กวีในดงดาบ : เพื่อเธอ

เราปั่นทางนี้ เธอปั่นทางโน้น หาเหตุกระทบกันพอหอมปากหอมคอ เราเซาะกร่อนรัฐบาลเรา เธอบ่อนทำลายรัฐาลเธอ วิน วิน ไปด้วยกันนะ

แค่ได้อยู่ข้างเธอ ฉันไม่ใช่ดวงจันทร์ที่เคียงคู่เธอทุกคืน ไม่ใช่แสงตะวันอันอบอุ่นยามเช้า แต่เป็นสายลมแผ่วเบา ผ่านมาเงียบเหงา โอบกอดเธอแค่บางคราว... ก่อนจางไป ฉันไม่อาจกุมมือเธอไว้ตลอดเส้นทาง ไม่อาจอ้

ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยตั้งคำถามเวลาที่ผมได้รักใครสักคน คิดก็แค่เพียงว่า อยากได้คนนี้มาครองไว้ มันจะคล้ายๆกับการ ที่เราอยากได้ของเล่นกับพ่อแม่ ไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษกับมันแค่เล่นมัน พังก็ซื้อใหม่ รักของผ