ผมตอนอายุ 19 พ่อแม่จริงๆ ของผมทำนาอยู่ ตจว. แล้วผมทำงานคนเดี่ยวอยู่ใน กทม. ได้วันละ 200 บาทต่อวันที่ทำงาน ผมลำบากมากตอนนั้น มีรุ่นน้องผมคนนึงชวนผมไปอยู่บ้านด้วย พ่อน้องเขาให้เงินใช้ 50 บาท และอาหาร 3 มื้อ ผมเลยถือว่าเป็นพ่อบุญทำผมเลย เวลาผ่านไปผมได้เป็นเจ้าของบริษัทตอนอายุ 24 มีรายได้หลายแสนต่อเดือน แต่พ่อบุญทำผมเจอปัญหาชีวิตจึงต้องย้ายไป ตจว. แต่พ่อบุญธรรมผมยังต้องเที่ยวไปมา กทม. อยู่ เวลาพ่อบุญธรรมมากรุงเทพก็จะเอาน้องมาฝากไว้ที่บ้านผมตลอด แล้วพ่อก็จะไปทำงานหลายวัน ก็เป็นแบบนี้มาตลอดจนอายุ 27 ผมมีแฟนก็มาอยู่กินด้วยกันและก็พอดีกับเจอคนโกงเงินไปเป็นล้านและลูกหนี้ไม่คืนเงินหลายแสนชีวิตพังโดนยึดรถติดเครดิตบูโร ผมจึงย้ายมาอยู่ห้องเช่า แต่น้องผมก็ยังมาอยู่ปกติ น้องผมเป็นคนที่ไม่เคยมีเรื่องชู้สาวเลย ผมมั่นใจว่าน้องผมนิสัยดี แล้วน้องผมไม่เคยมีแฟน ไม่เคยจีบใคร เหมือนมันไม่สนใจผู้หญิงเลยจริงๆ ดูล้นๆหน่อย และมีอยู่คืนหนึ่ง คือคืนที่ผมโพสเนี่ยแหละ เป็นช่วงที่ผมกำลังกลับมามีเงิน ผมกำลังจะเช่าบ้านเป็นหลังแหละ หมัดจำบ้านไปแล้ว แฟนผมถาม น้องจะมาอยู่ที่บ้านใหม่ด้วยมั้ย เขาบอกไม่ชอบ ต้องการความเป็นส่วนตัว จะดูแลไปถึงเมื่อไร ผมบอกเหตุผมไปหมดเลย ว่านี้คือน้องผมนะ ผมจะดูแลน้องคนนี้ไปจนกว่าจะตายจากกันแหละ แฟนผมยื่นคำขาด อยากดูแลก็อยู่กับน้องไปเลย แล้วแฟนผมก็เก็บเสื้อผ้าให้ผมไปส่งเขาพรุ่งนี้ที่บ้าน ...ผมควรทำยังไง ผมไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรทำนองนี้เลย ทางไหนคือทางที่ทุกคนจะมีความสุขครับ
แฟนผมถามว่า " จะให้น้องชายอยู่ร่วมบ้านเดี่ยวกับเราอีกนานมั้ย? "