สวัสดีค่ะ นี่ก็เป็นกระทู้แรกของเรา ทำผิดหรือไม่ดีอะไรตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะคะ
ที่ผ่านมาเราไม่เคยคิดเลยกับไอคำว่า "รักแรกพบ" จะมีจริง จนกระทั่งเราได้เจอกับ ออมสิน เราเจอครั้งแรกวันไปมอบตัว แค่มองก็รู้สึกสะดุดตา ชอบเลยคนนี้ แล้วก็บังเอิญไปอีกที่เราได้มาอยู่ห้องเดียวกันจากทั้งหมด 12 ห้อง เราชอบหันมาสบตากันบ่อยๆ เป็นประจำตลอดไม่ว่าจะอยู่ใกล้หรือไกล เราชอบมากชอบมาตลอด แต่เราบอกแค่เพื่อนในกลุ่ม จนกระทั่งปีต่อมา เราตัดสินใจบอกชอบออมสิน มันก็ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไร เราเคยคิดว่ามันก็ชอบเราเพราะมันชอบมองเราบ่อยๆซึ่งเราก็ชอบมองมันด้วย เราเคยคุยกันแล้วก็เลิกคุยกันแล้วก็กลับมาคุยกันแล้วก็เลิกคุยกันอีก เป็นอย่างนี้มาตลอด 3 ปี เราไม่เคยเบื่อหรือรำคาญออมสินเลย เรายอมทำให้มันหมดทุกอย่างเลย รับได้ทุกอย่างที่มันเป็น จากชอบจนเราคิดว่าเรารักไปแล้วอ่ะ ตลอด3ปีเราไม่เคยมองใครเลยนอกจากออมสิน จนวันนึงเราไปรู้มาว่าเพื่อนที่เราสนิทและไว้ใจที่สุดมีอะไรก็ปรึกษากันตลอดนั้นคุยกับออมสินอยู่ บอกรักกันทุกวันคุยกันลับหลังเรามาเป็นเดือนๆ ตอนที่รู้ตอนแรกคือเราจุกและเสียใจมาก เราเข้าใจว่าความรู้สึกคนเรามันห้ามกันไม่ได้ แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นคนที่เราชอบ ทำไมต้องเป็นเพื่อนสนิทเรา ทำไมต้องคุยกัน ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกที่คุยกัน ทั้งที่ก่อนวันที่เราจะรู้เรื่องนี้เราเพิ่งคุยเรื่องออมสินกับเพื่อนสนิทของเราไปเอง เพื่อนก็รับฟังก็คุยกับเราอย่างดีเหมือนไม่รู้อะไรทั้งๆที่รู้ทุกอย่าง...
เห้ออ มีใครเคยเป็นแบบนี้กันบ้างมั้ยคะ อยากรู้ว่ารู้สึกยังไงกันบ้างคะ
-ขอบคุณที่จนจบน้า -
ถ้าเพื่อนทำแบบนี้คุณจะรู้สึกยังไง??
ที่ผ่านมาเราไม่เคยคิดเลยกับไอคำว่า "รักแรกพบ" จะมีจริง จนกระทั่งเราได้เจอกับ ออมสิน เราเจอครั้งแรกวันไปมอบตัว แค่มองก็รู้สึกสะดุดตา ชอบเลยคนนี้ แล้วก็บังเอิญไปอีกที่เราได้มาอยู่ห้องเดียวกันจากทั้งหมด 12 ห้อง เราชอบหันมาสบตากันบ่อยๆ เป็นประจำตลอดไม่ว่าจะอยู่ใกล้หรือไกล เราชอบมากชอบมาตลอด แต่เราบอกแค่เพื่อนในกลุ่ม จนกระทั่งปีต่อมา เราตัดสินใจบอกชอบออมสิน มันก็ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธอะไร เราเคยคิดว่ามันก็ชอบเราเพราะมันชอบมองเราบ่อยๆซึ่งเราก็ชอบมองมันด้วย เราเคยคุยกันแล้วก็เลิกคุยกันแล้วก็กลับมาคุยกันแล้วก็เลิกคุยกันอีก เป็นอย่างนี้มาตลอด 3 ปี เราไม่เคยเบื่อหรือรำคาญออมสินเลย เรายอมทำให้มันหมดทุกอย่างเลย รับได้ทุกอย่างที่มันเป็น จากชอบจนเราคิดว่าเรารักไปแล้วอ่ะ ตลอด3ปีเราไม่เคยมองใครเลยนอกจากออมสิน จนวันนึงเราไปรู้มาว่าเพื่อนที่เราสนิทและไว้ใจที่สุดมีอะไรก็ปรึกษากันตลอดนั้นคุยกับออมสินอยู่ บอกรักกันทุกวันคุยกันลับหลังเรามาเป็นเดือนๆ ตอนที่รู้ตอนแรกคือเราจุกและเสียใจมาก เราเข้าใจว่าความรู้สึกคนเรามันห้ามกันไม่ได้ แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นคนที่เราชอบ ทำไมต้องเป็นเพื่อนสนิทเรา ทำไมต้องคุยกัน ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกที่คุยกัน ทั้งที่ก่อนวันที่เราจะรู้เรื่องนี้เราเพิ่งคุยเรื่องออมสินกับเพื่อนสนิทของเราไปเอง เพื่อนก็รับฟังก็คุยกับเราอย่างดีเหมือนไม่รู้อะไรทั้งๆที่รู้ทุกอย่าง...
เห้ออ มีใครเคยเป็นแบบนี้กันบ้างมั้ยคะ อยากรู้ว่ารู้สึกยังไงกันบ้างคะ
-ขอบคุณที่จนจบน้า -