ลูกด้วยกันอยู่
"เหตุการณ์ในอดีต"
พี่ซุง: น้องบิงครับ
เรา: คะ ก็บอกแล้วไงว่าเวลาเล่นพ่อแม่ลูกให้เรียกแทนกันว่ายังไงคะ
พี่ซุง: พี่ขอโทษครับ
พี่ซุง: งั้นเอาใหม่เนาะ แม่บิงป๊ามีเรื่องจะคุยด้วยครับ
เรา: ว่าไงคะป๊า 😄😄
พี่ซุง: ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งป๊าต้องไปต่างประเทศนานๆ ม๊าบิงจะคิดถึงป๊ามั้ยครับ
เรา: ก็ต้องคิดถึงสิคะ
เรา: เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะคะ นี่พี่ซุงพูดจริงหรอ
พี่ซุง: เอ่ออออ คือว่า ม๊ากะป๊าพี่บอกว่า ถ้าพี่ต้องขึ้นเรียนมหาวิทยาลัย พี่ต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศครับ
เรา: โห้วววว จริงหรอคะ แล้วพี่ซุงไปเรียนต่อที่ประเทศไหนหรอคะ
พี่ซุง: พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่ว่า ถ้าพี่ได้ไป บิงสัญญากะพี่ได้มั้ย ว่าจะไม่เล่นพ่อแม่ลูกแบบนี้กะใครนอกจากพี่
เรา: ทำไมหรอคะ
พี่ซุง: ก็... พี่ไม่อยากให้ใครมาทำหน้าที่นี้แทนพี่นี่ครับ
เรา: ถึงบิงจะงงๆหน่อยก็เถอะ แต่บิงจะสัญญาค่ะ
พี่ซุง: บิงสัญญากับพี่แล้วนะครับ ห้ามผิดสัญญานะ
หลังจากนั้น1เดือน ครอบครัวพี่ซุงก็ต้องย้ายบ้านไปที่อังกฤษ โดยที่วันนั้นเรากลับมาจากโรงเรียนแล้วแต่พี่ซุงก็ขึ้นเครื่องไปแล้วเหมือนกัน ซึ่งพี่ซุงได้ทิ้งกล่องของขวัญ1กล่องไว้ให้เรา พี่คินเอามาให้เราบนห้อง เราไม่รอช้ารีบเปิดดู ในกล่องนั้นมีของที่เราเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่ และมีโน๊ตเขียนไว้ว่า " สวัสดีครับน้องบิง นี่พี่ซุงนะครับ คือว่า ป๊ากับม๊าพี่จำเป็นต้องย้ายบ้านกระทันหัน ทำให้พี่ต้องย้ายตามไปด้วย ทั้งๆที่ไม่ได้บอกลาน้องบิงเลย พี่เลยอยากจะให้ของทั้งหมดนี้ เป็นที่ระลึกเอาไว้และ พี่ยังทิ้งเบอร์ อีเมล และที่อยู่ที่พี่ย้ายไปให้น้องบิงด้วยนะ ถ้าคิดถึงพี่ก็โทรมาหรือส่งจดหมายมาก็ได้นะคะ พี่รักน้องบิงนะ"
หลังจากที่เราอ่านจดหมายเสร็จเราก็นั่งร้องไห้ วันนั้นไม่ยอมออกไปทานข้าวเย็นเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง เรานอนร้องไห้ทุกวัน เป็นเวลาเกือบ2ปี (แต่2ปีที่ว่าฉันก็ออกไปกินข้าวอยู่นะ😆😆)
"เหตุการณ์ปัจจุบัน"
เราอาบน้ำเสร็จเลยเดินมาตอบไลน์
เรา: เอ่ออออ คือว่า บิงดีใจนะคะที่จะได้เจอพี่ซุงอีกครั้ง แต่พน.บิงติดธุระอ่ะค่ะ
พี่ซุง: อ่อ งั้นไว้คราวหน้าน้องบิงว่างเมื่อไหร่ เราไปทานข้าวด้วยกันนะครับ
เรา: ค่ะ บิงขอโทษจริงๆนะคะ
พี่ซุง: สำหรับน้องบิงแล้ว พี่ไม่โกรธหรอกครับ
เรา: แล้วนี่พี่ซุงกลับมาจากอังกฤษตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี้ย ไม่เห็นบอกบิงเลย
พี่ซุง: อ่อ พึ่งกลับมาถึงเมื่อ2วันก่อนเอง
เรา: เอ้า งั้นตอนนี้พี่ก็อยู่บ้านหน่ะสิ
พี่ซุง: ใช่ครับ
เรา: ออกมานั่งเล่นด้วยกันหน่อยมั้ยคะ
พี่ซุง: ได้สิ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหาที่หน้าบ้านนะ เปิดบ้านรอพี่ไว้เลย
เรา: ได้เลยค่ะ
รักแท้ หรือแค่เพ้อฝัน
หลังจากที่เรานัดพวกเพื่อนๆของเราเสร็จแล้ว เราก็จัดกระเป๋าและอาบน้ำ
ไลน์! 🗨 : P'Sung
พี่ซุง: น้องบิงครับ
พี่ซุง: พน. น้องว่างรึป่าวอ่ะ
