เราควรทำยังไงกับปัญหานี้ดี ที่บ้านชอบบ่นชอบว่า ชอบซ้ำเติมเรา ทั้งๆที่เป็นคนในครอบครัวแท้ๆแต่ไม่ให้กำลังใจกัน ดีแต่ด่าว่า

ตามที่บอกไปข้างต้นเลยค่ะ เราอยู่กับตาน้องอายุ 2 ขวบ ตายาย น้าอา และแฟนของอา ที่บ้าน พ่อแม่เราอยู่ต่างจังหวัด เราเป็นเด็กที่การเรียนดี เรียนได้ที่ 1 มาตลอด ตั้งแต่ ป.1 ถึง ม.2 ยกเว้น ป.4 ตอนนี้กำลังเรียน ม.3 เราเป็นคนที่ค่อนข้างมีความมั่นใจในตัวเอง เป็นคนที่เชื่อความคิดของตัวเอง เรามีแฟนตั้งแต่ตอน ป.5 แต่เราก็ไม่เคยทิ้งการเรียนเลยนะ เพื่อให้พ่อแม่เห็นว่าถึงเราจะมีแฟน เราก็จะไม่ทิ้งการเรียน เราจะเรียนให้จบทำให้พ่อแม่เห็นว่าเราไม่นอกลู่นอกทาง แต่เราก็เปลี่ยนแฟนเรื่อยๆ ก็นะ ไม่ดีก็ต้องเลิกจริงไหม ? ไม่มีเหตุผลที่ต้องมาทน ตั้งแต่ ป.5 ยันตอนนี้ มีแฟนมา 6 คนแล้ว เราคิดได้ว่าแฟนอ่ะ จะมีก็ต้องเลือกคนที่ดูแลเราได้ เลี้ยงเราได้ ไม่ใช่เอาแต่ขอเงินพ่อแม่ แล้วทำตัวอวดรวยไปวันๆ  กว่าจะมาคบกับคนปัจจุบันก็คุยกับใครมาเยอะนะ และอีกอย่างช่วงนั้นก็ติดเกมด้วย แต่การเรียนก็ยังดีเหมือนเดิม มีทั้งคนที่เข้ามาเพื่อหลอก มาหวังอะไรจากเรา บางคนทั้งๆที่ยังไม่เป็นแฟนแต่ก็มาทำหึงหวงใส่ แชทมาป่วนตอนเล่นเกมบ้าง ใครทำแบบนี้ใส่บล็อกค่ะ เลิกคุยเลย ใครมาหื่นใส่ก็เช่นกัน เพราะชีวิตเรามีเรื่อง ผช มาเกี่ยวค่อนข้างเยอะ พอเราตื่นสาย ทำอะไรช้า เค้าก็ชอบพูดว่าแบบนี้ใครเค้าจะเอามาทำเมีย อาบน้ำก็ช้า ทำอะไรก็ช้า จะเรียนจบมั้ยเนี่ย ตอนกลางคืนก็ไม่นอน คุยกับผู้ชายจนดึกดื่น แล้วก็ตื่นสายไปโรงเรียนไม่ทัน ไปทำงานจะไปทันเค้ามั้ย แบบนี้เค้าไล่ออกพอดี เห้ย แบบว่าวันหยุดอ่ะ ก็อยากจะนอนตื่นสายบ้างมั้ยอ่ะ ถึงเราจะตื่นสายแต่พอตื่นมาเราก็ทำงานบ้าน กวาดบ้านล้างจานนะ ตอนเย็นเราก็ทำ เวลาว่างเราก็ชอบเข้าห้อง ไปนอน ไปเล่นเกม ถึงเวลากินเราก็กิน เวลายายให้ช่วยดูน้องเราก็ไป แต่เราทำได้ไม่ดีเท่าไหร่เพราะเราไม่เคยเลี้ยงเด็ก เวลากินนมเวลานอนเราก็ไม่รู้ บอกให้ดูเราก็ดู ตอนดูน้องก็มีเล่นมือถือไปพลางๆ เค้าว่าเราไม่สนใจน้อง แต่ทั้งๆที่เราก็อยู่ใกล้ๆน้อง คอยดูอยู่เรื่อยๆ แบบนี้ก็เรียกว่าไม่สนใจหรอ ตอนดูน้องเนี่ยจับมือถือไม่ได้เลย คอยจะจับผิดตลอด อยู่ตั้งนานไม่ได้เล่น พอจะดูเวลานิดหน่อยก็ว่าน้องไม่ดู เล่นแต่มือถือ เวลาเรียนเราก็ตั้งใจ แล้วที่ตื่นสายในวันปกติ เราทำการบ้าน อ่านหนังสือสอบบ้าง เล่นเกม คุยโทรศัพท์บ้าง ก็ยอมรับ  

