คือพ่อกับแม่เราเลิกกันนานแล้วแล้วแม่เราเป็นคนใจร้อน ตอนเด็กๆก็ตีเราจนเป็นรอยแบบไร้เหตุผลบ่อยมาก พอปัจจุบันแม่มีครอบครัวใหม่มีลูกใหม่อีกหนึ่งคน  เราก็พยายามคิดว่าแม่คงไม่ลำเอียงหรอก  แต่ตอนที่เราอยู่กับแม่และน้องแม่จะพูดดีมากกับเรา แต่พอน้องไม่อยู่ด้วยพูดกับเราได้แย่มาก  แล้วมีวันนึงเราบอกแม่ว่าซื้อกับข้าวมาให้กินหน่อยแม่ก็ซื้อมาให้ต่อจากนั้นก็ทะเลาะกันหนักมากถึงขั้นเราตะคอกใสาแม่ แต่ปกติเราเป็นคนเงียบๆวันนั้นมันคือระเบิดมาหมดเลย บู้มมม  แล้วก็มีเหตุการทะเลาะกันอีกผ่านมายังไม่ถึงสัปดาห์เลย คือแม่เราทำลอดช่องแล้วมันอร่อยไงเราก็เลยบอกแม่ว่าช่วยสอนหน่อย ซึ่งเราเป็นคนที่ชอบลงมือทำ แล้วคือแม่เราเรียกเราตรงไปในครัว บอกให้เราทำต้มน้ำ  แล้วเค้าก็ใส่ดอกอันชัญไปเราก็เลยเอาทัพพีไปคนๆแล้วแม่ก็พูดว่า ไม่ต้องไปยุ่งกับมันมาช่วยกูปั้นแป้งนี่ แล้วแม่ก็ให้เราจับถ้วยตวง แล้วเค้าก็ใส่แป้งไป เราก็ถามว่าแป้งอะไรก็ตอบเรามาแบบไม่พอใจ เราเลยบอกแม่ว่าหนูขอทำเองแม่เราก็เงียบ สักพักก็แบ่งถ้วยปั้นแป้งเป็นสองอันนึงของแม่อีกอันนึงของเรา แล้วก็ปั้นแป้งกันจนมันได้ที่  แล้วเราก็บอกว่าขอทำเอง หลังจากนั้นแม่เราก็พูดว่างั้นก็ทำเองนะ แล้วแม่ก็โยนถ้วยตวงใส่อ่างล้างจานอย่างดัง ปกติแม่ไม่ทำแบบนี้  เราเลยถามแม่ว่าทำไมต้องใส่อารมณ์ แม่ก็บอกว่ากูก็เป็นแบบนี้ของกูอยู่แล้ว แล้วบทสนทนาก็จบไปแบบนี้   เราคิดว่าเราคุยกับแม่ทีไรมีแต่ทะเลาะกันจนไม่อยากคุยไม่อยากเห็นหน้าแม่ พักหลังๆก็เริ่มอยากเลี่ยงหน้าแม่ ตามจริงแล้วมันมีเหตุการณ์เยอะกว่านี้อีกที่เราสามวันก็ไม่หมด  แล้วคือลูกที่แม่เรามีกับพ่อเลี้ยงคือเค้าพูดคะ ค่ะ ขาาาา ใส่ตลอด ส่วนเรากู  พร้อมกับสีหน้าที่พร้อมจะฆ่าเรา  เราเคยคิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้งละแต่คิดไปคิดมาไม่ดีกว่า บางคนคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆนะแต่สำหรับบางคนมันเป็นรื่องที่ใหญ่มาก  บางทีเราเครียดๆอยากปรึกษาอยากคุยกับแม่แต่คิดไปคิดมาไม่ดีกว่าเดียวโดนด่าแล้วก็จบด้วยการทะเลาะกัน  ซึ่งเราก็เครียดไงอัดอั้นตันใจเฮ้อ อยากได้พ่อแม่ที่พร้อมหน้าพร้อมตาเป็นครอบครัวจัง บางทีก็แอบอิจฉาน้องนะว่าทำไมพ่อแม่มันพร้อมหน้าพร้อมตาจัง