หาจุดกึ่งกลางการอยู่ร่วมกันกับแฟนไม่ได้

คบกับแฟนได้3ปีแล้วค่ะ แฟนทำงานรับราชการที่กท.ส่วนเราประกอบธุรกิจส่วนตัวที่บ้านเกิด (เรากับแฟนบ้านเกิดจังหวัดเดียวกัน) ​ เดินทางไปเจอกันเดือนละครั้งเป็นแบบนี้ตั้งแต่คบกัน จนตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่าอยากใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่ใช่ต่างคนต่างอยู่คนละทิศละทาง อยากมีครอบครัว อยากได้ความมั่นคงจากคนๆนึงที่เราอยู่ด้วย แต่ด้วยภาระหน้าที่ของแฟนต้องใช้ชีวิตในกท.อีก3-5ปี และเราก็ไม่สามารถย้ายธุรกิจเราไปหาแฟนได้ นั่นหมายความว่าเราต้องรอแฟนไปอีกเกือบๆ5ปีที่จะได้กลับมาบ้าน มันนานมากนะคะสำหรับการรอใครคนนึง แค่วันเดียวในการใช้ชีวิตคนเดียวให้ผ่านไปแต่ละวันมันก็นานมาก ทุกครั้งที่ถามหาทางออกให้ความสัมพันในการอยู่ร่วมกันของเราแฟนเราก็ไม่มีทางออกให้เรา นอกจากบอกว่าขอทำงานตรงนี้ก่อน พอเราถามว่าเมื่อไหร่อนาคตเราจะเป็นรูปเป็นร่าง แต่งงาน บ้าน ก็ไม่เคยได้คำตอบที่ชัดเจนว่ากี่ปีๆ นอกจากเก็บเงินรอไปเรื่อยๆ  เหมือนเป้าหมายมันต่างกัน แฟนโฟกัสที่งานและการให้ถึงจุดๆนึงที่ดีกว่าตอนนี้โฟกัสไปเป็นส่วนๆ เมื่องานสำเร็จถึงเป็นเราที่นึกถึง ส่วนเราอยากใช้ชีวิตร่วมกันไปพร้อมกับงานที่ทำมีเขาอยู่ในทุกๆช่วง ไม่ได้อยากเลิกนะคะ อยากหาจุดกลางในการเดินต่อไปด้วยกันได้ของเรากับแฟน อยากหาวิธีคิดที่ดีกว่านี้ในการอดทนรอคนๆนึง เพราะทุกวันนี้ทะเลาะกันกับแฟนเรื่องนี้เรื่องเดียว อยากให้แฟนกลับมาอยู่ใกล้ๆแต่เขายังทำให้ไม่ได้ เราก็ไม่มีเหตุผลที่ดีในการเข้าใจค่ะไม่ได้ชอบที่เป็นแบบนี้นะคะ ไม่รู้จะหันหน้าปรึกษาใครดี