ยาวมากนะคะแค่อยากระบาย.... แสดงความคิดเห็นได้นะคะว่าชั่วจริงหรือเปล่า
เรื่องนี้ไม่ใช่เรีองของเราโดยตรง แต่เป็นเรื่องของน้องชายแท้ๆของเรา...
เรื่องมีอยู่ว่าน้องชายของเราคบกับแฟนมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวส. รวมๆแล้วประมาณ 5 ปี หลังจากเรียนจบน้องเราก็ไปทำงานเป็นช่างกลเรือโดยทำงานในเรือที่วิ่งส่งสินค้าระหว่างประเทศ 9 เดือนถึงจะได้ขึ้นฝั่งครั้งหนึ่ง... เมื่อช่วงเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาน้องชายสารภาพกับครอบครัวว่าทำแฟนท้องได้ประมาณ 5 เดือนแล้ว พอทางครอบครัวเรารู้เรื้องก็พรเอมที่จะรับผิดชอบโดยจะให้พ่อกับแม่ไปคุยกับพ่อแม่ฝ่ายหญิง แต่แฟนน้องบอกว่าห้ามบอกพ่อแม่นางเด็ดขาดไม่งั้นนางจะหนีจะคิดสั้นอะไรประมาณนี้ ด้วยความที่รักเขาน้องชายเราก็ยอม และตกลงกันว่าจะให้ผู้หญิงมาอยู่บ้านเราจนกว่าจะคลอด ทีนี้พ่อเราเลยบอกว่าถ้าไม่กล้าบอกพ่อก็ให้บอกแค่แม่ก็ได้ น้องชายเราจึงตัดสินใจบอกแม่แฟน แม่แฟนน้องบอกว่าจะให้พ่อนางรู้ไม่ได้เพราะพ่อนางบอกไว้ว่าต้องให้นางอายุ30ก่อนถึงจะให้แต่งงาน แต่ตอนนี้นางอายุ 21 แม่นางเลยบอกว่าให้นางมาอยู่บ้านเราจนคลอดแล้วให้พ่อแม่เราเลี้ยงเด็กไปก่อน รออีก9ปีค่อยบอกพ่อนางและจัดงานแต่ง เราก็ไม่เข้าใจว่าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรในเมื่อมันท้องไปแล้ว แต่เราก็ได้แค่ทำตามที่เขาต้องการเพราะเราถือว่านเองชายเราผิดที่ไปทำลูกสาวเขาท้อง พ่อก็เลยจะไปรับมาอยู่บ้านเราให้เร็วที่สุดเพราะเป็นห่วงนางไม่อยากให้นางอยู่คนเดียว แต่ผู้หญิงก็บอกว่าจะมา แต่จะรอมาประมาณเดือนกรกฎาคม บอกว่าช่วงนี้ขอไปอยู่บ้านเพื่อนก่อนน้องเราก็ยอม และบอกกับครอบครัวเราว่าช่วงเดือนกรกฎาค่อยไปรับนาง แต่ครอบครัวเราก็งงว่าจะไปอยู่ตัวคนเดียวได้ยังไงกำลังท้องด้วย ไปอยู่บ้านเพื่อนก็เป็นภาระของเขาอีก แต่ด้วยความเป็นห่วงน้องชายก็เลยยอมทำตามที่เขาสองคนตกลงกัน ประมาณช่วงกลางเดือนกรกฎานางเป็นไข้เลือดออก แม่นางรู้ว่าพ่อนางต้องรู้ว่าลูกสาวท้องแน่ๆ ก็โทรมาบอกพ่อเราให้ลงไปคุยกัน เราไปถึงจังหวัดนั้นตอนหกโมงเช้า ไปกินข้าวบ้านพี่สาว ประมาณแปดโมงเช้าพ่อเราโทรไปหาแม่นางว่าเรากำลังจะออกไปแล้วนะ บ้านพี่สาวเราอยู่ห่างจากบ้านนางประมาณ 40 โล แต่แม่นางบอกว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ผัวนางไปสวน ลูกสาวนางอยู่บ้านเพื่อนยังไม่ตื่น เราก็แบบพูดไม่ออก ไม่เข้าใจว่าทำแบบนี้ทำไมทั้งที่นัดกันไว้แล้ว เหตุผลของนางคือจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นให้ผัวนางเข้าใจว่าพ่อเราไปคุยเองโดยที่ไม่ได้นัดหมายกันไว้ และให้พ่อเราบอกว่าเพิ่งรู้ว่าลูกสาวนางท้อง และนางก็เพิ่งรู้เหมือนกัน เพราะนางกลัวผัวนางจะโทษนาง เรารู้สึกสงสารพ่อแม่เรามาก เราได้ไปที่บ้านนางประมาณบ่าย 3 พอพ่อนางรู้เรื่องแกก็เสียใจมากจนไม่อยากจะยอมรับ แต่เรื่องมันเกิดไปแล้ว ทีนี้พ่อนางบอกให้นางมาอยู่ที่บ้านเราเพราะกลัวจะอายคนแถวบ้านและก็อยู่รอน้องชายเรากลับจากลงเรือ(ปลายเดือนต.ค.) นางก็ทำท่าว่าไม่อยากมา แม่นางก็ไม่อยากให้มา เพราะบ้านเราอยู่ไกล (คนละภาค) ก็เลยตกลงกันให้ไปอยู่ที่บ้านพี่สาวเราที่อำเภอวังจันทร์ เพราะอยู่ในจังหวัดเดียวกัน พอไปถึงบ้านพี่สาวเราประมาณ หกโมงเกือบทุ่มนึง ก็กินข้าวเย็นกัน และครอบครัวเราก็จะเดินทางกลับบ้านในคืนนั้น นางต้องอยู่ที่บ้านพี่สาวเรานางรู้สึกอึดอัดนางขอให้ไปส่งนางที่บ้านเพื่อนนางที่บ้านเพ ตอนนั้นประมาณสามทุ่ม แฟนพี่สาว พี่สาวและเราก็เลยต้องไปส่งนางขับรถจากวังจันทร์ไปส่งนางที่บ้านเพ แต่นางก็ให้ส่งถึงแค่สี่แยกบ้านเพไม่ได้ให้ไปส่งถึงบ้าน พอเรากลับมาวังจันทร์ก็เวลาประมาณสี่ทุ่มเกือบห้าทุ่ม ครอบครัวเราก็เลยต้องค้างที่บ้านพี่สาวคืนหนึ่งเพื่อจะได้เดินทางกลับในตอนเช้า หลังจากที่เรากลับมาบ้านได้ประมาณ 2-3 สัปดาห์ น้องเราก็ไลน์มาหาเราว่าแฟนมันตกลงจะมาอยู่บ้านเราแล้วประมาณช่วงวันที่ 23 ก.ค. ให้พ่อไปรับ พอถึงวันไปรับนางบอกว่านางอยู่บ้านเพ (บ้านเพื่อนนาง) นางเพิ่งซักผ้าผ้ายังไม่แห้ง ให้พ่อเราไปรับตอนเช้าไม่ต้องไปที่บ้านให้ไปเจอกันที่สี่แยกบ้านเพ เราก็โมโหนะว่าจะอะไรนักหนาจะให้มันซับซ้อนทำไมหลายๆเรื่อง ในที่สุดก็ได้มาอยู่ที่บ้านเรารอคลอดประมาณปลายๆเดือนกันยายน ปลายเดือนสิงหาพ่อเราก็พานางไปหาหมอฟันที่จังหวัดนาง และนางขอไปนอนที่บ้านเพ 1 คืน โดยให้พ่อกับแม่เราไปนอนที่บ้านพี่สาวที่ อ.วังจันทร์ หลังจากนั้นกลับมาอยู่ที่บ้านเรา นางบอกว่านางจะให้ลูกใช้นามสกุลนางไม่ให้ใช้นามสกุลเรา พ่อก็ไม่เข้าใจว่าในเมื่อจะแต่งงานอยู่เป็นครอบครัวเดียวกันกับน้องเราแล้วทำไมไม่ให้ใช้นามสกุลเรา คุยกันไปกันมาพ่อโมโหก็เลยพูดใส่นางไปว่ามีผัวอีกคนอยู่ที่บ้านหรือไง นางโกรธพ่อเรามาก และก็ประชดพ่อเราว่าใช่ ถ้าพ่อเราอยากให้นางทิ้งน้องเรานางจะทิ้งให้ดู แล้วนางก็ไปพาลใส่น้องเรา มาพูดกับเราว่าไม่ต้องให้น้องเรารับผิดชอบนางกับลูกก็ได้ลูกนางนางเลี้ยงเองได้ (เรางงว่าครอบครัวเรารับผิดชอบทุกอย่างแต่นางคิดอะไรของนาง) จนในที่สุดพอนางคลอดลูกออกมาปรากฏว่าลูกนางกรุ๊ป AB