ในเวลาเที่ยวเพราะเราเบื่อที่จะอยู่บ้านอยากออกไปเดินเล่นในเมืองอยากเจอเพื่อนเก่าอยากไปถ่ายรูปกับเพื่อนแต่สิ่งที่พ่อแม่คิดก็คือเราไม่รักพ่อแม่ไม่ห่วงพ่อแม่ไม่อยากอยู่กับพ่อแม่เราแอบไปหาผู้ชายเราแอบดื่มเหล้าเราดูเลขขึ้นมาพอเราอยากได้ของที่เราตั้งไว้จะซื้อเป็น"ปี"ก็บอกเราว่าไม่ประหยัดนู้นนี้นั้นและล่าสุดเราบอกเราอยากได้กระเป๋าพ่อก็บอกเดี๋ยวออกคนละครึ่งเราก็ตกลงพอพ่อเราเห็นกระเป๋าก็บอกว่าไม่ให้ซื้อกระเป๋ากากๆเรารู้สึกน้อยใจและเสียใจมากเพราะว่าถ้าพ่อไม่ให้ซื้อแล้วทำไมต้องบอกเราว่าออกคนละครึ่ง...... ตั้งแต่แรกให้เรามีความหวังทำไมเราดีใจฟรีๆโดยที่ไม่ได้อะไรกลับมาได้แต่คำด่าว่าเราแทนเราก็แค่ชอบในสิ่งที่เราชอบและคำพูดที่เขาให้กับเรามันให้ดีใจแต่เราพูดตรงๆเขาก็ด่าเราทำไมหรอเรามันไม่ดีถึงขันทำให้พ่อแม่ดูเราไม่ดีเลยหรอเราผิดตลอดเลยเราไม่เคยถูกเลย"สักครั้ง"และในชีวิตเราไม่เคยได้ความรักเลยความอบอุ่นก็ไม่เคยได้รับและขนาดจะมีแฟนก็ยังไม่ให้มีเราก้แค่อยากมีคนอยู่ข้างๆบ้างทำไมพอแม่ชอบเอาความคิดของเขาเป็นหลักทำไมชอบคิดว่าเขาถูก
ทำพ่อแม่ชอบมองเราไม่ดี???