คุณเคยท้อถึงจุดไหนกันบ้างคะ

แทนชื่อเด็กคนนี้ว่า บีนะคะ บีเนี่ยอายุยังน้อย ต้องแบกรับภาะระทุกอย่าง ไม่ต่างจากหัวหน้าครอบครัว ฐานะก็ไม่รวยไม่จน กลางๆ แต่บางทีก็รู้สึกว่า มันหนักเกินไปไหมสำหรับบี ที่พยายามขวนขวายทุกอย่างมาให้ได้ เป็นทั้งความหวังของคุณตาหรือของพี่ๆ(เพราะพี่เรียนไม่จบสักคน) ตอนนี้พี่ก็ไปมีครอบกันหมดแล้ว พ่อก็ทำงานอยู่ไกลกัน ส่งแค่เงินมาให้ แม่ก็เสียชีวิต บีรู้สึกว่า บีตัวคนเดียว ขาดความอบอุ่น ไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ มีแต่คุณตาที่อยู่กับบี...บีเคยถึงจุดที่ว่า(อยากผูกคอตาย) ถ้าตายไปอะไรๆคงจะดีขึ้น... แต่บีก็ยังมีสติคิดได้ว่า ถ้าตายไปแล้วตาจะอยู่กับใคร จะทำยังไง

แล้วคุณคิดว่าบีควรทำอย่างไรต่อไปดี ให้ชีวิตดีกว่า

อย่าด่า อย่าซ้ำเติมนะคะ แค่อยากแบ่งปันความรู้สึก