สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิป
เราไม่รู้ด้วยซ้ำนะคะว่ากะทู้ที่เราตั้งขึ้นมานี้จะมีคนเข้าอ่านสนใจมากสักแค่ไหน แต่หากใครอ่านอยู่แล้วพอจะมีความเห็นช่วยแนะนำเราได้ ช่วยเราหน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ตัวเราตอนนี้มีแฟนที่คบกันมา 4 ปีค่ะ ไม่ได้แต่งงาน ไม่มีลูก ไม่ได้จดทะเบียนค่ะ แฟนไม่ใช่คนไทยค่ะ เป็นพม่าเชื้อสายมอญ ที่ผ่านเราเคยคิดว่าเรารักกันมากค่ะ ไปไหนไปด้วยกัน คุยกันได้ สนุกสนานเฮฮา เค้าเอาใจใส่ดีค่ะ และพูดภาษาไทยเก่งขึ้นเรื่อยๆตอนคบกัน จนคนรอบข้างและเพื่อนๆที่ทำงานบอกว่าเค้าดูไม่เหมือนคนพม่าเลย เราพาเค้าเข้าบ้านแม่เราก็ไม่ปลื้มค่ะ แต่เรารู้ว่าแม่รักเราเรารักใครเค้าจะรักด้วย แฟนเราเป็นคนติดเพื่อน ชอบกินเหล้าสุบบุหรี่ เราเคยขอให้เลิกนะคะ แต่เค้าไม่เลิกให้จริงจังสักครั้งค่ะ มีเหตุผลให้ด้วยว่า เค้าเลิกไม่ได้... เหตุผลสั้นๆนี้แหละค่ะ
ตัวเราเองเป็นคนขี้งอนค่ะ และชอบบ่นสอนเค้าเกี่ยวกับการวางตัวหลายๆอย่างแรกๆก้เหมือนเค้าสนใจและรับฟังดีค่ะ ไม่ค่อยมีปัญหาสักเท่าไหร่(ก็ใหม่ๆอ่ะเนาะ) มีอยู่ช่วงนึงเราทะเลาะกันแรงเรื่องงอนกันไม่พูดไม่จากันนี่แหละค่ะ เราก้ไปถามจี้เค้าว่าทำไม เป็นอะไร พูดมาสิ เค้าคงรำคาญค่ะเลยออกจากห้องไปและกลับมาพร้อมช้างสามกระป๋อง เราเลยไปคุยกับเค้าใหม่ ว่าเบื่อมากหรอ รำคาญหรอ พูดมาสิ ว่ามีปัญหาอะไร...แต่เค้าเงียบจนเราเอาช้างราดหัวเค้าค่ะ พร้อมตบหน้าเค้าไปสองที ตอนนั้นเราไล่เค้าด้วยเค้าเลยเข้าไปเก็บเสื้อผ้าในห้อง แต่ตอนเค้าจะเดินไป เราเองค่ะที่ขอโทษและบอกเค้าว่าอย่าไปและดีกันในที่สุด
ต่อมาการทะเลาะกันของเราสองคนอยู่ในสายตาของญาติพี่น้องเค้ารู้เค้าเห็นและเค้าตราหน้าเสมอว่าเค้าไม่ชอบคนไทยอย่างเราค่ะ อยู่กันต่อไปสักพักแฟนเรามาขอกลับพม่าค่ะ เค้าบอกคิดถึงแม่ อยากกลับมาก เราเลยถามว่าที่จะไปเนี่ยคือจะทิ้งเราใช่มั้ยเพราะที่เราทำไว้มันก็หนักมาก เค้าก็เงียบไปค่ะและบอกว่าไม่เคยมีใครทำกับเค้าแบบนี้ค่ะ เค้ารับไม่ได้ .....เรานี่จุกค่ะ หลังจากนั้นเถียงกันอยู่นานว่าจะไม่ไปได้มั้ยเพราะเราไม่มีเงินให้ไปด้วยค่ะตอนนั้น และถ้าไปต้องลาออกจากงาน เพราะตอนนั้นงานกำลังดีค่ะเจ้านายก้ไม่ให้ลาเค้าจึงยืนยันว่าจะออก เราก็ให้เค้าไปค่ะ แต่ก่อนไปก็สัญญาแล้วค่ะว่าจะกลับมารักกันเหมือนเดิม เราเลยตั้งใจที่จะรอค่ะ ตอนเย็นก่อนวันไปส่งเค้ากลับบ้าน เค้าอยู่กินเหล้าจนดึกค่ะ เราตื่นมาตีสามเค้ายังไม่กลับห้องมาเลยค่ะ พอถึงตอนส่งเค้ากลับเราก็เสียใจค่ะ ไม่เคยต้องห่างกันอ่ะค่ะ เจ็บจริงๆเลย ต่อจากนั้นมาเราก้รอค่ะ แต่พอเค้าถึงพม่าก็โทรมาหานะคะ และเค้าบอกโทรหาเค้าได้ตลอดๆเราก็ดีใจมากค่ะ เราก็ติดต่อเค้าประจำ เติมเงินมือถือหลายบาทเพื่อโทรคุยนานๆค่ะ คิดถึงมากจริงๆ แต่ประมาณสองอาทิตย์เริ่มแปลกๆไปโทรหาไม่รับรับแล้วไม่พูดภาษาไทย(อันนี้เจ็บมากเพราะเค้าบอกทีหลังว่ากินเหล้าอยู่จึงแกล้งพูดภาษาพม่ามาค่ะ) แล้วสุดท้ายก็หายไปสามสี่วันจนมารู้ข่าวว่าพาผู้หญิงมานอนที่บ้านและแต่งงานกันค่ะ เราเสียใจมากค่ะช่วงนั้นกลับไปบ้านทำใจว่าจะเลิกเค้าก็โทรมาง้อค่ะ และเราเองโง่ใจอ่อน....
