คือเราสับสนว่าจะไปต่อรึค่อยๆถอยออกมาดี คือเรากับเขารุ่นเดียวกันอายุ25เท่ากัน เราทำงาน เขายังไม่ได้ทำงาน ก็ช่วยงานที่บ้านบ้างแต่ก็ไม่ได้มี เขาก็ไม่ได้เรียกร้องส่วนใหญ่เราก็ซื้อของให้เขาเอง บางทีเขาก็มีขอเราบ้างจะกินนั้นนี่ เวลาอยู่ด้วยกันวันหยุดเรา
เราจะนั่งรถไปหา เขาที่ต่างจังหวัด คือความสัมพันธ์มันดำเนินไปเรื่อยๆ คือไม่รู้เราร้อนไปเองรึป่าว แต่รู้สึกว่ามองไม่เห็นอนาคตว่าเราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ยังไง
ยิ่งห่างไกลกันเราก็ยิ่งงี่เง่า บางที เขาก็งี่เง่าบางที คือมันไกลแล้วอดีตของเรา มันมีให้เห็นมาเยอะเจอมาเยอะ ไกลกันมีคนใกล้ตัวมาทำให้รู้สึกดี ก็ไปรักคนใหม่ได้ง่ายๆแหละ เวลาอยู่ด้วยกันก็มีความสุขนะคะเหมือนมีทั้งเพื่อนและแฟน อยู่ด้วยกับเขาแล้วไม่เหงา
แต่พอนึกถึงความเป็นจริง. เราก็ยังอยู่ที่เดิม ความสัมพันธ์ยังคงเดิม ไม่รู้ว่าอนาคตเขามีเรามั้ย เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม นอน ตื่น กิน หลังๆมาโทไปก็ทำรำคาญ พอถามว่ามีคนอื่นมั้ย ก็บอกอยากให้มีรึไง บอกให้เราเชื่อใจเขาบ้าง คือเราเริ่มเบื่อความสัมพันธ์แบบนี้ เหมือนเราทำอยู่ฝ่ายเดียว พยายามอยู่คนเดียวมันเหนื่อย อยากถามคนที่เคยมีแฟนแบบนี้คุณจะทำไงต่อไปคะ
อยากถามประสบการณ์คนที่มีแฟนอยู่คนล่ะจังหวัดหน่อยค่ะ
เราจะนั่งรถไปหา เขาที่ต่างจังหวัด คือความสัมพันธ์มันดำเนินไปเรื่อยๆ คือไม่รู้เราร้อนไปเองรึป่าว แต่รู้สึกว่ามองไม่เห็นอนาคตว่าเราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ยังไง
ยิ่งห่างไกลกันเราก็ยิ่งงี่เง่า บางที เขาก็งี่เง่าบางที คือมันไกลแล้วอดีตของเรา มันมีให้เห็นมาเยอะเจอมาเยอะ ไกลกันมีคนใกล้ตัวมาทำให้รู้สึกดี ก็ไปรักคนใหม่ได้ง่ายๆแหละ เวลาอยู่ด้วยกันก็มีความสุขนะคะเหมือนมีทั้งเพื่อนและแฟน อยู่ด้วยกับเขาแล้วไม่เหงา
แต่พอนึกถึงความเป็นจริง. เราก็ยังอยู่ที่เดิม ความสัมพันธ์ยังคงเดิม ไม่รู้ว่าอนาคตเขามีเรามั้ย เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม นอน ตื่น กิน หลังๆมาโทไปก็ทำรำคาญ พอถามว่ามีคนอื่นมั้ย ก็บอกอยากให้มีรึไง บอกให้เราเชื่อใจเขาบ้าง คือเราเริ่มเบื่อความสัมพันธ์แบบนี้ เหมือนเราทำอยู่ฝ่ายเดียว พยายามอยู่คนเดียวมันเหนื่อย อยากถามคนที่เคยมีแฟนแบบนี้คุณจะทำไงต่อไปคะ