สวัสดี เราชื่อป่าน เรามีปัญหากับเพื่อนในกลุ่มห้องค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า พวกเราเคยเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มัธยมเรียนที่เดียวกันห้องเดียวกัน พอเราจบม.3เราก็ไปต่อปวช.ที่วิทลัยแห่งนึง(ขอไม่ระบุชื่อวิทลัยนะค้ะ) เรามีกันอยู่4คน จนอยู่มาวันนึงเราทะเลาะกันเรื่องที่นางมาคบต่อเรา เราคบกับแฟนมาเกือบ2ปี คือนางเป็นเพื่อนในกลุ่มเวลาเราทะเลาะกับเราก็ปรึกษานางปรึกษาเพื่อนในกลุ่มด้วยกัน จนวันนึงเราเลิกกับแฟนได้สักพัก  เราจับได้ว่านางแอบคุยกัน เราก็ไม่ได้อะไร วันนั้นเพื่อนอีกสองคนไม่มา เรามาวิทลัยกับนางสองคน แต่เราไม่เดินกับนาง ไม่คุยกับนาง เรานิ่งมากเเบบพูดไม่ออกอ้ะ ล้ะนางก็โทรไปหาเพื่อนอีกคนนึงถามว่าเราเป็นอะไรถึงไม่คุยไม่พูดกับนาง เราก็ไม่รู้หรอกว่านางสองคนคุยอะไรกันบ้าง แต่เราไม่ได้คุยกับเพื่อนคนนี้3วัน เหตุผลที่เรากลับไปคุยกับนางเพราะเราสงสารนางเราเห็นนางเป็นเพื่อน เราให้อภัยเพื่อนได้เสมอ อยู่มาสักพักเราเริ่มทนไม่ไหวกับพฤติกรรมนาง เพราะนางชอบคุยโทรศัพท์กับแฟนเก่าเราต่อหน้าเรา ชอบปรึกษาเรื่องเเฟนเก่าเรากับเรา เราก็นิ่ง จนกลับบ้าน ตกดึกเราร้องไห้ทุกวันร้องไห้หนักมาก เราเลยตัดสินใจทักไปหานาง เราบอกนางว่า " กูขอได้มั้ย เวลาอยู่กับกูอย่าพูดถึงมันอย่ามาคุยมาปรึกษากูเรื่องมันได้มั้ย กูทำใจไม่ได้จริงๆว่ะ ใครจะทนเห็นเพื่อนตัวเองคุยกับแฟนเก่าตัวเองได้ว้ะ" แล้วเราก็หลับเพราะเราร้องไห้หนักมาก พอตอนเช้าเราตื่นมา เห็นนางส่งมาตั้งแต่เมื่อคืน เลยเข้าไปอ่าน นางบอกเราว่า " ควรตัดใจจากมันได้แล้วนะ ควรทำใจได้ตั้งนานแล้ว คนนี้กูขอได้มั้ยแล้วกูจะไม่ขออะไรอีก ถ้าเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่กูรู้แค่นี้ให้กูได้ช่ะ หรือเห็นผช.ดีกว่าเพื่อน" เราอ่านแล้วจึกมาก เราไม่รู้จะตอบนางว่าอะไร เราพูดไม่ออกกับคำพูดของนาง เราเลยปล่อยให้นางคบกัน เราจึงตัดสินใจออกจากกลุ่มนี้เพื่อไปหาเพื่อนหรือสิ่งที่ดีกว่า พอขึ้นปีสอง นางเหลือกันอยู่2คน ส่วนเราอ้ะหรอ กูมีเพื่อนใหม่จ้ากลุ่มกูมี8คนเลยจ้ะงานนี้ แต่เราก็ไม่เคยข่มเหงหรือดูถูกนางเลยนะ

ปล.เดะมาต่อขอไปซ้อมหลีดแปป555