เคยสงสัย “ความรักตัวเอง” บ้างไหม

มีอะไรจะมาเล่าให้ฟังวันหนึ่งเราได้ไปทำงานที่เกาหลีใต้อยู่เมืองนึงเป็นระยะเวลา 3 เดือน เราไม่แน่ใจว่าทำไมเราตัดสินใจไปเพราะความเบื่อความรักอยากจะหนีไปให้ไกลๆและด้วยความที่เหนื่อยกับความรักมากๆแต่ก็ยังรักคนที่เรารักต่อไปพอเราได้ไปทำงานที่นั่นอะไรๆมันก็ดูแปลกตาไปหมดเพราะเราเพิ่งไปครั้งแรกในชีวิตที่ไปต่างประเทศเราได้ไปเจอผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างเขาไม่ได้หล่อหรืออะไร อ้วน ตาตี่ ธรรมชาติของคนเกาหลี แต่นางตัวสูงมากเกือบ190เราและเขาก็ได้รู้จักกันเขาบอกกับเพื่อนของเขาว่าเราสวยเราน่ารักเขาชอบเรามากแต่เค้าเป็นผู้ชายที่ไม่ทำอะไรไม่ดีต่อหน้าคนอื่นเหมือนให้เกียรติกันแค่จับมือเราจับมือเราตลอดเวลาพอเราได้คุยกันเห้ยเขาน่ารักที่จิตใจไม่ใช่หน้าตาเค้าดูเวลาเราดีมากในความรู้สึกเราเวลาไปกินข้าวเค้าจะถามว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไรเค้าใส่ใจมากจำอะไรเกี่ยวกับเราได้หมดเลยยกเว้นชื่อภาษาไทยเค้าจำไม่ได้เพราะเค้าอ่านไม่ออกกินข้าวก็คอยแกะให้อะไรที่คิดว่าต้องสาธิตให้ดูเเล้วทำตามเค้าก็ทำให้กินโดยที่ไม่บ่นสักคำว่าคุณทำกินเองบ้างสิต่างคนต่างทำแล้วก้อป้อนให้กันไม่มีวันไหนที่ไปกิข้าวด้วยแล้วจะไม่ป้อนข้าวกันซึ่งเราไม่เคยทำกับใครมาก่อนแล้วเราก้อไม่เคยคิดจะทำแต่เราแปลกใจว่าทำไมถึงทำกับเขาเรารุ้สึกว่าเราชอบเค้ามากขึ้นเราเป้นห่วงเขาในเรื่องกินเหล้าเพราะเค้าเป้นคนที่ชอบกินเหล้ามากๆเราก้อเตือนเค้าวันนี้กินไม่ได้นะเค้าก้อฟังเราวันนี้ห้ามสุบบุหรี่เยอะนะวันนี้ดุดไปกี่มวนแล้วเค้าจะถามตลอดว่าเค้าดุดได้ไหมถ้าได้ก้อจะดุดถ้าไม่ได้ก้อไม่ดุดเค้าเทคแคร์ทุกอย่างเลยชอบเวลาเดินจับมือไปในทุกๆที่เพราะเราไม่ค่อยได้กอดใครเลยมีแฟนก้อไม่ค่อยกอดกันจับมือกันสักเท่าไหร่เราเลยรุ้สึกว่าเค้าอบอุ่นเค้าน่ารักเราเลยชอบเค้ารักเค้าพอถึงเราต้องกลับมาเมืองไทยเค้าพาไปในทุกๆที่เพื่อสร้างความทรงจำดีดีที่เก้บเอาไว้เราก้อเสียใจนะเพราะว่าเราไม่อยากห่างเค้าจากเกาหลีไปไทยมันนานแล้วเราไม่ได้มีอาชีพที่ร่ำรวยอะไรถ้าไปหนึ่งปีไปได้แค่หนึ่งครั้งแล้วในหนึ่งครั้งที่ยาวนานมากๆหนึ่งปีไปได้แค่ครั้งเดียวเพราะเก้บเงินได้เท่านั้นจริงๆเราต้องเก้บเงินหนึ่งถึงสมันไปได้น้อยวันเราไปทีก้อไปสิบวันเพราะช่วงสงกรานเราหยุดเยอะเราไปได้ช่วงนั้นช่วงเดียวเราแค่คิดว่ามันห่างดกอนไปมันไม่ต่างกับการอยุ่คนเดียวไปวันๆเลยไปไหนมาไหนคนเดียวทั้งๆที่มีแฟนอยุ่เเล้วมันใช่หรอเราไม่ชอบมีแฟนไกลแค่ตัดใจไม่ได้ควรปล่อยไปไหมเลิกคุยเลิกทุกอย่างปิดทุกช่องทางเสียใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยไม่ใช่ว่าเราพะ่ายเดียวนะต่างประเทสไม่เหมือนบ้านเราที่อยากอยุ่ด้วยกันก้อย้ายมาอยุ่เลยต่างประเทสต้องแต่งงานหรือมีลได้แต่งงานก้อมีลุกต้องมีบ้านก่อนมีเงินเก้บก่อนอะไรก้อต้องพร้อมไปสะทุกอย่างซึ่งมันนานมากๆเราความอดทนทนต่ำไม่ใช่ว่ารอไม่ได้แต่ว่ามันไกลเกินไปยากที่จะไปหายากที่จะเจอท้อนิดหน่อยเราจะทำยังไงดีกับความสัมพันนี้