ซึ่งนางกรุ๊ปB น้องเรากรุ๊ป O จะเป็นไปได้ยังไง พ่อเราสงสัยก็เลยถามหมอ หมอก็ว่าพ่อเราจำกรุ๊ปเลือดของน้องชายเราผิดหรือเปล่า แต่พ่อก็ยังยืนยันว่าน้องชายเรากรุ๊ปO. และครอบครัวเรากรุ๊ปO ทุกคน พอกลับมาถึงบ้าน พ่อเราเลยทำเป็นพูดกับหลานว่าพ่อก็ขาวแม่ก็ขาวทำไมหนูเกิดมาตัวดำ ปู่ไม่ชอบคนโกหกนะ แล้วนางก็ร้องไห้ น้องเราถามก็ไม่พูดอะไรแล้วก็บอกว่าที่ร้องไห้เพราะปวดท้อง ตอนเย็นพ่อแม่นางก็มารับนางและหลานกลับบ้านที่จังหวัดนาง หลังจากนั้นไม่นานความจริงก็เปิดเผย เพราะน้องชายเราถามนางว่าลูกของเรากรุ๊ปเลือดอะไร นางเลยถามกลับว่าพ่อเธอไม่ได้เล่าให้ฟังหรอ น้องบอกว่าไม่ จากนั้นนางก็ส่งข้อมูลประวัติของลูกให้ดู น้องเราเห็นก็เลยเพิ่งตาสว่าง แล้วนางก็โทรไปร้องไห้สารภาพว่าตลอดเวลาที่นางบอกว่าอยู่บ้านเพื่อนที่จริงแล้วคือบ้านของผู้ชายอีกคนและพวกมันมีอะไรกันแบบสดๆก่อนที่จะมีอะไรกันกับน้องเราประมาณ 1สัปดาห์ พอนึกย้อนไปตอนที่นางบอกว่าท้องน้องเราก็ตกใจเพราะใส่ถุงยางทุกครั้ง แต่ด้วยความรักและชั่วใจก็เลยคิดว่าคงพลาด แต่นางรู้อยู่แก่ใจมาตลอดว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของน้องชายเราแต่เป็นลูกผู้ชายอีกคนที่บ้านเพ เพราะผู้ชายคนนั้นก็ส่งเงินให้นางเดือนละ5,000฿ ตั้งแต่รู้ว่าท้อง ส่วนน้องชายเราก็ส่งให้เดือนละ 12,000฿ เมื่อรู้ความจริงก็ได้แต่เสียใจ นางถามน้องชายเราว่าจะรับได้ไหม น้องชายเราบอกว่ารับได้ถ้านางเลิกกับผู้ชายอีกคน แต่นางบอกว่านางทำไม่ได้ น้องชายเราก็เลยปิดการติดต่อทุกทาง เงินที่เสียไปรวมๆประมาณ 250,000฿ ถือว่าซื้อโง่ เราเลยส่งข้อคิดไปใหผู้หญิงคนนั้นอ่านข้อความประมาณว่า "ใครทำกรรมอะไรไว้ไม่ช้าหรือเร็วก็ต้องได้รับผลของกรรมแน่นอน" จากนั้นแม่นางก็โทรมาหาแม่เราว่าให้บอกเราว่าเลิกส่งข้อความไปด่าลูกสาวนางได้แล้ว และไม่ต้องให้น้องชายเราไปรับผิดชอบอะไรลูกสาวนางแล้ว พอแม่เราถามว่าพ่อของแฟนน้องรู้เรื่องทั้งหมดหรือยังรู้ความจริงหรือยัง นางบอกว่ายังไม่รู้แต่นางจะบอกผัวนางเองว่าน้องเราไม่ขอรับผิดชอบแล้ว (คือหลอกเอาเงินน้องเราไม่พอยังจะโยนความผิดให้น้องเราอีกว่าไม่ไปรับผิดชอบลูกเมีย) ทั้งๆที่แม่มันรู้อยู่แก่ใจว่าผัวแท้ๆของลูกสาวมันพ่อแท้ๆของหลานมันเป็นใคร เลวเฉยๆทำไม่ได้นะ ต้องชั่วจริงๆ ชั่วจริงไหมถามใจดู นางอาจจะคิดว่าครอบครัวเราโง่ แค่เราดีเกินไปแค่นั้นเอง อย่างน้อยสิ่งที่ได้จากเหตุการณ์นี้คือคนชั่วๆผู้หญิงเลวๆกำพืดชั่วๆได้ออกจากชีวิตของพวกเราไปแล้ว
ผู้หญิงแบบนี้นึกว่ามีแค่ในละคร ชั่วจริงไหมถามใจดู??