ปัญหาอยู่ตรงที่เราตื่นสาย แต่เราก็ทำงานบ้าน เราไม่ค่อยเสนอตัวไปช่วยดูน้อง แต่ถ้าเรียกเราก็ไป เวลาว่างในวันหยุดชอบเล่นเกม นอนอยู่เงียบๆในห้อง ถึงเวลาก็ทำงานบ้าน วันปกติกลับบ้านมาการบ้านเยอะ งานบ้านเลยไม่ค่อยได้ทำ น้องเลยไม่ค่อยได้ดู พ่อแม่มายายก็บอกว่า งานบ้านไม่ทำ อยู่แต่ในห้อง น้องไม่ช่วยเลี้ยง แบบนี้ทุกครั้ง วันที่เราทำงานบ้านให้ยายเห็น ไม่ค่อยอยู่ในห้องยายจะพูดดีกับเรา เวลาคนที่บ้านมีปัญหาจะให้เราช่วยถึงมาพูดดีกับเรา แต่พอวันถัดมา เราตื่นสาย ทำงานบ้านไม่ตรงตามเวลา เขาก็จะด่าจะว่าเรา ทั้งๆที่สุดท้ายแล้วเราก็ทำ จนวันนึงเราทนไม่ไหว งั้นไม่ทำละ เพราะสุดท้ายแล้วทำเค้าก็ว่า ไม่ทำเค้าก็ว่า ล่าสุดวันนี้ก็ว่าเราแบบเคย เราไมาสนใจอยู่ในห้องไม่ออกไป ไม่พูด ไม่อะไร เขาก็ตัดไฟห้องเรา แล้วด่าว่าเราไร้ค่า อืม จริงๆแล้วถ้าบ้านนี้ไม่มีเรามันจะดีใช่ไหม ที่ผ่านมาเราไม่ได้ช่วยอะไรเลยเนาะ เราไม่มีประโยชน์เลย ตอนเราจะทำก็ชอบมาด่ามาว่ามาพูดจาให้ไม่อยากทำ อะไรที่ช่วยทำได้ก็ไม่มาช่วย เห็นเราทำก็ปล่อยให้ทำแบบนั้น เรียกใช้เหมือนคนใช้อ่ะ ตอนเราทำอะไรได้ไม่ดีพอก็จะพากันด่าว่าเรา เรารู้ว่าเราอาบน้ำช้า เราเลยอาบเอาตอนดึกๆ พออาบตอนดึกก็ว่าเราอีก พอคนนึงว่าคนนั้นคนนี้ก็ว่าตามมาอีก เหนื่อย ท้อ รู้ว่าพ่อแม่เหนื่อยกว่าเยอะ แต่ตอนนี้เหนื่อย ท้อมาก ร้องไห้แล้ว ขอบ่นหน่อยเถอะ 😭  มีอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้ระบาย เดี๋ยวจะมาต่อ เรื่องราวพวกนี้อ่ะ บางทีก็ทำให้เราเครียด เครียดมากๆ จนแทบสงสัยว่าตัวเองจะมีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้ามั้ย ..  


    ขออภัยด้วยนะคะ เนื่องจากกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่ตั้งค่ะ ถ้าอะไรไม่เหมาะสม มาคอมเม้นท์ติเตียน แนะนำกันได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