เราอยุ่กับแฟนมาคือพ่อของลูเราอยุ่ด้วยกันมาเข้าปีที่11แล้ว มีลูกด้วยกันสามคน เข้าเรื่องเลยละกันเราชอบทะเลาะกับแฟนเรื่องที่เค้าชอบด่าและว่าเราต้องหน้าคนอื่นและทุกครั้งที่เค้าด่าและว่าเราต่อหน้าคนอื่นเราจะเงียบและเอากลับมาเถียงที่บ้านไม่ด่าเค้าต่อหน้าคนอื่นและมันก็หลายครั้ง จนมาวันนี้เราได้เถียงกันมากสุดๆเป็นเวลานานถามเค้าว่าทำไมถึงพูดฟังคำไม่รุ้เรื่องว่าทำไมต้องด่าและว่าเราต่อคนอื่นเราบอกเค้าว่าเราห่างกันนะ เลิกไปเลยก็ได้เรารุ้สึกเหนื่อยเราเหนื่อยจากงานแล้วต้องมาเหนื่อยใจอีกเราไม่ไหวเราขอห่าง ให้เรากลับมาคิดและแยกแยะดูว่าเราสองคนอยุ่กันต้องการอะไร เราไม่เคยดื้อ เราไม่เคยเท่วกลางคืน เราไม่เคยนอกใจเค้าเราเชื่อฟังเค้ามาตลอดเราทำตัวเป็นแม่ที่แย่เราทำตามหน้าที่ของเรามาตลอด จนมันกลายเป็นว่าเหมือนเราโดนข่มเหงเรา ชอบพูดให้เราน้อยใจ ถึงเค้าจะมาขอโทษเราทีหลังเราก็ไม่เคยลืมทุกครั้งแต่เรายอมเราเงียบเราทนเพราะเรารักลูก แต่ว่ามันนี้เราไม่ยอมมันกลายเป็นว่าเค้ามองเราเห็นแกตัวเอาแต่ใจแล้วสิ่งที่ผ่านมาที่เค้าทำมันคืออะไร และที่เราขอห่างเราไม่ได้ไปคนเดียวเราบอกเราเอาลูกไปด้วยหมด เค้าจะได้ไม่ต้องมาว่าเราทีหลังเราไม่ขอเงินเค้าเราไม่ขอทองที่มีเราขอแต่ลูก3คนเเค่นั้นเราพอใจแล้ว เราเห็นแกตัวมากหรอกค่ะ
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างขอคนตอบเป็นผู้หญิงนะค่ะ