สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ
-เราเป็นผู้หญิงนะคะ
ส่วนตัวแล้วเกิดมาเคยมีแฟนอยู่คนหนึ่งค่ะ แต่เราเรียกมันว่าความรักเด็กน้อยอะ
ช่วงนั้นเป็นช่วงอยากรู้อยากลองค่ะ ปิดเทอมขึ้นม.1 เราคุยกับ ผช คนหนึ่ง อายุห่างกับเราแค่ ปีเดียว ช่วงนั้นอยากลองมีแฟนดูค่ะ เพราะอกหักมา5555
( รักแรกของเราไม่ใช่เขาคนนี้นะคะ )
เราเป็นผ่ายขอเขาคบค่ะ555 ก็คุยกันทุกวันอะเนอะ ก็เลยอยากเปลี่ยนสถานะ พอคบกันก็แลกรหัสเฟส เราชอบเข้าไปเช็คดูว่าคุยกับใครบ้าง
จนมาเจอแชทแฟนเก่าเขามาขอคืนดีค่ะ แต่เขาก็บอกไปนะว่ามีแฟนใหม่แล้วไรงี้ สักพักแฟนเก่าเขาทักมาหาเราถามโน้นถามนี่ระรานเรา จนทะเลาะกัน เราบอกเลิกเลยค่ะ คบได้ไม่ถึงอาทิตย์มั้ง ใช่ค่ะเรางี่เง่าเอง จนเวลาผ่านมาเดือนหนึ่ง เขามาขอคืนดีเราก็คุยๆไป จนคืนดีกัน เขาบอกไม่แลกเฟสแล้วนะ ไม่อยากเลิก
เราก็อือๆออไป แต่สุดท้ายก็เป็นเราเองที่ขอเลิกเขาอีก
คือเรารู้สึกอยากอยู่คนเดียวมากกว่าอะ อีกอย่างยังลืมคนเก่าไม่ได้
-คนเก่าคือรักแรกของเราเองค่ะ ไม่ใช่แฟนคนแรก แต่เป็นคนที่เราชอบเขา
เรารู้สึกผูกพันธิ์กับเขา เขาให้สถานะเราแค่พี่น้อง เราก็โอเค เพราะเขาคือเพื่อนของพี่เรา เราคุยกับเขาทูกวันเราเจอเขาก่อนที่จะมาคบกับแฟนคนนี้ เรารักเขาเขาคือรักแรกของเรา
เราลืมเขาไม่ได้ - เราจำได้ว่าเราคบๆเลิกๆหลายครั้งมาก จนขึ้นมา ม.1 เราไม่คุยกับเขาเลยถึงเขาจะทักมาถามว่าเป็นไงบ้าง มาขอคืนดีบ้าง แต่เราไม่สนค่ะ
เพราะใจเรามีแต่เขาคนนั้น เราคุยกับพี่เขามาตลอดทุกครั้งที่พี่เขามีแฟนเขาจะถามเราเสมอว่าโอเคมั้ย เราก็ตอบว่าโอเค เราร้องไห้ทุกครั้งที่เขามีแฟน เราบอกชอบเขาไปแล้ว แต่เพราะเรายังเด็กเกินไป เขาจึงให้สถานะมาแค่พี่น้อง ( ห่างกัน5ปี )
และทุกครั้งที่เขาเลิกกันเราก็จะกลับมาคุยกันเหมือนปกติ โทรคุยกัน เขาไม่เคยบอกว่าเขารำคาญเราเลยซักครั้ง ทั้งๆ
ที่เราตามตื้อเขาตลอด จนเราไม่กล้าเปิดใจรับใครเข้ามา เขาคือคนแรกที่ทำให้เรารู้จักกับคำว่ารัก เขาคือคนแรกที่สอนเราในหลายๆเรื่อง จนมาปัจจุบัน เราอยู่ ม.3 เขาคบกับแฟนคนปัจจุบันมาได้ปีกว่าๆจึงทำให้เราไม่ได้คุยกัน เราคิดถึงเขาแต่เราทำอะไรไม่ได้ เขาไม่ใช่แฟนเก่า แต่ทำไมเราลืมเขาไม่ได้
ปัจจุบันนี้เราไม่กล้ารับใครเข้ามา เราชอบการอยู่คนเดียว เรากลายเป็นคนไม่ชอบคุยกับใครไปเลย
เรารำคาญ ใครทักเฟสมาเราก็ตอบแค่ อืออืม แค่นั้น เราไม่อยากให้ใครเข้ามาทำให้เราเจ็บ มันเหมือนเป็นแผลเป็นในใจ ที่ยังสดใหม่
และไม่มีวันหายเหมือนเราจมปลักทั้งๆที่ก็ปลงกับเขาตั้งนานแล้วรู้ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้ หรือเราเหมาะสมกับการอยู่คนเดียว 😞
หรือเราไม่เหมาะสมกับใครเลย ?