และกลับมาอยู่ด้วยกัน....และทะเลาะกันแบบนี้มาเรื่อยๆ บางทีเราโมโหทำเค้าไม่ได้ต้องทำร้ายตัวเองเช่น ตบหน้าตัวเอง ดึงผมตัวเองนะคะ ไม่ถึงกะฆ่าตัวตาย ทุกวันนี้มันมีแผลในใจหลายอย่าง เรื่องนอกใจ เรื่องติดเพื่อน และไม่ใส่ใจกันเหมือนแต่ก่อน เมามากและมาพาลว่าเราประมาณด่าเมียต่อหน้าเพื่อน ทั้งๆที่คำพูดทุกคำ ภาษาไทยดีๆที่สอนไปไม่เคยจำเลยค่ะ ตลอดสองปีที่กลับมาอยู่ด้วยกัน เราเจ้บชำมาตลอดกับบาดแผลหลายๆอย่าง จนวันนี้หัวใจมีเสียงดังออกมาว่าพอได้แล้วค่ะ
เรื่องอาจงงๆนะคะ แต่เราเล่าทั้งหมดคงไม่มีใครอ่าน แต่หากอ่านขอบพระคุณนะคะ เราแค่คนคนนึงที่อยากให้คนรัก เป็นทั้งเพื่อน ครอบครัว ดูแลเอาใจใส่ ไม่ทิ้งขว้างห่างหาย ไม่มาด่ากัน ไม่ลืมว่าผ่านอะไรด้วยกันมาบ้าง
ตอนนี้มืดแปดด้านค่ะ ช่วยหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ
ความรักที่ไม่สวยงามเหมือนเดิมแล้ว จะทำอย่างไรดีคะ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำนะคะว่ากะทู้ที่เราตั้งขึ้นมานี้จะมีคนเข้าอ่านสนใจมากสักแค่ไหน แต่หากใครอ่านอยู่แล้วพอจะมีความเห็นช่วยแนะนำเราได้ ช่วยเราหน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ตัวเราตอนนี้มีแฟนที่คบกันมา 4 ปีค่ะ ไม่ได้แต่งงาน ไม่มีลูก ไม่ได้จดทะเบียนค่ะ แฟนไม่ใช่คนไทยค่ะ เป็นพม่าเชื้อสายมอญ ที่ผ่านเราเคยคิดว่าเรารักกันมากค่ะ ไปไหนไปด้วยกัน คุยกันได้ สนุกสนานเฮฮา เค้าเอาใจใส่ดีค่ะ และพูดภาษาไทยเก่งขึ้นเรื่อยๆตอนคบกัน จนคนรอบข้างและเพื่อนๆที่ทำงานบอกว่าเค้าดูไม่เหมือนคนพม่าเลย เราพาเค้าเข้าบ้านแม่เราก็ไม่ปลื้มค่ะ แต่เรารู้ว่าแม่รักเราเรารักใครเค้าจะรักด้วย แฟนเราเป็นคนติดเพื่อน ชอบกินเหล้าสุบบุหรี่ เราเคยขอให้เลิกนะคะ แต่เค้าไม่เลิกให้จริงจังสักครั้งค่ะ มีเหตุผลให้ด้วยว่า เค้าเลิกไม่ได้... เหตุผลสั้นๆนี้แหละค่ะ
ตัวเราเองเป็นคนขี้งอนค่ะ และชอบบ่นสอนเค้าเกี่ยวกับการวางตัวหลายๆอย่างแรกๆก้เหมือนเค้าสนใจและรับฟังดีค่ะ ไม่ค่อยมีปัญหาสักเท่าไหร่(ก็ใหม่ๆอ่ะเนาะ) มีอยู่ช่วงนึงเราทะเลาะกันแรงเรื่องงอนกันไม่พูดไม่จากันนี่แหละค่ะ เราก้ไปถามจี้เค้าว่าทำไม เป็นอะไร พูดมาสิ เค้าคงรำคาญค่ะเลยออกจากห้องไปและกลับมาพร้อมช้างสามกระป๋อง เราเลยไปคุยกับเค้าใหม่ ว่าเบื่อมากหรอ รำคาญหรอ พูดมาสิ ว่ามีปัญหาอะไร...แต่เค้าเงียบจนเราเอาช้างราดหัวเค้าค่ะ พร้อมตบหน้าเค้าไปสองที ตอนนั้นเราไล่เค้าด้วยเค้าเลยเข้าไปเก็บเสื้อผ้าในห้อง แต่ตอนเค้าจะเดินไป เราเองค่ะที่ขอโทษและบอกเค้าว่าอย่าไปและดีกันในที่สุด
