ฟังประสบการณ์ชีวิตผมหน่อยครับ(Y)

คือให้พูดตรงๆแล้วคิดว่าตนเองสามารถชอบได้ทั้งชายทั้งหญิงครับเมื่อก่อนตอนยังอ้วนๆหน่อยเนี่ยเคยพยายามหานะครับแต่ก็รู้สึกว่าเราหน้าตาไม่ดีแถมความรักของคนแบบเราคงไม่ได้หาได้ง่ายๆเลยทำให้รู้สึกคิดลบกับตัวเองนิดนึงแต่พอนานเค้าเราก็เริ่มรู้สึกอยากลดความอ้วนแล้วพอผอมขึ้นนิดนึงก็รู้สึกว่าตัวเองหน้าตาดี555คือเราก็เริ่มสำผัสอะไรได้อะครับว่าจริงๆแล้วเราก็เป็นคนน่ารักคนนึงเลยถ้าไม่ได้หลงตัวเองนะเพราะลองนึกย้อนไปที่จำได้เนี่ยก็มีรุ่นพี่ผู้ชายมาพยายามทำความรู้จักบ่อยๆแต่ตอนนั้นเราไม่รู้เป็นอะไรชอบหยิ่งหน่อยๆแบบชอบเมินอะครับ แบบคนที่ทำแบบมาทักมาทำทีเป็นทักแล้วโอบใหล่อะหรือแบบเวลาเห็นคนหน้าตาดีเนี่ยก็อยากมองเล่นๆสบายตา ครั้งนึงมองสจ๊วดครับหล่อมากผมมองตลอดทีแรกก็สงใสว่าเค้าไม่รู้เหรอว่าเรามองแต่ซักพักเค้าเดินมาหาแล้วถามว่าต้องการความช่วยเหลือไรไม้ เราก็บอกว่าเราไม่ได้กดบุ่มขอความช่วยเหลือนะแล้วเค้าก็ไป เราเป็นคนซื่ออะครับไม่ทันคนเท่าไรเมื่อก่อนตอนเพื่อนมาว่าว่าเราเป็นคนอยู่ในสังคมไม่ได้ตอนนั้นก็โกรธอะครับแต่โตมาเริ่มเข้าใจว่าเราน่าจะเป็นคนเชื่อใจคนอะครับแบบโดนหลอกบ่อยมากเช่าถ้ามีคนบอกว่าเรายืมตังเค้าเราก็เชื่ออะครับ หรือถ้าบอกว่าปากกาที่เราใช้อยู่เป็นของเค้าเราก็เชื่ออะครับแต่บอกเลยว่าเรารู้ว่าเราซื่อเพราะเราฉลาดมั้งครับ555แบบเราเอาเหตุการณ์ในปจปเทียบกับในอดีตอะครับเลยเริ่มรู้ว่าที่ผ่านมามีอะไรที่เราพลาดไปบ้างผมก็เคยคิดนะครับว่ามีคนซื่อแบบนายเอกนิยายวายด้วยเหรอคำตอบคือมีครับและความจริงมีคนที่น่าจะโอเคกับการมีแฟนเป็นผชเยอะด้วยเพราะคนหน้าตาดีส่วนใหญ่ที่ผมจ้องเค้าเค้าก็จ้องกลับแบบหวานเยิ้มเลยครับ แบบตั้งแต่เด็กแล้วอะครับตอนแรกก็ชอบดูนมนะครับตอนป1ป2แต่คงผิดเพศตอนอยู่ดีๆก็ใจเต้นแรงกับเพื่อนผู้ชายหน้าตาดีซะงั้นบวกกับมีพี่สาวเลยรู้สึกกับเพศนี้แบบเพื่อนมากกว่าแต่แบบลองนึกย้อนไปดีๆก็มีคนเข้ามาจีบเยอะนะครับเช่นตอนประถมอยู่ดีๆก็มานอนตักเลยทั้งที่ตอนนั้นอ้วนอยู่แต่เราไม่ได้คิดเองนะครับว่าเราน่ารักเพราะตอนเด็กเพื่อนมักเรียกคำว่าน้องก่อนชื่อผมและตอนเข้ามัธยมก็มีเพื่อนบอกบ่อยๆนะครับว่าเป็นคนน่ารักคนนึงนะแต่ความน่ากวนตีนเยอะกว่าอะครับเมื่อก่อนก็ไม่เชื่อนะว่ามีคนแบบนี้อยู่โตมายจึงรู้ว่าผมนี้เหละคนซื่อขิองแท้เลยจนหลายเหตุการณ์รวมกันอะครับเช่นผู้ชายชอบจ้องหน้าทีแระกก็สงใสว่าจ้องทำไมแต่พอกลับมาคิดที่บ้านก็เริ่มรู้ว่าเค้าน่าจะเป็นเหมือนผมตอนมองหน้าสจ๊วดเลยคิดว่าเค้าน่าจะสนใจผมเห็นไม้ครับผมซื่อแต่ฉลาดนะ555แล้วก็ไม่จำเป็นนะครับว่าคนพวกนี้หน้าตาไม่ดีเพราะส่วนใหญ่ที่ผมเจอเป็นพวกหน้าตาดี  ไอแพดเริ่มค้างแร้วถ้ามีคนอ่านจะมาพิมพ์ต่อนะครับรู้สึกว่าพอพิมพ์เยอะๆแล้วชอบค้างผมอึดอัดใจมากการได้เล่าให้คนอื่นฟังผมจะรู้สึกดีมากถ้ามีคนอ่านคอมเมนท์มาหน่อยนะครับจะได้เล่าตอ่หรืออยากให้เล่าตอนใหนละเอียดๆก็บอกได้