สวัสดีครับทุกคนผมมีเรื่องมาเล่าคือผมชอบเพื่อนคนนี้มากตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเรา2คนได้เริ่มคุยกันคุยกันทุกวันทุกคืนจนผมตัดสินใจขอเค้าเป็นแฟนแต่คำตอบที่ผมได้กลับมาคือ"มันเร็วเกินไป"ตั้งแต่วันนั้นเค้าก็เริ่มหายไป แต่มีวันนึงเค้าได้ทักมาหาผมเพราะว่าผิดหวังกะใครผมก็ไม่รู้ผมก็ได้แค่ปลอบเค้าให้ดีขึ้นแล้วเรา2คนก็กลับมาคุยกันใหม่จนถึงวันนึงเทอได้ถามผมว่า จะโกรธมั้ยถ้าพน.ไม่ตื่นมาให้คุยด้วยอีก ผมเลยตอบไปไม่โกรธหรอกทำตามใจความรู้สึกเลย
เทอตอบผมมาว่าไว้ถึงวันนั้นจริงๆมาหาเค้าด้วยนะ ผมก็ได้แค่ทำใจแล้วตอบกลับไปว่าตั้งแต่พน.จะหายไปแล้วใช่มั้ย เทอตอบผมมาว่ายังหรอก รอก่อนนะ อย่าลืมมาหาเค้านะ เทอห้ามโกดเค้าด้วยนะ แต่เค้าทำได้แค่นี้จิงๆ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นสิ่งดีๆให้ ดีใจนะที่มีเทออยู่ข้างๆเค้า เรายังคุยได้ไม่กี่วันแล้วเค้าก็เริ่มหายไปรอบ2 จนในที่สุดวันที่ผมรอวันที่เค้ากลับมาหาผมก็มาถึงเค้าได้เข้ามาเรียนพิเศษปิดเทอมในตัวเมืองเค้าได้ทักมาหาผมให้ผมพาเที่ยวผมพาไปทุกที่ ที่เค้าอยากไปผมมีความสุขมากที่ได้ไปเที่ยวด้วยกันแต่เหมือนที่คนอื่นบอกกันว่าเวลาความสุขมักผ่านไปเร็ววันต่อมาเทอก็เป็นไรก้ไม่รุ้อยู่ๆก็งอนแล้ว
วันนั้นเทอก็เมินผมไปเลยเหมือนผมเป็นอากาศง้อแล้วก็ไม่หายผมเลยปล่อยให้เค้าอยู้คนเดียวเผื่อเค้าจะดีขึ้นแต่ก็ไม่แล้วเทอก็หนีผมไปเรียนพิเศษผมก็ได้แค่เป็นห่วงเค้าได้โพสได้แชร์ในเฟสเกี่ยวกับคนคุยเค้าคนที่เค้าชอบผมก็ได้ดูห่างๆจอบอ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ผมก็คิดนะว่ากูทนไปได้ไงแต่ผมก็มีความสุขนะเวลาได้เห้นเทอได้ทำไรในสิ่งที่ชอบ
ผมมันก็แค่คนแก้เหงาคนพาเที่ยว
ผมก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าทุกๆครั้งที่เค้าหายไปเค้าคงมีคนของเค้าอยู่
ทุกคนคิดว่าผมควรสู้หรือถอยดี?
-ขอบคุณสำหรับความเห็น-ขอบคุณที่อ่านจนจบ-และก็ขอโทษด้วยถ้าเขียนออกมาไม่ดีเพราะนี่คือครั้งแรก-ขอบคุณครับ^_^
ทุกคนเคยรักใครสักคนทั้งที่เราไม่มีสิทธิ์มากกว่าเพื่อนมั้ยครับ?
เทอตอบผมมาว่าไว้ถึงวันนั้นจริงๆมาหาเค้าด้วยนะ ผมก็ได้แค่ทำใจแล้วตอบกลับไปว่าตั้งแต่พน.จะหายไปแล้วใช่มั้ย เทอตอบผมมาว่ายังหรอก รอก่อนนะ อย่าลืมมาหาเค้านะ เทอห้ามโกดเค้าด้วยนะ แต่เค้าทำได้แค่นี้จิงๆ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นสิ่งดีๆให้ ดีใจนะที่มีเทออยู่ข้างๆเค้า เรายังคุยได้ไม่กี่วันแล้วเค้าก็เริ่มหายไปรอบ2 จนในที่สุดวันที่ผมรอวันที่เค้ากลับมาหาผมก็มาถึงเค้าได้เข้ามาเรียนพิเศษปิดเทอมในตัวเมืองเค้าได้ทักมาหาผมให้ผมพาเที่ยวผมพาไปทุกที่ ที่เค้าอยากไปผมมีความสุขมากที่ได้ไปเที่ยวด้วยกันแต่เหมือนที่คนอื่นบอกกันว่าเวลาความสุขมักผ่านไปเร็ววันต่อมาเทอก็เป็นไรก้ไม่รุ้อยู่ๆก็งอนแล้ว
วันนั้นเทอก็เมินผมไปเลยเหมือนผมเป็นอากาศง้อแล้วก็ไม่หายผมเลยปล่อยให้เค้าอยู้คนเดียวเผื่อเค้าจะดีขึ้นแต่ก็ไม่แล้วเทอก็หนีผมไปเรียนพิเศษผมก็ได้แค่เป็นห่วงเค้าได้โพสได้แชร์ในเฟสเกี่ยวกับคนคุยเค้าคนที่เค้าชอบผมก็ได้ดูห่างๆจอบอ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ผมก็คิดนะว่ากูทนไปได้ไงแต่ผมก็มีความสุขนะเวลาได้เห้นเทอได้ทำไรในสิ่งที่ชอบ
ผมมันก็แค่คนแก้เหงาคนพาเที่ยว
ผมก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าทุกๆครั้งที่เค้าหายไปเค้าคงมีคนของเค้าอยู่
ทุกคนคิดว่าผมควรสู้หรือถอยดี?
-ขอบคุณสำหรับความเห็น-ขอบคุณที่อ่านจนจบ-และก็ขอโทษด้วยถ้าเขียนออกมาไม่ดีเพราะนี่คือครั้งแรก-ขอบคุณครับ^_^