คือรำคาญมากเลยครับ แฟนเก่าผมกลับมาวุ่นวาย เลิกกันไปละ2ปีกว่าแล้ว พอไปไม่รอดกับแฟนใหม่
ก็กลับมาหา ก่อนหน้านี้ก็จีบผู้หญิงคนนึงอยู่ดีๆก็ดันไปโวยวายจนเขาเข้าใจผิดอีก เขาเลยไม่คุยกับผมเลยหลายเดือนละ
ตอนนี้ตามตอแยไม่เลิก เพื่อนๆก็บอกว่าเฮ้ยยยยแฟนเก่าออกจะสวยทำไมไม่คืนดีละ คือมันน่ารำคาญมากเลย
ทั้งนอกทั้งใน
คือไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ ถามว่าแฟนเก่าสวยใหมก็เอาเป็นว่าสวยขึ้นเมื่อก่อนผอมๆแห้งๆ ตอนนี้เหมือนกินดีขึ้น
ออกกำลังกาย ไปทำนมมาอีก แต่ผมไม่ได้ชอบคนสวยอะไรขนาดนั้นไงครับผมชอบคนที่เข้าใจกันมากกว่า
เมื่อก่อนเขาผอมๆแห้งๆดำๆผมก็ชอบอยู่ตอนนี้สวยผมก็เฉยๆเพราะนิสัยที่แย่ของเขา
มันยากครับที่จะทำใจได้ ตอนเราคบกัน ผมทำดีกับพวกเขาเยอะครับไม่ได้เรื่องเงินนะครับเพราะบ้านเขารวยกว่า
ผมช่วยงานพ่อแม่เขา ช่วยกู้วิกฤตโรงงานพ่อเขาจนแบบเขารักผมมากจนอยากได้เป็นลูกชายมากกว่าอีก
ตอนเขาลำบากผมไม่เคยถอยนะครับ พรรคพวกคนใหนช่วยได้ผมจัดการให้หมด จนเขาไม่รังเกียจที่ผมไม่รวยแบบเขา
แต่พอผมเข้าตาจน แม่ผมป่วย ผมบอกก่อนนะครับพ่อผมทำงานราชการ มีสวัสดิการการรักษาแต่ก็จ่ายเพิ่มนิดหน่อย
ผมไม่มีปัญหาอะไรแต่แฟนเก่าทำตัวมีปัญหา เหมือนกลัวที่จะเสียเงิน กลัวที่เป็นภาระ คุณแม่เขาก็พยายามถามผมนะครับ
ว่ามีเงินรักษาแม่ใหม ผมก็บอกว่ามีครับ ไม่มีปัญหา แต่แฟนผมบอกว่า ทำไมมีเวลาไปใหนด้วยกันน้อยจัง?
แต่ เมื่อผมดูแลแม่ผมก็ให้เวลาเขาน้อยเขาก็กลับเลือกที่จะมีผู้ชายอื่นครับ และช่วงนั้นผมต้องทำงานใหญ่งานนึง
ผมขอให้เขาช่วยเขาไปทำสัญญาเขาก็ไม่ทำเพราะเขาติดผู้ชายคนอื่นไปแล้ว(เขาช่วยผมทำโปรเจ็คนี้มา3ปีกว่าเขารู้ดีพอสมควร)
และผู้ชายคนนั้นดั้นเป็นเสามีของพรรคพวกที่ไม่ได้ห่างไกลกันเลยครับเป็นสามีของพี่ๆในกลุ่มที่เคยเรียนที่เดียวกันนี่ละ
ผมก็พยายามเตือนนะครับแต่ก็ทนความรักที่แสนหวานของพวกเขาไม่ไหว ผมเลยปล่อยไป
จนแม่ผมเข้าโรงพยาบาลและเสียชีวิตเขาก็ไม่เคยสนใจผมเลยสักนิด
เอาจริงๆผมปลงแล้วครับ แฟนก็ไปเป็นเมียน้อยคนอื่น แม่ก็เสีย พ่อก็ดูเหงาๆ (ถ้าใครเคยมีพ่อหรือแม่ตาย อีกคนจะเปลี่ยนไประยะนึงน่าจะเข้าใจ)