พี่ซุง: พี่อยากชวนน้องมากินข้าวด้วยกันอ่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย
ต้องเล่าก่อนนะว่า พี่ซุงอ่ะ แกเป็นพี่ข้างบ้านเราสมัยเด็กๆ เล่นด้วยกันบ่อยมาก จนมีเหตุการณ์นึง ซึ่งตอนนั้นเราเล่นพ่อแม่ลูกด้วยกันอยู่
"เหตุการณ์ในอดีต"
พี่ซุง: น้องบิงครับ
เรา: คะ ก็บอกแล้วไงว่าเวลาเล่นพ่อแม่ลูกให้เรียกแทนกันว่ายังไงคะ
พี่ซุง: พี่ขอโทษครับ
พี่ซุง: งั้นเอาใหม่เนาะ แม่บิงป๊ามีเรื่องจะคุยด้วยครับ
เรา: ว่าไงคะป๊า 😄😄
พี่ซุง: ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งป๊าต้องไปต่างประเทศนานๆ ม๊าบิงจะคิดถึงป๊ามั้ยครับ
เรา: ก็ต้องคิดถึงสิคะ
เรา: เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะคะ นี่พี่ซุงพูดจริงหรอ
พี่ซุง: เอ่ออออ คือว่า ม๊ากะป๊าพี่บอกว่า ถ้าพี่ต้องขึ้นเรียนมหาวิทยาลัย พี่ต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศครับ
เรา: โห้วววว จริงหรอคะ แล้วพี่ซุงไปเรียนต่อที่ประเทศไหนหรอคะ
พี่ซุง: พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่ว่า ถ้าพี่ได้ไป บิงสัญญากะพี่ได้มั้ย ว่าจะไม่เล่นพ่อแม่ลูกแบบนี้กะใครนอกจากพี่
เรา: ทำไมหรอคะ
พี่ซุง: ก็... พี่ไม่อยากให้ใครมาทำหน้าที่นี้แทนพี่นี่ครับ
เรา: ถึงบิงจะงงๆหน่อยก็เถอะ แต่บิงจะสัญญาค่ะ
พี่ซุง: บิงสัญญากับพี่แล้วนะครับ ห้ามผิดสัญญานะ
หลังจากนั้น1เดือน ครอบครัวพี่ซุงก็ต้องย้ายบ้านไปที่อังกฤษ โดยที่วันนั้นเรากลับมาจากโรงเรียนแล้วแต่พี่ซุงก็ขึ้นเครื่องไปแล้วเหมือนกัน ซึ่งพี่ซุงได้ทิ้งกล่องของขวัญ1กล่องไว้ให้เรา พี่คินเอามาให้เราบนห้อง เราไม่รอช้ารีบเปิดดู ในกล่องนั้นมีของที่เราเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่ และมีโน๊ตเขียนไว้ว่า " สวัสดีครับน้องบิง นี่พี่ซุงนะครับ คือว่า ป๊ากับม๊าพี่จำเป็นต้องย้ายบ้านกระทันหัน ทำให้พี่ต้องย้ายตามไปด้วย ทั้งๆที่ไม่ได้บอกลาน้องบิงเลย พี่เลยอยากจะให้ของทั้งหมดนี้ เป็นที่ระลึกเอาไว้และ พี่ยังทิ้งเบอร์ อีเมล และที่อยู่ที่พี่ย้ายไปให้น้องบิงด้วยนะ ถ้าคิดถึงพี่ก็โทรมาหรือส่งจดหมายมาก็ได้นะคะ พี่รักน้องบิงนะ"
หลังจากที่เราอ่านจดหมายเสร็จเราก็นั่งร้องไห้ วันนั้นไม่ยอมออกไปทานข้าวเย็นเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง เรานอนร้องไห้ทุกวัน เป็นเวลาเกือบ2ปี (แต่2ปีที่ว่าฉันก็ออกไปกินข้าวอยู่นะ😆😆)
"เหตุการณ์ปัจจุบัน"
เราอาบน้ำเสร็จเลยเดินมาตอบไลน์
เรา: เอ่ออออ คือว่า บิงดีใจนะคะที่จะได้เจอพี่ซุงอีกครั้ง แต่พน.บิงติดธุระอ่ะค่ะ
พี่ซุง: อ่อ งั้นไว้คราวหน้าน้องบิงว่างเมื่อไหร่ เราไปทานข้าวด้วยกันนะครับ
เรา: ค่ะ บิงขอโทษจริงๆนะคะ
พี่ซุง: สำหรับน้องบิงแล้ว พี่ไม่โกรธหรอกครับ
เรา: แล้วนี่พี่ซุงกลับมาจากอังกฤษตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี้ย ไม่เห็นบอกบิงเลย
พี่ซุง: อ่อ พึ่งกลับมาถึงเมื่อ2วันก่อนเอง
เรา: เอ้า งั้นตอนนี้พี่ก็อยู่บ้านหน่ะสิ
พี่ซุง: ใช่ครับ
เรา: ออกมานั่งเล่นด้วยกันหน่อยมั้ยคะ
พี่ซุง: ได้สิ งั้นเดี๋ยวพี่ไปหาที่หน้าบ้านนะ เปิดบ้านรอพี่ไว้เลย
เรา: ได้เลยค่ะ