ภาพจำ ควรเห็นค่าของความรักให้ดี

นี่เป็นกระทู้แรกของผมแล้วคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะเขียน. เราขอมาเล่าเรื่องที่ผ่านมาของเรา ย้อนกลับไป เมื่อ6ปีที่แล้ว เราเจอกับผู้หญิงคนนึงรู้จักกันในเกมเต้นชื่อดัง เราคุยติดต่อกันมาเป็นระยะเวลา5เดือนได้ จนเราได้ตกลงเป็นคบกันโดยที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเลยซักครั้ง คุณว่าแปลกมั้ยคบกันแบบนี้ แต่เรา2คนก็เริ่มคบกันแบบนี้ผ่านเกมออนไลน์เกมนั้น แล้วเริ่มติดต่อกันผ่าน MSN สมัยนั้นยังไม่รู้จักแอพไลน์ เราก็โทรคุยกันทุกวัน จนเริ่มรู้จักแอพไลน์ มีทะเลาะกันบ้างดีกันบ้างแต่เราก็ยังคบกันแบบนั้นโดยที่ฝ่ายผู้หญิงไม่เคยเห็นหน้าของผมเลยซักครั้งในระยะเวลา3ปี มีแต่ผมเห็นหน้าแฟนผมตลอดเพราะเปิดกล้องไลน์คุยกัน จนวันนึงเค้าเรียนจบป.ตรี ผมได้ไปหาเค้าที่มหาลัย วันนั้นเป็นวันแรกที่เค้าเห็นหน้าผมผมรู้สึกได้ว่าเค้าผิดหวังมาก แต่เค้าก็ยังคบกับผมต่อแต่รอบนี้เราคุยกันแบบเห็นหน้าทั้ง2ฝ่าย ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่มีใครคบกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมานานถึง5ปีหรอกว่ามั้ย ทุกคนคงคิดว่าผมเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมากที่ที่ผ่านมาคบกันโดยไม่ให้เค้าเห็นหน้าเลย แต่พอเจอกันในชีวิตจริงแล้วเค้ากับบอกผมว่าไม่ว่าพี่จะแย่มากแค่ไหนที่ไม่ยอมให้เห็นหย้าเลยซักครั้งก่อนเจอกันแต่พี่ก็ยังเป็นพี่คนที่คอยให้คำปรึกษาคอยห่วงหนูอยู่ตลอด มันทำให้ผมคิดว่าสิ่งที่ผมทำมันเห็นแก่ตัวมากจริงๆ แต่ผมรักเค้ามากแล้วเค้าก็รีกผมมากในสิ่งที่เค้ากระทำให้เห็น ในระยะเวลา5ปีที่เราคบกันนั้นมันก็มีทะเลากันบ้างดีกันบ้างตามประสาคนคบกัน จนมาวันนึงผมป่วยเข้าโรงบาลเพราะเป็นมะเร็ง ผมไม่กล้าบอกเค้าตรงๆเพราะผมไม่อยากให้เค้าเป็นห่วง แต่ความโง่ของผมกับคิดว่า จะทำให้เค้าเลิกกับเรายังไงดีโดยที่เค้าไม่ต้องมารับรู้ว่าเราป่าวแล้วจะต้องตาย เพราะหมอบอกมาว่าผมอยู่ได้อีก1ปี จนผมหาเรื่องทะเลาะกับเค้าแรงมากแต่เค้าก็ยืนยันว่าจะไม่เลิกกับผม จนผมเลิกกับเค้าเอง เค้าบอกให้เค้าไปมีใหม่ซะเพราะเค้าอายุแค่24ปียังมีความสุขได้อีกมาให้ลืมเรื่องผมให้หมด จนเราเลิกติดต่อกัน สมใจผมแล้วที่เราเลิกกันสิ้นปีนี้อาจจะเป็นเวลาที่ครบกำหนดของชีวิตของผมที่เหลือตามที่หมอบอกไว้  แต่ผมอยากบอกทุกคนว่าอย่าคิดทำอะไรโง่ๆแบบผม (คนที่คบกันควรรักษาน้ำใจแล้วจิตรใจกันไว้ให้ดีเพราะวันนี้หรือพรุ่งนี้คุณไม่รู้หรอกว่าจะได้อยู่ด้วยกันต่อมั้ยรักกันแล้วถนอมน้ำใจกันให้มากมีปัญหาอะไรควรจะหันหน้าเข้ามาคุยกัน) อย่าปล่อยสิ่งดีๆให้หลุดไป