ทำไมพ่อกับแม่ชอบขัดเรื่องงาน

ต้องบอกก่อนเลยว่าตั้งแต่จบม.6 เราไม่มีโอกาสได้เลือกงานเลย ถึงจะทำพลาสทามก้เถอะ เราหางานร้านอาหาร พอบอกเค้าก้ไม่โอเคบอกว่าเลิกดึกอันตราย พอเค้ากาให้เราก้ไม่โอเคกับเงินที่ได้ เพราะค่าใช้จ่ายบ้านเราเยอะค่าเทอมมหาลัยเราบ้าง ของน้องบ้านที่จะขึ้นม.1และม.4ปีหน้า เราก้ช่วย เราหาข้อมูลมาว่าเออมีงานอีกอำเภอนึง มีคนแนะนำมาเงินอย่างน้อยก้ได้ตามค่าแรงขั้นต่ำ ดีกว่าง่ายที่พ่อเค้าหามาให้แค่วันละ200อีก แล้วคือคนที่เรารู้จักในSecที่เรียน คือบ้านพวกเค้ายุที่นั้นหมดละเหมือนธุรกิจญาติๆไรงี้ มีแนะนำมาหลายคนมากกก ถึงมากที่สุด เราก้มาบอกพ่อแม่ เค้าก้ว่าค่ากินค่าน้ำมันค่าเดินทางละ คือแบบเอาตรงๆ บ้านเรากับอำเภอที่จะไปทำงานอะห่างกันแค่นิดเดียวเอง แล้ววันนี้ก้ทะเลาะกันอีกว่าทำไมไม่หางานทำมาแบ่งเบาภาระ อ่าววว ละที่เราหาเค้าไม่ยอมรับอะ เค้าจะให้เราตามเค้าทั้งหมดเลย ประเด็นคือเงินถ้าเงินน้อยก้เหนื่อยฟรี หลายคนอาจคิดว่า ไม่เลือกงานไม่ยากจน แต่ในขณะที่เศรษฐกิจเป็นงี้ ข้าวของแพงขึ้น เราก้ต้องปรับสภาพสิ เราเห็นเพื่อนเราทำงานนิดเดียวได้เงินตั้งเยอะแหนะ อะคงคิดว่าก้ตามเพื่อนอีกละสิ จะบอกว่าเราทั้งหาทั้งสืบเสาะมาหมดละ คือคนเต็มละไม่รับบ้างไรงี้ ก้เลยนั่งเซ็ง นั่งรอให้พ่อแม่มาด่าไปวันๆ จนวันนี้วันที่ญาติมาหาที่บ้าน ละเค้าก้โพทนาลูกสาวตัวเอง เค้าถามเราว่า ไม่ทำงานเหรอลูกช่วงนี้ เราก้ยิ้ม ละลูกพี่ลูกน้องเราว่า ถ้ายุอำเภอเรานี่งานเยอะ คุยให้ได้ เราก้มองหน้าพ่อ แล้วก้หันหลบออกไปยิ้มๆให้พี่แก คิดดูดิ พี่แกยังคิดแบบเราเลย แกว่าแกทำงานหลายอย่างเพราะเลิกเรียนก้ทำเป็นชั่วโมง พอหัวค่ำแกก้ไปทำอีกที่นึง ตอนนี้นางอายุเท่าเราแต่ดาวน์รถได้อะ เพราะพ่อแม่นางเปิดกว้างง บางทีเวลาเราไปหานางทีบ้านอะ3-4ทุ่มนางพึ่งกลับ แม่เราก้ถามว่า ไม่ห่วงมันบ้างเหรอ กลับดึก ป้าเราก้ว่า ห่วงทำไม ให้มันใช้ชีวิตตัวเองบ้าง เราก้มองหน้าแม่แล้วบอกว่าเห็นมะนี่คือคนที่สอนลูกเป็น ลูกป้าเราทุกคนเลยทำงานส่งตัวเองเรียน คิดดูดิ เวลามีปัญหาพี่เค้าไม่รบกวนพ่อแมาเหมือนลูกแหงเลย แก้เองทำเอง ผลก้ออกมาตอนนี้อีกคนมีธุระกิจเบเกอร์รี่ของตัวเองละ คิดดู คือแบบ พอไปพูดไปอะ ก้ทะเลาะกันอีก เราเบื่อแล้วมันเป็นแบบนี้มา2ปีแล้ว มันไม่ไหว รบกวนช่วยหน่อยค่ะ