งานที่ทำมา3ปีก็เจ๊งไม่เป็นท่า อยุ่ดีๆก็มีหนี้ 5 แสนมาโดยที่ไม่ได้ใช้เงินสักบาท เป็นหนี้จากการลงทุนซึ่งจริงๆแล้วควรจะได้ทุนคืนจากการเซ็นสัญญา
แต่ก็ไม่ได้ไปเพราะแม่เข้า icu ไปจากโรงพยาบาลไม่ได้เลยเพราะเป็นห่วงพ่อมากในตอนนั้น
โชคดีที่เจ้านายเข้าใจก็ไม่ว่าเรื่องที่จะหยุดๆมาๆบ้างในช่วงนั้น และก็ได้เจ้านายอีกที่ช่วยใช้หนี้ให้แล้วหักเงินเดือนจนถึงทุกวันนี้ แต่ก็ต้องทำงานกับเขาต่อไปอีกสักพักนึง แต่ก้คิดจะทำธุรกิจเองคือเอาโปรเจ็คที่เคยทำมาหดเหลือเล็กๆแล้วก็เริ่มด้วยเงินตัวเองเหมือนกันครับ ค่อยๆไปเดินใหม่อีกรอบ
นี่แค่ย่อๆนะครับ มันทำใจไม่ได้หรอกครับที่จะกลับไปสนใจผู้หญิงแบบนี้ได้ พอเขาโดนสามีคนอื่นทำร้ายมาแล้ว...
เขากลับมาหาผมที่ออฟฟิสบ้าง เพราะพ่อแม่เขารู้จักกับเจ้านายผม และลูกสาวเจ้านายก็เรียนที่เดียวกันผมก็ด้วยแต่เป็นรุ่นพี่ ผมเลยได้รู้จักกันนั้นละ
ผมทำงานในห้อง เขาก็มาเคาะๆเอาขนมมาให้บ้าง ลงทุนไปซื้อของมาให้เขารุ้ว่าผมชอบคุ้กกี้ของร้านวังหลังเขาก็ไปซื้อมาให้
จริงๆคงสั่งลูกน้องไปมากกว่า ซึ่งผมรับไว้และโยนทิ้งขยะตลอดทีหลังเพื่อให้คนไปเม้ากันครับ
จนเขารู้เขาก็มาพูดนั้นนี่ พูดกระทั้งอยากโดนไล่ออกใหม ถ้าทำแบบนี้เดี่ยวจะแกล้งให้โดนไล่ออก ผมก็บอกไปว่าก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องใช้หนี้ที่
เธอปฏิเสษช่วยผม เขาก็เงียบ ตอนนั้นพอเขารู้ว่า ผมไปคุยๆกับบัญชีคนนึงก็โทรไปด่าที่สำนักบัญชี
จนผมคิดว่านี่มันบ้าไปแล้วแน่ๆ หรือ สติหลุดตั้งแต่โดนเขาหลอกกินฟรี หลอกว่าจะหย่าเมียงั้นเหรอ
ขนาดพาเด็กฝึกงานไปลองงานก็เดินมาถามบอกนังนี่ใคร คือพาลยังกับผมหล่อเหมือนณเดช ทั้งๆที่หน้าออกจะโจรๆขนาดนี้
ตอนนี้ก็เลี่ยงๆเขาก็มาบ้างไม่อยากเจอหน้า รู้สึกรังเกียจ น่าคาญ จะด่าแรงๆก็น่าเกลียด ทำร้ายก็คงไม่ได้
อย่างน้อยๆก็เกรงใจเจ้านายนี่ละ ปรึกษาคนอื่นก็มาแนวประหลาดอีก จะให้ไปหลอกฟันแล้วทิ้งเอาคืน
คือมันไม่ใช่อะไรสาระเกินอีก เอาจริงๆเรื่องราวดูไร้สาระนะครับ แต่ไม่รู้จะชวนใครคุย ตัวผมเองอยู่ในจุดที่คุยเรื่องพวกนี้กับใครในชีวิตจริง
อาจจะถูกมองว่ามาแปลกๆยังได้
