พ่อใครมีกิ๊กลองอ่านดู

เรื่องมันมีอยู่ว่า วันศุกร์ที่ผ่านมาเราไปกินข้าวข้างนอกละพ่อเราฝากซื้อข้าวพอซื้อเสร็จละก็เอามาให้พ่อละเราลืมให้เงินทอนพ่อเราก็วิ่งเข้าไปหาละพ่อค่ะพ่อกำลังเล่นมือถืออยู่ละพ่อรีบเก็บมือถือพ่อทำตัวหน้าสงสัยมากกกกก เราเลยเข้าเฟซพ่อค่ะ(ตอนที่เราสมัครเฟซให้ท่านเราก็เก็บนหัสไว้ท่านก็เปลี่ยนรหัสไม่เป็นเล่นไม่ค่อยเป็นค่ะ)พอเราเข้าไปเห็บปุ๊บน้ำตานี่คลอเบ้าเลยค่ะตอนนั้นทำไรไม่ถูกไปปรึกษาเพื่อนต่างๆนาๆว่าจะทำยังไงดีจะบอกแม่ดีไหน สุดท้ายเราก็ตัดสินใจบอกแม่ค่ะ แต่ไม่ได้บอกหมดว่าเห็นยังไงเพราะกลัวแม่เสียใจค่ะ จากวันนั้นเราก็เครียดมากไม่รู้จะทำไงเวลาเจอหน้าพ่อก็ไม่อยากคุยกับพ่อมันเสียความรู้สึกอะค่ะเสียใจมาก เราก็คิดจะคุยกับพ่อไปตรงๆเลยดีไหม หรือเก็บไว้ให้มันผ่านไปให้พ่อคิดเองได้ สุดท้ายเราก็ตัดสินใจคุยกับพ่อเลยค่ะ เราก็ถามพ่อว่า
เรา:ตอนนี้รู้ตัวไหมว่าทำอะไรอยู่อะไรที่คิดว่าผิดก็หยุดเลยนะ
พ่อ:อะไร ทำอะไร
เรา:คุยกับใครอยู่ล่ะตอนนี้(น้ำตามาละค่ะ)ไม่สงสารหนูไม่สงสารแม่บ้างหรอ
พ่อ:คุยเฉยๆ
เรา:พ่อไม่ต้อง หนูรู้ว่ามันมีมากกว่านั้น ถ้าพ่อไม่หยุดนะไม่ต้องมาคุยกันไม่ต้องมาเจอหน้ากันอีก(พ่อเหมือนจะร้องไห้ค่ะ)พอจบเราก็รีบเดินออกไปเลยค่ะละเราก็โพสต์ในเฟซให้พ่อรู้ว่าเราเอาจริงละเราก็เข้าเฟซพ่อดูค่ะปรากฏว่าพ่อลบเฟซผู้หญิงคนนั้นออกเลยค่ะเราก็เลยบล็อกไปเลย
ปล.1ใครที่รู้ว่าพ่อมีคนอื่นลองเตือนพ่อดูนะคะหรือจะใช้วิธีแบบ จขกท. ก็ได้ คำพูดของลูกทุกคนมีอิทธิพลต่อคนเป็นพ่อเป็นแม่เสมอท่านทำเพื่อเราได้ทุกอย่างแหละค่ะเพราะคนเป็นพ่อเป็นแม่ท่านกลัวการที่จะไม่ได้เห็นหน้าเรา
ปล.2 อย่าปล่อยไว้ให้มันนานเราต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลมค่ะ
ปล.3 ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย