เราเป็นผญ.ธรรดาๆคนๆหนึ่ง ที่ไม่ได้สวย แต่เรามีเพื่อนคนหนึ่งที่ทำให้เรายิ้มสู้ได้ เราเคยคบกันตอนนี้กลับมาคบกันแล้ว เรากะเขาสัญญากันไว้มากมาย คำสัญญาหลักเลยคือ เราหยุดที่เขา เขาหยุดที่เรา
1 เดือนแรกก็ดีๆ 2เดือนแรกเริ่มเปลี่ยนไป หลังเข้าสู่ 3เดือน ก็กลายเป็นคนละคน จากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เขาสนใจเรา ทักหาเราตลอด โทรคุยตลอด เล่นด้วยกันตลอด แต่มาจุดพีคตอนคบกันได้ 2เดือน เปลี่ยนไปมากๆ เราร้องไห้แทบทุกวัน
ล่าสุด...เราทะเลาะกับเขา ส่วนมากเราทะเลาะเรื่อง ผญ. เป็นส่วนใหญ่ เมื่อคืนก็เช่นกัน เราถามเขาไปตรงๆว่า คุยกะใครในไลน์รึป่าว เขาก็ยอมรับว่าคุย รอบแรกเราก็เตือนแล้วคุยกับใครไม่ว่าขอแค่บอกกันบ้างแค่นั้น แต่เขาก็ทำจนถึงเมื่อคืนนี้
แต่เราเป็นฝ่ายที่งี่เง่าเองแหละที่ไปถามแบบนั้น เราคุยกันสักพัก เราทักหาเขาตลอด เขาก็อ่าน แต่ไม่ตอบ เราก็ทำเฉยๆ พอวันนี้ เวลา 16:12 น. เขาทักมาบอกเลิกเรา เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนสีแชท เราเห็นก็ตกใจ แล้วเราถามเขาว่า "ขอเหตุหน่อย บอกเหตุแล้วจะไปเอง?" เขาบอกเราว่า "กูว่ากูดูแลไม่ได้หลอก ไหนกูจะต้องทำเสียใจอีก" จริงๆแล้วเราทนมาตลอดเลย รอได้ คบกันมา3เดือนแล้ว เขาเลือกที่จะไป เราก็ขัดอะไรไม่ได้รักมาก ก็เจ็บมาก
ใครมีวิธีทำใจลืมเขาได้บ้างค่ะ ทำงานอยู่ด้วยกัน กลัวเจอกันแล้วเราจะเป็นฝ่ายร้องไห้
คำสัญญาใช้ไม่ได้กับทุกคนจริงมั้ย?
1 เดือนแรกก็ดีๆ 2เดือนแรกเริ่มเปลี่ยนไป หลังเข้าสู่ 3เดือน ก็กลายเป็นคนละคน จากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เขาสนใจเรา ทักหาเราตลอด โทรคุยตลอด เล่นด้วยกันตลอด แต่มาจุดพีคตอนคบกันได้ 2เดือน เปลี่ยนไปมากๆ เราร้องไห้แทบทุกวัน
ล่าสุด...เราทะเลาะกับเขา ส่วนมากเราทะเลาะเรื่อง ผญ. เป็นส่วนใหญ่ เมื่อคืนก็เช่นกัน เราถามเขาไปตรงๆว่า คุยกะใครในไลน์รึป่าว เขาก็ยอมรับว่าคุย รอบแรกเราก็เตือนแล้วคุยกับใครไม่ว่าขอแค่บอกกันบ้างแค่นั้น แต่เขาก็ทำจนถึงเมื่อคืนนี้
แต่เราเป็นฝ่ายที่งี่เง่าเองแหละที่ไปถามแบบนั้น เราคุยกันสักพัก เราทักหาเขาตลอด เขาก็อ่าน แต่ไม่ตอบ เราก็ทำเฉยๆ พอวันนี้ เวลา 16:12 น. เขาทักมาบอกเลิกเรา เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนสีแชท เราเห็นก็ตกใจ แล้วเราถามเขาว่า "ขอเหตุหน่อย บอกเหตุแล้วจะไปเอง?" เขาบอกเราว่า "กูว่ากูดูแลไม่ได้หลอก ไหนกูจะต้องทำเสียใจอีก" จริงๆแล้วเราทนมาตลอดเลย รอได้ คบกันมา3เดือนแล้ว เขาเลือกที่จะไป เราก็ขัดอะไรไม่ได้รักมาก ก็เจ็บมาก
ใครมีวิธีทำใจลืมเขาได้บ้างค่ะ ทำงานอยู่ด้วยกัน กลัวเจอกันแล้วเราจะเป็นฝ่ายร้องไห้