ถ้าจะไล่ผู้หญิงให้ไปพ้นๆหน้านี่จะไล่ยังไงดีครับ ตบสักทีนี่เขาจะเลิกเข้ามาใหมครับแต่ก็กลัวโดนด่า:)อีกอะ
ก็กลับมาหา ก่อนหน้านี้ก็จีบผู้หญิงคนนึงอยู่ดีๆก็ดันไปโวยวายจนเขาเข้าใจผิดอีก เขาเลยไม่คุยกับผมเลยหลายเดือนละ
ตอนนี้ตามตอแยไม่เลิก เพื่อนๆก็บอกว่าเฮ้ยยยยแฟนเก่าออกจะสวยทำไมไม่คืนดีละ คือมันน่ารำคาญมากเลย
ทั้งนอกทั้งใน
คือไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ ถามว่าแฟนเก่าสวยใหมก็เอาเป็นว่าสวยขึ้นเมื่อก่อนผอมๆแห้งๆ ตอนนี้เหมือนกินดีขึ้น
ออกกำลังกาย ไปทำนมมาอีก แต่ผมไม่ได้ชอบคนสวยอะไรขนาดนั้นไงครับผมชอบคนที่เข้าใจกันมากกว่า
เมื่อก่อนเขาผอมๆแห้งๆดำๆผมก็ชอบอยู่ตอนนี้สวยผมก็เฉยๆเพราะนิสัยที่แย่ของเขา
มันยากครับที่จะทำใจได้ ตอนเราคบกัน ผมทำดีกับพวกเขาเยอะครับไม่ได้เรื่องเงินนะครับเพราะบ้านเขารวยกว่า
ผมช่วยงานพ่อแม่เขา ช่วยกู้วิกฤตโรงงานพ่อเขาจนแบบเขารักผมมากจนอยากได้เป็นลูกชายมากกว่าอีก
ตอนเขาลำบากผมไม่เคยถอยนะครับ พรรคพวกคนใหนช่วยได้ผมจัดการให้หมด จนเขาไม่รังเกียจที่ผมไม่รวยแบบเขา
แต่พอผมเข้าตาจน แม่ผมป่วย ผมบอกก่อนนะครับพ่อผมทำงานราชการ มีสวัสดิการการรักษาแต่ก็จ่ายเพิ่มนิดหน่อย
ผมไม่มีปัญหาอะไรแต่แฟนเก่าทำตัวมีปัญหา เหมือนกลัวที่จะเสียเงิน กลัวที่เป็นภาระ คุณแม่เขาก็พยายามถามผมนะครับ
ว่ามีเงินรักษาแม่ใหม ผมก็บอกว่ามีครับ ไม่มีปัญหา แต่แฟนผมบอกว่า ทำไมมีเวลาไปใหนด้วยกันน้อยจัง?
แต่ เมื่อผมดูแลแม่ผมก็ให้เวลาเขาน้อยเขาก็กลับเลือกที่จะมีผู้ชายอื่นครับ และช่วงนั้นผมต้องทำงานใหญ่งานนึง
ผมขอให้เขาช่วยเขาไปทำสัญญาเขาก็ไม่ทำเพราะเขาติดผู้ชายคนอื่นไปแล้ว(เขาช่วยผมทำโปรเจ็คนี้มา3ปีกว่าเขารู้ดีพอสมควร)
และผู้ชายคนนั้นดั้นเป็นเสามีของพรรคพวกที่ไม่ได้ห่างไกลกันเลยครับเป็นสามีของพี่ๆในกลุ่มที่เคยเรียนที่เดียวกันนี่ละ
ผมก็พยายามเตือนนะครับแต่ก็ทนความรักที่แสนหวานของพวกเขาไม่ไหว ผมเลยปล่อยไป
จนแม่ผมเข้าโรงพยาบาลและเสียชีวิตเขาก็ไม่เคยสนใจผมเลยสักนิด
เอาจริงๆผมปลงแล้วครับ แฟนก็ไปเป็นเมียน้อยคนอื่น แม่ก็เสีย พ่อก็ดูเหงาๆ (ถ้าใครเคยมีพ่อหรือแม่ตาย อีกคนจะเปลี่ยนไประยะนึงน่าจะเข้าใจ)
