ตั้งแต่เกิดผมก็อาศัยอยู่กับปู่และอาๆของผม ผมเป็นเด็กมีปัญหาตั้งแต่ยังเด็กๆ ชอบเรียกร้องความสนใจ แต่ที่บ้านผมเค้าชอบเลี้ยงผมด้วยเงินซะส่วนใหญ่ อยากได้อะไรก็ได้แต่ของที่ได้ไม่เคยตรงความต้องการของผมเลย พอช่วง15เริ่มติดเพื่อน เรียนก็ไม่เรียนหนีไปกินเหล้ากับเพื่อน เกเรมีเรื่องให้ที่บ้านปวดหัวทุกวัน จนวันนึงครอบครัวของผมเริ่มทนไม่ไหว ไล่ผมออกจากบ้านทันทีแต่โชคดีที่มีปู่ออกมาด้วย ปู่รักผมมากตามใจทุกอย่างแต่ปู่ของผมก็ไม่ค่อยจะมีตังเพราะไม่ได้อยู่บ้าน ไหนค่าบ้านเช่า ค่าไปโรงเรียนผมอีก ผ่านไป3ปี ปู่ก็จากผมไปโดยทิ้งคำพูดคำนไว้ว่า "ถ้าไม่มีปู่ หลานจะลำบาก" และแล้วก็จิง ผมอายุ20 เริ่มติดยาเสพติดจนทำให้ผมต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ2ปี6เดือน ตอนนั้นผมได้แค่คิดว่าถ้าออกไปเมื่อไหร่ เก็บเงินสักก้อนจะออกไปตามหาแม่ ผมพยายามมากว่า3ปีจนหมดหนทางรู้แค่อย่างเดียวคือแม่ชื่อ อนงค์ หนูดำ แค่นั้นเอง ผมอยากเจอแม่มากผมจะไม่ถามว่าทำไมถึงทิ้งผมไป มันคงเป็นปัญหาของผู้ใหญ่ แล้วตอนนี้ผมก็ตั้งหลักปักฐานได้แล้วพร้อมที่จะดูแลแม่แล้ว เริ่มรู้ี่อยู่แล้ว ผมควรทำอย่างไรดีคับถ้าเจอแม่ แล้วถ้าไปหาตามที่อยู่แล้วไม่เจอละผมควรทำยังไงต่อไปครับ?
ตั้งแต่จำความได้ตอนนี้อายุ26ปีแล้ว "ยังไม่เคยเห็นหน้าแม่ตัวเอง" ผมควรทำอย่างไรถ้าได้เจอแม่?