เรื่องนี้ไม่ใช่เรีองของเราโดยตรง แต่เป็นเรื่องของน้องชายแท้ๆของเรา...
เรื่องมีอยู่ว่าน้องชายของเราคบกับแฟนมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวส. รวมๆแล้วประมาณ 5 ปี หลังจากเรียนจบน้องเราก็ไปทำงานเป็นช่างกลเรือโดยทำงานในเรือที่วิ่งส่งสินค้าระหว่างประเทศ 9 เดือนถึงจะได้ขึ้นฝั่งครั้งหนึ่ง... เมื่อช่วงเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาน้องชายสารภาพกับครอบครัวว่าทำแฟนท้องได้ประมาณ 5 เดือนแล้ว พอทางครอบครัวเรารู้เรื้องก็พรเอมที่จะรับผิดชอบโดยจะให้พ่อกับแม่ไปคุยกับพ่อแม่ฝ่ายหญิง แต่แฟนน้องบอกว่าห้ามบอกพ่อแม่นางเด็ดขาดไม่งั้นนางจะหนีจะคิดสั้นอะไรประมาณนี้ ด้วยความที่รักเขาน้องชายเราก็ยอม และตกลงกันว่าจะให้ผู้หญิงมาอยู่บ้านเราจนกว่าจะคลอด ทีนี้พ่อเราเลยบอกว่าถ้าไม่กล้าบอกพ่อก็ให้บอกแค่แม่ก็ได้ น้องชายเราจึงตัดสินใจบอกแม่แฟน แม่แฟนน้องบอกว่าจะให้พ่อนางรู้ไม่ได้เพราะพ่อนางบอกไว้ว่าต้องให้นางอายุ30ก่อนถึงจะให้แต่งงาน แต่ตอนนี้นางอายุ 21 แม่นางเลยบอกว่าให้นางมาอยู่บ้านเราจนคลอดแล้วให้พ่อแม่เราเลี้ยงเด็กไปก่อน รออีก9ปีค่อยบอกพ่อนางและจัดงานแต่ง เราก็ไม่เข้าใจว่าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรในเมื่อมันท้องไปแล้ว แต่เราก็ได้แค่ทำตามที่เขาต้องการเพราะเราถือว่านเองชายเราผิดที่ไปทำลูกสาวเขาท้อง พ่อก็เลยจะไปรับมาอยู่บ้านเราให้เร็วที่สุดเพราะเป็นห่วงนางไม่อยากให้นางอยู่คนเดียว แต่ผู้หญิงก็บอกว่าจะมา แต่จะรอมาประมาณเดือนกรกฎาคม บอกว่าช่วงนี้ขอไปอยู่บ้านเพื่อนก่อนน้องเราก็ยอม และบอกกับครอบครัวเราว่าช่วงเดือนกรกฎาค่อยไปรับนาง แต่ครอบครัวเราก็งงว่าจะไปอยู่ตัวคนเดียวได้ยังไงกำลังท้องด้วย ไปอยู่บ้านเพื่อนก็เป็นภาระของเขาอีก แต่ด้วยความเป็นห่วงน้องชายก็เลยยอมทำตามที่เขาสองคนตกลงกัน ประมาณช่วงกลางเดือนกรกฎานางเป็นไข้เลือดออก แม่นางรู้ว่าพ่อนางต้องรู้ว่าลูกสาวท้องแน่ๆ ก็โทรมาบอกพ่อเราให้ลงไปคุยกัน เราไปถึงจังหวัดนั้นตอนหกโมงเช้า ไปกินข้าวบ้านพี่สาว ประมาณแปดโมงเช้าพ่อเราโทรไปหาแม่นางว่าเรากำลังจะออกไปแล้วนะ บ้านพี่สาวเราอยู่ห่างจากบ้านนางประมาณ 40 โล แต่แม่นางบอกว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ผัวนางไปสวน ลูกสาวนางอยู่บ้านเพื่อนยังไม่ตื่น เราก็แบบพูดไม่ออก ไม่เข้าใจว่าทำแบบนี้ทำไมทั้งที่นัดกันไว้แล้ว เหตุผลของนางคือจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นให้ผัวนางเข้าใจว่าพ่อเราไปคุยเองโดยที่ไม่ได้นัดหมายกันไว้ และให้พ่อเราบอกว่าเพิ่งรู้ว่าลูกสาวนางท้อง และนางก็เพิ่งรู้เหมือนกัน เพราะนางกลัวผัวนางจะโทษนาง เรารู้สึกสงสารพ่อแม่เรามาก เราได้ไปที่บ้านนางประมาณบ่าย 3 พอพ่อนางรู้เรื่องแกก็เสียใจมากจนไม่อยากจะยอมรับ แต่เรื่องมันเกิดไปแล้ว ทีนี้พ่อนางบอกให้นางมาอยู่ที่บ้านเราเพราะกลัวจะอายคนแถวบ้านและก็อยู่รอน้องชายเรากลับจากลงเรือ(ปลายเดือนต.ค.) นางก็ทำท่าว่าไม่อยากมา แม่นางก็ไม่อยากให้มา เพราะบ้านเราอยู่ไกล (คนละภาค) ก็เลยตกลงกันให้ไปอยู่ที่บ้านพี่สาวเราที่อำเภอวังจันทร์ เพราะอยู่ในจังหวัดเดียวกัน พอไปถึงบ้านพี่สาวเราประมาณ หกโมงเกือบทุ่มนึง ก็กินข้าวเย็นกัน และครอบครัวเราก็จะเดินทางกลับบ้านในคืนนั้น นางต้องอยู่ที่บ้านพี่สาวเรานางรู้สึกอึดอัดนางขอให้ไปส่งนางที่บ้านเพื่อนนางที่บ้านเพ ตอนนั้นประมาณสามทุ่ม แฟนพี่สาว พี่สาวและเราก็เลยต้องไปส่งนางขับรถจากวังจันทร์ไปส่งนางที่บ้านเพ แต่นางก็ให้ส่งถึงแค่สี่แยกบ้านเพไม่ได้ให้ไปส่งถึงบ้าน พอเรากลับมาวังจันทร์ก็เวลาประมาณสี่ทุ่มเกือบห้าทุ่ม ครอบครัวเราก็เลยต้องค้างที่บ้านพี่สาวคืนหนึ่งเพื่อจะได้เดินทางกลับในตอนเช้า หลังจากที่เรากลับมาบ้านได้ประมาณ 2-3 สัปดาห์ น้องเราก็ไลน์มาหาเราว่าแฟนมันตกลงจะมาอยู่บ้านเราแล้วประมาณช่วงวันที่ 23 ก.ค. ให้พ่อไปรับ พอถึงวันไปรับนางบอกว่านางอยู่บ้านเพ (บ้านเพื่อนนาง) นางเพิ่งซักผ้าผ้ายังไม่แห้ง ให้พ่อเราไปรับตอนเช้าไม่ต้องไปที่บ้านให้ไปเจอกันที่สี่แยกบ้านเพ เราก็โมโหนะว่าจะอะไรนักหนาจะให้มันซับซ้อนทำไมหลายๆเรื่อง ในที่สุดก็ได้มาอยู่ที่บ้านเรารอคลอดประมาณปลายๆเดือนกันยายน ปลายเดือนสิงหาพ่อเราก็พานางไปหาหมอฟันที่จังหวัดนาง และนางขอไปนอนที่บ้านเพ 1 คืน โดยให้พ่อกับแม่เราไปนอนที่บ้านพี่สาวที่ อ.วังจันทร์ หลังจากนั้นกลับมาอยู่ที่บ้านเรา นางบอกว่านางจะให้ลูกใช้นามสกุลนางไม่ให้ใช้นามสกุลเรา พ่อก็ไม่เข้าใจว่าในเมื่อจะแต่งงานอยู่เป็นครอบครัวเดียวกันกับน้องเราแล้วทำไมไม่ให้ใช้นามสกุลเรา คุยกันไปกันมาพ่อโมโหก็เลยพูดใส่นางไปว่ามีผัวอีกคนอยู่ที่บ้านหรือไง นางโกรธพ่อเรามาก และก็ประชดพ่อเราว่าใช่ ถ้าพ่อเราอยากให้นางทิ้งน้องเรานางจะทิ้งให้ดู แล้วนางก็ไปพาลใส่น้องเรา มาพูดกับเราว่าไม่ต้องให้น้องเรารับผิดชอบนางกับลูกก็ได้ลูกนางนางเลี้ยงเองได้ (เรางงว่าครอบครัวเรารับผิดชอบทุกอย่างแต่นางคิดอะไรของนาง) จนในที่สุดพอนางคลอดลูกออกมาปรากฏว่าลูกนางกรุ๊ป