งานที่ทำมา3ปีก็เจ๊งไม่เป็นท่า อยุ่ดีๆก็มีหนี้ 5 แสนมาโดยที่ไม่ได้ใช้เงินสักบาท เป็นหนี้จากการลงทุนซึ่งจริงๆแล้วควรจะได้ทุนคืนจากการเซ็นสัญญา
แต่ก็ไม่ได้ไปเพราะแม่เข้า icu ไปจากโรงพยาบาลไม่ได้เลยเพราะเป็นห่วงพ่อมากในตอนนั้น
โชคดีที่เจ้านายเข้าใจก็ไม่ว่าเรื่องที่จะหยุดๆมาๆบ้างในช่วงนั้น และก็ได้เจ้านายอีกที่ช่วยใช้หนี้ให้แล้วหักเงินเดือนจนถึงทุกวันนี้ แต่ก็ต้องทำงานกับเขาต่อไปอีกสักพักนึง แต่ก้คิดจะทำธุรกิจเองคือเอาโปรเจ็คที่เคยทำมาหดเหลือเล็กๆแล้วก็เริ่มด้วยเงินตัวเองเหมือนกันครับ ค่อยๆไปเดินใหม่อีกรอบ
นี่แค่ย่อๆนะครับ มันทำใจไม่ได้หรอกครับที่จะกลับไปสนใจผู้หญิงแบบนี้ได้ พอเขาโดนสามีคนอื่นทำร้ายมาแล้ว...
เขากลับมาหาผมที่ออฟฟิสบ้าง เพราะพ่อแม่เขารู้จักกับเจ้านายผม และลูกสาวเจ้านายก็เรียนที่เดียวกันผมก็ด้วยแต่เป็นรุ่นพี่ ผมเลยได้รู้จักกันนั้นละ
ผมทำงานในห้อง เขาก็มาเคาะๆเอาขนมมาให้บ้าง ลงทุนไปซื้อของมาให้เขารุ้ว่าผมชอบคุ้กกี้ของร้านวังหลังเขาก็ไปซื้อมาให้
จริงๆคงสั่งลูกน้องไปมากกว่า ซึ่งผมรับไว้และโยนทิ้งขยะตลอดทีหลังเพื่อให้คนไปเม้ากันครับ
จนเขารู้เขาก็มาพูดนั้นนี่ พูดกระทั้งอยากโดนไล่ออกใหม ถ้าทำแบบนี้เดี่ยวจะแกล้งให้โดนไล่ออก ผมก็บอกไปว่าก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องใช้หนี้ที่
เธอปฏิเสษช่วยผม เขาก็เงียบ ตอนนั้นพอเขารู้ว่า ผมไปคุยๆกับบัญชีคนนึงก็โทรไปด่าที่สำนักบัญชี
จนผมคิดว่านี่มันบ้าไปแล้วแน่ๆ หรือ สติหลุดตั้งแต่โดนเขาหลอกกินฟรี หลอกว่าจะหย่าเมียงั้นเหรอ
ขนาดพาเด็กฝึกงานไปลองงานก็เดินมาถามบอกนังนี่ใคร คือพาลยังกับผมหล่อเหมือนณเดช ทั้งๆที่หน้าออกจะโจรๆขนาดนี้
ตอนนี้ก็เลี่ยงๆเขาก็มาบ้างไม่อยากเจอหน้า รู้สึกรังเกียจ น่าคาญ จะด่าแรงๆก็น่าเกลียด ทำร้ายก็คงไม่ได้
อย่างน้อยๆก็เกรงใจเจ้านายนี่ละ ปรึกษาคนอื่นก็มาแนวประหลาดอีก จะให้ไปหลอกฟันแล้วทิ้งเอาคืน
คือมันไม่ใช่อะไรสาระเกินอีก เอาจริงๆเรื่องราวดูไร้สาระนะครับ แต่ไม่รู้จะชวนใครคุย ตัวผมเองอยู่ในจุดที่คุยเรื่องพวกนี้กับใครในชีวิตจริง
อาจจะถูกมองว่ามาแปลกๆยังได้