ต่อมาการทะเลาะกันของเราสองคนอยู่ในสายตาของญาติพี่น้องเค้ารู้เค้าเห็นและเค้าตราหน้าเสมอว่าเค้าไม่ชอบคนไทยอย่างเราค่ะ อยู่กันต่อไปสักพักแฟนเรามาขอกลับพม่าค่ะ เค้าบอกคิดถึงแม่ อยากกลับมาก เราเลยถามว่าที่จะไปเนี่ยคือจะทิ้งเราใช่มั้ยเพราะที่เราทำไว้มันก็หนักมาก เค้าก็เงียบไปค่ะและบอกว่าไม่เคยมีใครทำกับเค้าแบบนี้ค่ะ เค้ารับไม่ได้ .....เรานี่จุกค่ะ หลังจากนั้นเถียงกันอยู่นานว่าจะไม่ไปได้มั้ยเพราะเราไม่มีเงินให้ไปด้วยค่ะตอนนั้น และถ้าไปต้องลาออกจากงาน เพราะตอนนั้นงานกำลังดีค่ะเจ้านายก้ไม่ให้ลาเค้าจึงยืนยันว่าจะออก เราก็ให้เค้าไปค่ะ แต่ก่อนไปก็สัญญาแล้วค่ะว่าจะกลับมารักกันเหมือนเดิม เราเลยตั้งใจที่จะรอค่ะ ตอนเย็นก่อนวันไปส่งเค้ากลับบ้าน เค้าอยู่กินเหล้าจนดึกค่ะ เราตื่นมาตีสามเค้ายังไม่กลับห้องมาเลยค่ะ พอถึงตอนส่งเค้ากลับเราก็เสียใจค่ะ ไม่เคยต้องห่างกันอ่ะค่ะ เจ็บจริงๆเลย ต่อจากนั้นมาเราก้รอค่ะ แต่พอเค้าถึงพม่าก็โทรมาหานะคะ และเค้าบอกโทรหาเค้าได้ตลอดๆเราก็ดีใจมากค่ะ เราก็ติดต่อเค้าประจำ เติมเงินมือถือหลายบาทเพื่อโทรคุยนานๆค่ะ คิดถึงมากจริงๆ แต่ประมาณสองอาทิตย์เริ่มแปลกๆไปโทรหาไม่รับรับแล้วไม่พูดภาษาไทย(อันนี้เจ็บมากเพราะเค้าบอกทีหลังว่ากินเหล้าอยู่จึงแกล้งพูดภาษาพม่ามาค่ะ) แล้วสุดท้ายก็หายไปสามสี่วันจนมารู้ข่าวว่าพาผู้หญิงมานอนที่บ้านและแต่งงานกันค่ะ เราเสียใจมากค่ะช่วงนั้นกลับไปบ้านทำใจว่าจะเลิกเค้าก็โทรมาง้อค่ะ และเราเองโง่ใจอ่อน....
และกลับมาอยู่ด้วยกัน....และทะเลาะกันแบบนี้มาเรื่อยๆ บางทีเราโมโหทำเค้าไม่ได้ต้องทำร้ายตัวเองเช่น ตบหน้าตัวเอง ดึงผมตัวเองนะคะ ไม่ถึงกะฆ่าตัวตาย ทุกวันนี้มันมีแผลในใจหลายอย่าง เรื่องนอกใจ เรื่องติดเพื่อน และไม่ใส่ใจกันเหมือนแต่ก่อน เมามากและมาพาลว่าเราประมาณด่าเมียต่อหน้าเพื่อน ทั้งๆที่คำพูดทุกคำ ภาษาไทยดีๆที่สอนไปไม่เคยจำเลยค่ะ ตลอดสองปีที่กลับมาอยู่ด้วยกัน เราเจ้บชำมาตลอดกับบาดแผลหลายๆอย่าง จนวันนี้หัวใจมีเสียงดังออกมาว่าพอได้แล้วค่ะ
เรื่องอาจงงๆนะคะ แต่เราเล่าทั้งหมดคงไม่มีใครอ่าน แต่หากอ่านขอบพระคุณนะคะ เราแค่คนคนนึงที่อยากให้คนรัก เป็นทั้งเพื่อน ครอบครัว ดูแลเอาใจใส่ ไม่ทิ้งขว้างห่างหาย ไม่มาด่ากัน ไม่ลืมว่าผ่านอะไรด้วยกันมาบ้าง
ตอนนี้มืดแปดด้านค่ะ ช่วยหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