เรื่องมีอยู่ว่า พี่ที่เรารู้จักเดินทางไปทำงานที่อุบลราชธานี ขากลับได้ซื้อชุดวัตถุดิบและ อุปกรณ์สำหรับทำก๋วยจั๊บญวน ก็มีเส้น หมูยอและอื่นๆอีก พี่เขาสังเกตว่า ร้านมีคนมาซื้อเยอะ แพ็คใส่กล่องเหมือนๆกัน อาจจะหลงกันได้ พี่เขาเลยเอาเชือกสีผูกไว้ และเขียนชื่อตัวเองติดไว้อีก

แต่ผลคือ พอถึงดอนเมือง พี่ไปเข้าห้องน้ำ และเดินออกมาก็รอกล่อง ที่สายพานก็ไม่เห็นกล่องก๋วยจั๊บญวนของตัวเอง เลยไปติดต่อเจ้าหน้าที่ และรอจนแน่ใจละว่า เจ้าของกล่องที่เหลือใบเดียวและซื้อมาจากร้านเดียวกันหยิบกล่องไปผิดแน่ๆ

เจ้าหน้าที่ก็โทรหาเจ้าของกล่องให้ค่ะ แต่ทางฝั่งโน้นบอกออกมาไกลแล้วไม่อยากกลับไป และถามว่าของในกล่องราคาเท่าไหร่ ทางพี่ได้บอกไปว่าเจ็ดร้อยกว่าบาท คนหยิบผิดก็เลยบอกว่า ข้างในกล่องของผมเป็นหมูยออย่างเดียวราคาเก้าร้อยกว่าบาท ขอให้สลับกัน ถือว่าพี่เขาได้กำไร พี่ของเราพยายามพูดให้เขาเอากล่องมาคืน เพราะไม่ต้องการหมูยออย่างเดียว แต่พี่เขานัดทั้งบ้านมาพร้อมกันจะทำก๋วยจั๊บญวน ทางโน้นไม่หือไม่อือ และตัดสายไปเลย

พอเราฟังก็หงุดหงิดแทนเลย คนอะไรแบบนี้ ทั้งๆที่กล่องที่ถือไปมีเชือกมีป้ายชื่อ ก็ยังไม่เอะใจอะไรเลย. แถมบอกว่าคนอื่นได้กำไรอีก หน้าด้านมากๆ

ถ้าเป็นเรานะจะไปแจ้งความฐานลักทรัพย์ แต่มันก็ดูจะแรงไปใช่ไหมคะ เลยคิดว่าแบบนี้เราจะทำอะไรได้มากกว่านี้ไหม ถ้าไม่แจ้งความหรือให้ต้องทำใจปล่อยวาง

แต่กรณีแบบนี เราก็คิดนะว่าทางสายการบินน่าจะมีมาตรการอะไรออกมาเพื่อป้องกัน เพราะกระเป๋า กล่อง มันไม่ใช่ชิ้นเดียวในโลก มันมีซ้ำๆมากมาย ถ้าซวยเจอคนสับเพล่าแบบนี้ แถมเห็นแก่ตัวแบบนี้. ก็อาจเกิดเหตุซ้ำ     

เราอยากให้แต่ละสายการบินออกมาตรการมาป้องกันไม่ให้มันเกิดกรณีเช่นนี้อีกค่ะ เพราะเหมือนเราส่งมอบของให้สายการบินดูแล  แต่สายการบินกลับปล่อยใครไม่รู้มาเอาของๆเราไปแบบหน้าตาเฉย  มันก็น่าจะต้องคิดป้องกันนะะเราว่า