ผมท้อเเละเริ่มหมดความอดทน

ผมคบกับเเฟนมาได้สามเดือนละ เเต่ผมระเเวงเธอตลอดเวลา เพราะคนรักเก่าทำผมไว้ปางตายเลยก็ว่าได้ เเละรักใหม่นี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีความสุขนะ ก็มีความสุขนั้นละ เเต่พฤติกรรมเเฟนผมทำให้ผมคิดมากเเละอดระเเวงไม่ได้ ถึงเธอจะบอกผมว่า มันไม่มีอะไร จะไม่ให้ระเเวงได้ไง มีรุ่นน้องที่เเอบชอบโทรหาทุกวัน เวลาคุยก็เเอบคุยทำเหมือนผมโง่ อ้างโน้นอ้างนี้ เเฟนผมเป็นคนเเคร์ความรู้สึกมาก นิดๆน่อยๆกระทบน่อยก็งอนละ ผมก็ง้อตลอด ยอมเธอตลอด ถึงไม่ได้ผิดก็ตาม ต้อนนี้ผมอึดอัดมาก อยากเลิกนะ เเต่ก็รักมากด้วยเเละไม่เคยหมดรักเลย หรือคุยกับใครที่ทำให้เธอไม่สบายใจเลย ผมซื่อสัตย์ต่อรักของผมมาก เพราะผมรู้ว่า การนอกใจมันไม่ดี เเละทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวดด้วย ผมถึงเลือกไม่ทำเเละมันก็ไม่ใช่นิสัยผมด้วย เเต่สิ่งที่เธอห้ามผมเธอกับทำ ทำไมนะๆ ผมไม่เข้าใจ ผมเคยคุยกับเเฟนเก่าผมนะในฐานะน้องสาวกับพี่ชาย พอเธอรู้เธอวีนเเตกเลย โทรไปไม่รับ ผมพยายามอธิบายเพื่อให้เธอเข้าใจ สุดท้ายก็กับมาดีกันเหมือนเดิม เเละผมสัญากับเธอว่า จะบล็อคเเละไม่ติดต่ออีกทุกการติดต่อ ล่าสุดเเฟนเก่าเธอโทรมาเธอก็คุย เเละส่งรูปเก่าๆที่เคยถ่ายด้วยกัน มาให้ผมดูว่า เเฟนเธอทำอะไรบ้าง คิดดูนะความรู้สึกผมต้อนนั้นจะเป็นอย่างไร ผมคงมีความสุขมากมั้ง ผมโมโหมากเลยระเบิดไปทีนึง เธอบอกเเค่ ขำๆ ขำเหรอ เป็นคุณขำได้มั้ยละในเหตุการณเเบบนี้ ผมเลยตะคอกใส่เเฟนผมว่า พี่คงขำเนอะ นั่นมันเเฟนเก่าที่รักนะ เธอเงียบเเล้วจะร้องไห้ จนผมต้องเอ่ยคำว่า ขอโทษนะที่พูดเเรง ทั้งที่ไม่ผิดเลย

ความรู้สึกผมต้อนนี้โคตรไม่สบายใจ อึดอัดไม่มีความสุขเลย เเล้วผมก็รู้นะว่าถ้าเป็นเเบบนี้ต่อไป ผมคงทนไม่ไหวเเน่ๆเลย เลยมาระบายให้เพื่อนๆได้อ่านเเละรับฟัง ให้คำเเนะผมน่อยว่าผมต้องทำไงดี รักที่มีให้นั้นไม่เคยจืดจาง รักที่มอบให้นั้นบริสุทธิ์ รักที่มอบให้นั้นจริงใจ เเต่ทำไมกับเจอเรื่องราวเเบบนี้ ไม่เข้าใจ 😞