-เราเป็นผู้หญิงนะคะ
ส่วนตัวแล้วเกิดมาเคยมีแฟนอยู่คนหนึ่งค่ะ แต่เราเรียกมันว่าความรักเด็กน้อยอะ
ช่วงนั้นเป็นช่วงอยากรู้อยากลองค่ะ ปิดเทอมขึ้นม.1 เราคุยกับ ผช คนหนึ่ง อายุห่างกับเราแค่ ปีเดียว ช่วงนั้นอยากลองมีแฟนดูค่ะ เพราะอกหักมา5555
( รักแรกของเราไม่ใช่เขาคนนี้นะคะ )
เราเป็นผ่ายขอเขาคบค่ะ555 ก็คุยกันทุกวันอะเนอะ ก็เลยอยากเปลี่ยนสถานะ พอคบกันก็แลกรหัสเฟส เราชอบเข้าไปเช็คดูว่าคุยกับใครบ้าง
จนมาเจอแชทแฟนเก่าเขามาขอคืนดีค่ะ แต่เขาก็บอกไปนะว่ามีแฟนใหม่แล้วไรงี้ สักพักแฟนเก่าเขาทักมาหาเราถามโน้นถามนี่ระรานเรา จนทะเลาะกัน เราบอกเลิกเลยค่ะ คบได้ไม่ถึงอาทิตย์มั้ง ใช่ค่ะเรางี่เง่าเอง จนเวลาผ่านมาเดือนหนึ่ง เขามาขอคืนดีเราก็คุยๆไป จนคืนดีกัน เขาบอกไม่แลกเฟสแล้วนะ ไม่อยากเลิก
เราก็อือๆออไป แต่สุดท้ายก็เป็นเราเองที่ขอเลิกเขาอีก
คือเรารู้สึกอยากอยู่คนเดียวมากกว่าอะ อีกอย่างยังลืมคนเก่าไม่ได้
-คนเก่าคือรักแรกของเราเองค่ะ ไม่ใช่แฟนคนแรก แต่เป็นคนที่เราชอบเขา
เรารู้สึกผูกพันธิ์กับเขา เขาให้สถานะเราแค่พี่น้อง เราก็โอเค เพราะเขาคือเพื่อนของพี่เรา เราคุยกับเขาทูกวันเราเจอเขาก่อนที่จะมาคบกับแฟนคนนี้ เรารักเขาเขาคือรักแรกของเรา
เราลืมเขาไม่ได้ - เราจำได้ว่าเราคบๆเลิกๆหลายครั้งมาก จนขึ้นมา ม.1 เราไม่คุยกับเขาเลยถึงเขาจะทักมาถามว่าเป็นไงบ้าง มาขอคืนดีบ้าง แต่เราไม่สนค่ะ
เพราะใจเรามีแต่เขาคนนั้น เราคุยกับพี่เขามาตลอดทุกครั้งที่พี่เขามีแฟนเขาจะถามเราเสมอว่าโอเคมั้ย เราก็ตอบว่าโอเค เราร้องไห้ทุกครั้งที่เขามีแฟน เราบอกชอบเขาไปแล้ว แต่เพราะเรายังเด็กเกินไป เขาจึงให้สถานะมาแค่พี่น้อง ( ห่างกัน5ปี )
และทุกครั้งที่เขาเลิกกันเราก็จะกลับมาคุยกันเหมือนปกติ โทรคุยกัน เขาไม่เคยบอกว่าเขารำคาญเราเลยซักครั้ง ทั้งๆ
ที่เราตามตื้อเขาตลอด จนเราไม่กล้าเปิดใจรับใครเข้ามา เขาคือคนแรกที่ทำให้เรารู้จักกับคำว่ารัก เขาคือคนแรกที่สอนเราในหลายๆเรื่อง จนมาปัจจุบัน เราอยู่ ม.3 เขาคบกับแฟนคนปัจจุบันมาได้ปีกว่าๆจึงทำให้เราไม่ได้คุยกัน เราคิดถึงเขาแต่เราทำอะไรไม่ได้ เขาไม่ใช่แฟนเก่า แต่ทำไมเราลืมเขาไม่ได้
ปัจจุบันนี้เราไม่กล้ารับใครเข้ามา เราชอบการอยู่คนเดียว เรากลายเป็นคนไม่ชอบคุยกับใครไปเลย
เรารำคาญ ใครทักเฟสมาเราก็ตอบแค่ อืออืม แค่นั้น เราไม่อยากให้ใครเข้ามาทำให้เราเจ็บ มันเหมือนเป็นแผลเป็นในใจ ที่ยังสดใหม่
และไม่มีวันหายเหมือนเราจมปลักทั้งๆที่ก็ปลงกับเขาตั้งนานแล้วรู้ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้ หรือเราเหมาะสมกับการอยู่คนเดียว 😞