มีความรู้สึกไม่อยากกลับบ้าน ทุกครั้ง นี่เป็นเด็กไม่ดีรึเปล่า

ตอนนี้ทำงานประจำ แล้วเลิกงาน ก็มีสอนพิเศษ กว่าจะหมดวันก็ 3 ทุ่ม อีกเรื่องคือ จุดที่มารับงานประจำ คือ แม่ขอไว้ ที่บ้านขอไว้ ว่าให้มาทำ เพราะเค้าว่ารายได้จากการสอน มันไม่แน่นอน ซึ่ง สำหรับเรา มันค่อนข้างแน่นอนเลยล่ะ แต่เรายังมีนร. น้อย แต่ก็เอาเถอะ พอได้มาทำแล้ว เงินเดือนหมื่นต้นๆ บวกค่าสอน ก็ถือว่าเรามีเงินเก็บ แบ่งใช้ ไม่มีปัญหา
ประเด็นคือ ตอนนี้อยู่บ้านแฟน ที่บ้านแฟน มีทั้ง พ่อแม่แฟน ซึ่งรับรู้ และ เป็นคนบอกให้เรามาอยู่
และให้รถใช้ ทำอาหารให้กิน คอยให้คำปรึกษาและกำลังใจ ทำทุกๆอย่าง เหมือนเป็นลูกอีกคน
โคตรมีความสุข จนไม่อยากกลับบ้านเอง...

แต่อาทิตย์นึง ก็กลับบ้านเอง ทุกครั้งที่กลับไป แม่ จะว่า และทะเลาะกันเสมอ แม่ไม่อยากให้ไปนอนค้าง
บ้านแฟน แกบอกว่า มันดูไม่ดี และ ต่อให้สอนดึกแค่ไหน ก็ให้เค้ามาส่งบ้าน ทั้งๆที่ระยะทาง
มันก็ไม่ได้ใกล้ และทุกๆวัน มันก็ดึกอยู่ อีกเรื่องคือ แม่อยากให้ออกจากงาน และทำบริษัทที่แกจะฝากให้
ทุกครั้งที่ไปบ้านแฟน ก็จะโดนโทรตาม และจะอ้างว่า ทุกๆคนในครอบครัว เค้ามองเราไม่ดี ใช้มุขนี้ทีไร ใจเสียตลอด
จนกลายเป็นว่า แม่ ตราหน้าเราว่า เราทำให้ครอบครัวเสียภาพพจน์ ทำให้ถูกคนอื่นนินทา ทั้งๆที่เรากับแฟน
ช่วยกันทำมาหากิน ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ มีเงิน ก็ให้แม่ และน้องๆ (พูดแล้วเจ็บซ้ำจริงๆ)

ทั้งๆที่จริงแล้ว ญาติๆ ไม่เคยมาดูแล ใยดี เราเลยสักนิด อาจจะมีถามบ้าง แต่ก็ไม่เคยแม้แต่จะให้กำลังใจ
หรือถามไถ่ เรื่องของเรา มีแต่เอาไปพูดบอกว่า ส่งให้เรียนจนจบ และได้ทำงานที่เค้าฝากให้
ในขณะที่ บ้านแฟน ไม่เคยแม้แต่จะพูดทำร้ายจิตใจ และเรา มีความสุขกาย สุขใจมาก

ขอโทษด้วยค่ะ ถ้าหลายๆคนในห้องนี้ ยังมีความคิดว่า ห้ามไปนอนบ้านผช ถ้ายังไม่แต่งงาน
เราเลยจุดๆนั้นมาแล้ว จุดที่ต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ จุดที่ทุกคนขีดกรอบให้ แล้วต้องทำตาม
เราแค่อยากระบายสิ่งที่อึดอัด และเป็นเรื่องเดียว ที่ชีวิตเรา ไม่เคยไปไหนได้สักที
นี่กลัวจะเป็นโรคจิตมาก เพราะรายล้อมด้วยคำพูดด้านลบ