AB ซึ่งนางกรุ๊ปB น้องเรากรุ๊ป O จะเป็นไปได้ยังไง พ่อเราสงสัยก็เลยถามหมอ หมอก็ว่าพ่อเราจำกรุ๊ปเลือดของน้องชายเราผิดหรือเปล่า แต่พ่อก็ยังยืนยันว่าน้องชายเรากรุ๊ปO. และครอบครัวเรากรุ๊ปO ทุกคน พอกลับมาถึงบ้าน พ่อเราเลยทำเป็นพูดกับหลานว่าพ่อก็ขาวแม่ก็ขาวทำไมหนูเกิดมาตัวดำ ปู่ไม่ชอบคนโกหกนะ แล้วนางก็ร้องไห้ น้องเราถามก็ไม่พูดอะไรแล้วก็บอกว่าที่ร้องไห้เพราะปวดท้อง ตอนเย็นพ่อแม่นางก็มารับนางและหลานกลับบ้านที่จังหวัดนาง หลังจากนั้นไม่นานความจริงก็เปิดเผย เพราะน้องชายเราถามนางว่าลูกของเรากรุ๊ปเลือดอะไร นางเลยถามกลับว่าพ่อเธอไม่ได้เล่าให้ฟังหรอ น้องบอกว่าไม่ จากนั้นนางก็ส่งข้อมูลประวัติของลูกให้ดู น้องเราเห็นก็เลยเพิ่งตาสว่าง แล้วนางก็โทรไปร้องไห้สารภาพว่าตลอดเวลาที่นางบอกว่าอยู่บ้านเพื่อนที่จริงแล้วคือบ้านของผู้ชายอีกคนและพวกมันมีอะไรกันแบบสดๆก่อนที่จะมีอะไรกันกับน้องเราประมาณ 1สัปดาห์ พอนึกย้อนไปตอนที่นางบอกว่าท้องน้องเราก็ตกใจเพราะใส่ถุงยางทุกครั้ง แต่ด้วยความรักและชั่วใจก็เลยคิดว่าคงพลาด แต่นางรู้อยู่แก่ใจมาตลอดว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของน้องชายเราแต่เป็นลูกผู้ชายอีกคนที่บ้านเพ เพราะผู้ชายคนนั้นก็ส่งเงินให้นางเดือนละ5,000฿ ตั้งแต่รู้ว่าท้อง ส่วนน้องชายเราก็ส่งให้เดือนละ 12,000฿ เมื่อรู้ความจริงก็ได้แต่เสียใจ นางถามน้องชายเราว่าจะรับได้ไหม น้องชายเราบอกว่ารับได้ถ้านางเลิกกับผู้ชายอีกคน แต่นางบอกว่านางทำไม่ได้ น้องชายเราก็เลยปิดการติดต่อทุกทาง เงินที่เสียไปรวมๆประมาณ 250,000฿ ถือว่าซื้อโง่ เราเลยส่งข้อคิดไปใหผู้หญิงคนนั้นอ่านข้อความประมาณว่า "ใครทำกรรมอะไรไว้ไม่ช้าหรือเร็วก็ต้องได้รับผลของกรรมแน่นอน" จากนั้นแม่นางก็โทรมาหาแม่เราว่าให้บอกเราว่าเลิกส่งข้อความไปด่าลูกสาวนางได้แล้ว และไม่ต้องให้น้องชายเราไปรับผิดชอบอะไรลูกสาวนางแล้ว พอแม่เราถามว่าพ่อของแฟนน้องรู้เรื่องทั้งหมดหรือยังรู้ความจริงหรือยัง นางบอกว่ายังไม่รู้แต่นางจะบอกผัวนางเองว่าน้องเราไม่ขอรับผิดชอบแล้ว (คือหลอกเอาเงินน้องเราไม่พอยังจะโยนความผิดให้น้องเราอีกว่าไม่ไปรับผิดชอบลูกเมีย) ทั้งๆที่แม่มันรู้อยู่แก่ใจว่าผัวแท้ๆของลูกสาวมันพ่อแท้ๆของหลานมันเป็นใคร เลวเฉยๆทำไม่ได้นะ ต้องชั่วจริงๆ ชั่วจริงไหมถามใจดู นางอาจจะคิดว่าครอบครัวเราโง่ แค่เราดีเกินไปแค่นั้นเอง อย่างน้อยสิ่งที่ได้จากเหตุการณ์นี้คือคนชั่วๆผู้หญิงเลวๆกำพืดชั่วๆได้ออกจากชีวิตของพวกเราไปแล้ว