AAA ความลังเลสงสัยสับสนในหลักธรรม จะเกิดกับคนที่ ไม่ศึกษาปฏิบัติให้ครบเครื่องทั้ง ๓ ระดับ คือ ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ AAA

เช่น ความสงสัยในคัมภีร์อภิธรรม คัมภีร์อรรถกถาหรืออื่นๆ  , ความสงสัยในเรื่องนรกสวรรค์  การเวียนว่ายตายเกิด  มรรคผลนิพพาน  และหลักธรรมอื่นๆสารพัดเรื่อง  ...

ความงุนงงสงสัยเหล่านี้  จะเกิดกับคนที่ไม่ศึกษาปฏิบัติให้ครบเครื่องทั้ง ๓ ระดับ คือ ปริยัติธรรม (การอ่านฟังหรือเรียนตำราทฤษฏีต่างๆ) , ปฏิบัติธรรม(การลงมือฝึกปฏิบัติ  โดยเฉพาะการฝึกจิตภาวนา) , และ ปฏิเวธธรรม (ผลที่เกิดจากการฝึกปฏิบัติ)

ดังนั้น คนเหล่านี้  จึงมักจะคัดค้านหลักธรรมหลายๆอย่างในคัมภีร์ต่างๆ   จะเชื่อเฉพาะคัมภีร์บางส่วนที่ตรงกับทิฏฐิของตนเท่านั้น  และจะปฏิเสธส่วนอื่นๆที่ไม่ตรงกับทิฏฐิของตน ...  สาเหตุเพราะคนเหล่านี้  มุ่งเอาเพียงด้านเดียว คือ ศึกษาแต่หลักธรรมในตำรา แค่นั้น  และศึกษาแค่นิดเดียว ไม่ได้ศึกษาให้ครบถ้วนในหลักตำราทั้งหมด  ความคิดความอ่านจึงคับแคบ  ผิด  เป็นมิจฉาทิฏฐิ

คนพวกนี้จะมองไม่เห็นความเชื่อต่อเกี่ยวโยงสัมพันธ์เป็นหนึ่งเดียวกันของธรรมทั้งหมด  คือ  ธรรมะในตำรา  ธรรมะในธรรมชาติ และที่สำคัญที่สุดคือ ธรรมะในใจตนเอง...

แต่ถ้าเมื่อใด  ศึกษาและฝึกปฏิบัติได้หมดครบถ้วน  ทั้งด้านปริยัติธรรม(ตำรา) , ปฏิบัติธรรม , และ ปฏิเวธธรรม ... เมื่อนั้นก็จะหมดความลังเลสงสัยในธรรมทั้งปวง ที่แสดงตัวออกมามในแง่มุมต่างๆทุกๆด้านทุกๆมุมทั้งภายนอกภายใน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่