เคยไหมที่อยู่ๆก็นิ่งไปแล้วพูดกับตัวเองพร้อมตั้งคำถามประหลาดๆที่ตอบไม่ได้

สวัสดีค่ะ
จขกท.กำลังประสบปัญหาชีวิตของตัวเอง...
ว่าแบบนี้ก็คงใช่นะคะ

เหตุการณ์แบบนี้นานๆครั้ง จะเกิดขึ้น
มันจะไม่ดูแปลกเลยถ้าตัว จขกท. ไม่ตั้งคำถามที่ไม่น่าตอบได้ขึ้นมา


มันเริ่มจากอาการนอนไม่หลับ หรือ อยู่คนเดียวจนคุยกับตัวเองได้
เราจะเริ่มมองไปที่สิ่งต่างๆรอบตัวเรา เสื้อผ้าเราหนังสือของต่างๆของเราเอง เรามองไปเรื่อยๆจนมันคิดขึ้นมา
" เราเป็นใครว่ะ? "
" เราชอบของพวกนี้จริงๆน่ะหรือ? "
" เหมาะกับเราแล้ว? "

แล้วมันก็จบที่ประโยคนี้
" หรือจริงๆแล้วเราไม่รู้เลยว่าเราคือใคร... "
มันมาพร้อมครส.ที่โครตโดดเดี่ยว
เงียบเหงา น้ำตาตกใน ไม่รับรู้อะไรเท่าไร
มันไม่มีความเป็นตัวเองเลย มันเหมือน
'ทำแบบนั้นไปเดี๋ยวเขาจะว่าไม่ดี'
'ทำแบบนี้สิตามคนนี้คงจะดีกว่านะ'

มันคือการสูญเสียตัวเองหรือมันไม่เคยมีเลย...
อยากปรึกษาใครสักคน...
มันแย่นะเราต้องอยู่กับสิ่งที่เราไม่รู้จักมันเลย...

ขอบคุณนะคะถ้าใครเข้ามาอ่านแล้วงงๆกับกระทู้
ก็ขออภัยนะคะ...
ดีกว่าไม่ได้ระบายออกไป...
อยากรู้วิธีที่ทำให้พบตัวเองสักที...

รู้นะคะต้องสู้กับตัวเองให้ชนะแต่มันยาก...