เราไม่กล้าเปีดใจให้คนใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ, เรากลัวโดนปฏิเสธ กลัวคนไม่ชอบ กลัวเราจะไม่ดีพอ เราเป็นแบบนี้มานานแล้ว แต่เท่าที่เราสำรวจตัวเองดูหลายๆครั้ง เราก็ไม่ได้หน้าเกลียด ฐานะก็เหมือนกัน นิสัยก็ไม่ติดลบด้วยแต่ก็ยังเป็นอยู่แบบนี้, ทำไมเราถึงคิดอยู่เสมอคะ ว่าเราไม่มีค่า ทั้งที่เราพยายาม พัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องภาษา ดนตรี เรื่องหน้าตา การแต่งตัว การพูดจา ความจริงใจ, เราไม่รู้ต้อง ทำให้ตัวเองดีอีกขณาดไหน แต่คนอื่น เค้ายังไม่เห็นต้องมาพยายามขณาดนี้เลย ยังมีคนรักคนชื่นชมคนเข้าหา.
ทำไงถึงจะถูกนิยามคนที่ดีพอ